Nicolas Keppens ('Beautiful men') en Johan Grimonprez ('Soundtrack to a coup d'état') blij met Oscarnominaties, "maar dubbel gevoel"

Er is een intensieve promotiecampagne aan voorafgegaan en die heeft geloond. Nicolas Keppens is bij de laatste 5 kanshebbers in de categorie korte animatiefilm bij de Oscars. "Ik ben heel erg blij, maar ook een beetje in de war, want dat heb je niet in je hoofd wanneer je een film aan het maken bent", is zijn eerste reactie dan ook bij VRT NWS. 

"Ik heb best wel wat andere films van de shortlist gezien. Het is altijd een beetje appelen met peren vergelijken, er zijn veel ontzettend mooie films bij. Ik was er niet per se op aan het hopen en verwachtte het dus ook niet echt." 

'Beautiful men' is een stopmotionfilm. "Wij hebben decors en poppen gemaakt die frame per frame gemanipuleerd worden door de animatoren. Dat is iets heel arbeidsintensiefs, maar ook iets heel fysieks om te doen. Die tactiliteit van die poppen was voor mij iets wat goed werkte voor het thema waarover we het wilden hebben, die fragiliteit. Dat was een beetje de doorslag om voor stopmotion te kiezen." 

En dat thema zal voor velen herkenbaar zijn, want het is beginnende kaalheid bij mannen. In de film 'Beautiful men' trekken 3 broers naar Istanbul in Turkije voor een haartransplantatie. 

"Voor mijn werk was ik er enkele jaren geleden zelf. Ik zag dat er een grote industrie zat waar veel mensen uit Europa naartoe gaan. We logeerden in een hotel waar opvallend veel kale mannen waren die zaten te wachten of net een transplantatie hadden gekregen en dat heeft iets heel fragiels. Dat vond ik iets moois om vanuit te vertrekken en dat is de kiem geweest om het verhaal te vertellen." 

Of Keppens voor de Oscaruitreiking naar Los Angeles zal afreizen in de huidige omstandigheden (met de zware bosbranden, red.) is nog niet duidelijk. "Het heeft iets wrangs om eraan te denken om naar daar te reizen. Zelfs los van het feit dat het ook Aalst Carnaval is (Keppens is van Aalst en werkt ook mee aan het carnavalsgebeuren, red.), weet ik nog niet wat ik daar mee zal doen." 

Bekijk de trailer van 'Beautiful men':

Johan Grimonprez, de maker van 'Soundtrack to a coup d'état' is blij met zijn nominatie in de categorie documentaire, al heeft ook hij er een dubbel gevoel bij. "Los Angeles staat in brand en ook de wereld staat in brand. Ik ben natuurlijk wel blij dat er een megafoon geboden kan worden aan de thema's uit de film." 

Bekijk de trailer van 'Soundtrack to a coup d'état': 

'Soundtrack to a coup d'état' was gisteren nog te zien op VRT Canvas en is ook nog te bekijken op VRT MAX. De documentaire gaat over de moord op Patrice Lumumba in Congo, over de dekolonisering van verschillende Afrikaanse landen, over de westerse inmenging en de rol van België, over de Amerikaanse zwarte burgerrechtenbeweging, over de Koude Oorlog en de beweging van niet-gebonden landen. Thema's die nog altijd actueel en relevant zijn, zegt regisseur Johan Grimonprez.

Een opmerkelijke figuur in de film is Andrée Blouin, een vergeten pionier van de vrouwelijke emancipatie en onafhankelijkheid in Afrika. Blouin was een medewerkster van Lumumba tijdens zijn ambtstermijn als premier in Congo. 

'Soundtrack to a coup d'état' is ook een muzikale film, gemonteerd op het ritme van de jazz. "Ik dacht altijd: oei, dit gaat geen publiek vinden. Maar blijkbaar wel. Het is iets wat precies aansloeg. Het is niet zomaar een soundtrack of een soort van decoratie bij de film. Als de politiek gaat over verdeel en heers, dan gaat de muziek over hoe je mensen bij elkaar brengt. En hoe kan je een nieuwe gemeenschap uitdenken? Muziek was daar heel bepalend voor." 

Grimonprez ziet wel grote concurrentie in de categorie documentaire. Zo is bijvoorbeeld ook 'No other land' genomineerd. In die documentaire tonen de Israëlische journalist en activist Yuval Abraham en zijn Palestijnse collega Basel Adra de pijnlijke realiteit van het leven op de bezette Westelijke Jordaanoever, een thema dat actueler is dan ooit. 

"Documentaire hinkt nog een beetje als een stiefkind achterop bij de Oscars. Maar er is toch gekozen voor enkele documentaires die politiek heel sterk staan. Ik denk dan vooral aan 'No other land', waarvan ik persoonlijk denk dat die zal winnen. Maar ook de Japanse documentaire 'Black box diaries' over #MeToo in Japan. Heel belangrijk dat het ook wordt aangekaart, want de film van Shiori Ito wordt niet eens getoond in Japan. En 'No other land' wordt niet getoond in de VS, dat er dan toch nog een forum komt, is wel belangrijk."