"Hart Gesproken": 6 vrouwen verwerken jeugdtrauma's op toneel in Houthalen-Helchteren

In het Cultuurhuis Casino in Houthalen-Helchteren gaat vanavond de theatervoorstelling 'Hart Gesproken' in première. Het is geen gewone voorstelling, want de 6 actrices uit Houthalen-Helchteren en Genk stonden nog nooit eerder op de planken. Ze hebben de voorstelling zelf geschreven en mee geregisseerd.

De inspiratie haalden ze uit trauma's die ze meemaakten als kind of later in hun leven. Een jaar geleden hebben de deelnemers in een 1e fase thema's uit hun eigen leven met elkaar uitgewisseld, zoals de echtscheiding of verslavingsproblematiek van hun ouders.

Uit de groep, die toen uit 12 vrouwen bestond, zijn uiteindelijk 6 deelnemers overgebleven die de moed vonden om hun verhaal ook aan een publiek te vertellen en er een voorstelling rond te bouwen. "Met het hart op de tong zeggen hoe ze zich echt voelen", vertelt regisseur Jamal Kazza, die de deelnemers bij het hele proces heeft begeleid.

"Ik heb een moeilijke jeugd gehad", zegt actrice An Put. Er was alcoholmisbruik in haar gezin en ook wat ze zelf "een hardhandige aanpak" noemt. "Via verschillende processen met Jamal ben ik teruggegaan naar mijn kindertijd. Mijn therapeut vindt het heel goed dat ik dit doe, omdat ze merkt dat het een positieve invloed op me heeft."

Voor Emily Van Ryckeghem klinkt dat herkenbaar. "Mijn moeder had een alcoholverslaving en ik ben mentaal wel gekraakt als kind", vertelt de actrice. "Ik ben opgegroeid bij mijn grootouders. Met de theatervoorstelling wil ik aan leeftijdsgenoten die als kind hetzelfde meegemaakt hebben de boodschap geven dat ze niet alleen zijn. Er is altijd wel iemand die je naar boven helpt."

"Toen ik Jamal leerde kennen en mijn verhaal deed, was het de eerste keer in 6 jaar dat ik er nog eens bij gehuild heb", gaat Van Ryckeghem verder. "Dus het was wel een klap in mijn gezicht om het echt te spelen en er scenes over te maken. Maar je krijgt ook heel veel steun en liefde van de medespelers. We zijn ondertussen ook allemaal vriendinnen geworden."

Voor Gerdy Smeets was dan weer een andere vorm van onverwerkt verdriet de inspiratie: "Als jong meisje ben ik mijn vader verloren", vertelt ze met tranen in haar ogen. "Onze moeder kwam er alleen voor te staan, maar toch maak je heel veel dingen mee waarbij je eigenlijk een vader nodig hebt om je te beschermen."

"Het wakkert heel veel emoties aan om dat te spelen", gaat Smeets verder. "Dat is voor iedereen zo, al liggen de emoties bij elke speler anders omdat iedereen zijn eigen rol heeft in het stuk."

"Je verhaal kunnen vertellen aan een breed publiek: ik zie dat als een genezingsproces. Veel mensen durven hun gevoelens niet te uiten, maar dit theaterstuk zegt eigenlijk dat je je emoties mag loslaten."

Vanavond om 20.15 uur vindt in het Cultuurhuis Casino in Houthalen-Helchteren de première plaats. Op vrijdag 4 april wordt het stuk nog eens opgevoerd in de C-mine in Genk.