De grote kanonnen à la Wout van Aert en Mathieu van der Poel reden rond op hun crossfiets in Maasmechelen, terwijl de liefhebbers in de modder ploeterden om de Europese titel bij de LRC-bond te veroveren. Zo’n 300 deelnemers tussen 5 en 65 jaar deden een gooi naar de Europese trui in verschillende categorieën in Ledegem. Voor sommigen was het een 1e kennismaking met de sport, ook voor onze reporter.
300 deelnemers wanen zich Van Aert, Van der Poel of Van Empel op EK veldrijden voor liefhebbers in Ledegem
Bij de Landelijke Recreatieve Crossers (LRC)-bond rijden crossers die hun profdroom hebben opgeborgen, maar hun ambitie nog niet. Het is ook een ideale gelegenheid voor jonge meisjes en jongens om te crossen. Bijna elke week is er nog een veldrit voor de liefhebbers in de verschillende categorieën.
Iedereen mag deelnemen, maar om ook aanspraak te maken op de Europese trui moet een renner wel minstens 12 van de 18 wedstrijden van het seizoen gereden hebben. Toch mocht ook opnieuw voor het EK elke liefhebber op de fiets springen.
Afzien op een mountainbike
Wij stuurden onze reporter op een mountainbike om deel te nemen in de categorie van 26 tot 35 jaar. Hij bleek – op 1 vriend na – ook de enige die niet over een crossfiets beschikte. “Ik ben enorm geschrokken van het niveau”, geeft hij toe. “Ik rij wel vaker mee op mountainbiketochten, maar ik ben er nog nooit zo radicaal afgereden als nu.”
“Het was een lastige kennismaking met de sport. Je moet constant van de fiets stappen en er opnieuw opspringen, draaien en keren, stampen op de pedalen om toch maar vooruit te geraken in de modder.”
“We zijn nu enkele uren na de cross en ik ben nog altijd aan het hoesten omdat ik zo diep moest gaan. Uiteindelijk eindigde ik als 21e van de 25 in mijn categorie. Ik kon alleen mensen inhalen als ik liep, ook dat is veldrijden. Mijn respect voor de professionele crossers was al groot, maar het is oneindig geworden.”
Alternatieve training
Ook zijn concurrent Stan Naert uit Geluwe zag af. “Ik koers op de weg bij de nevenbonden en ik ben in volle voorbereiding op het zomerseizoen. Ik wilde het eens proberen om te crossen, maar het blijkt toch een sport apart te zijn.”
“Het was te veel lopen voor mij en ook de juiste techniek heb ik niet. Je merkt dat de renners die wekelijks in het veld rijden, veel sneller gaan. Ik heb me wel geamuseerd. Het was een uurtje in het rood gaan en dus zal het wel een goeie training geweest zijn.”
Jeugd warm maken
Vooral in de jongste categorie waren er veel rennertjes die eens van het veldrijden wilden proeven. “We hadden dan ook veel reclame gemaakt in de plaatselijke scholen en uiteindelijk waren er bijna 70 deelnemers onder de 8 jaar”, zegt Klaas Thermote, 1 van de organisatoren.
“Mijn zoon is doelman bij de plaatselijke voetbalploeg en omdat er vandaag geen wedstrijd was, leek het ons de ideale gelegenheid om onze Louis eens in te schrijven”, geeft vader Jelle Seys mee. “Hij heeft het fantastisch gedaan.”
"Het was vooral nat, lastig en moeilijk", bevestigt de 8-jarige Louis. "Ik zou toch nog graag eens meedoen." Al is dat voorlopig niet naar de zin van papa Jelle. "Een paar voetbalschoenen is een pak goedkoper dan een koersfiets", lacht hij. "Als mijn zoon ooit echt wil starten met cyclocross, mag hij uiteraard. Zijn plezier is het belangrijkste. Wellicht heeft hij volgende week weer meer zin in iets anders."
Cross in 2 weken tijd
En ook de organisatoren amuseerden zich. Zijn kregen een pak positieve reacties en dat doet deugd na enkele lastige weken. Het EK moest normaal plaatsvinden in Marke, maar enkele weken geleden volgde een afgelasting.
"Langs mijn loodsen in Ledegem heb ik al enige tijd een klein parcours aangelegd voor mijn kindjes", geeft Pascal Degroote mee. "Iedere keer als ik wat aarde over heb, maak ik er een nieuwe heuvel mee."
"Toen ik hoorde van de afgelasting, vond ik het zo jammer dat ik voorstelde om hier een cross te organiseren. Ik kreeg steun van Klaas en met onze ervaring bij enkele cyclocrossvereniging hebben wij in enkele weken tijd een veldrit georganiseerd."
"Pas 2 weken geleden hakten we de knoop door omdat we het haalbaar zagen. Vorige week zaterdag hebben we dan een eerste brug gebouwd over de gracht. Heel de week zijn we ‘s avonds na de werkuren in actie geschoten. Elke dag hebben we een stukje aangelegd, samen met 30 vrijwilligers."
"Zonder hen zou het niet mogelijk geweest zijn. We legden een wasbord aan, een zandbak en we voegden een technische zone toe. We hoorden mooie reacties van de renners. Ze kregen dit seizoen nog geen gelijkaardig parcours voor de wielen."
"Het is jammer van de regen die vannacht nog viel. Daardoor waren sommige delen wel moeilijk berijdbaar. Ik ben vooral blij dat ik er zelf niet door moest", lacht Degroote. "We zijn nu wel bijna verplicht om het volgend jaar nog eens te organiseren. Dan doe ik zelf ook eens mee."
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen

