"Ik eet nergens anders vol-au-vent": trouwe klanten treuren om faillissement Lunch Garden (maar zijn hoopvol voor overname) 

Op de hoofdzetel van Lunch Garden in Evere kregen de vakbonden gisteren de bevestiging van wat er de afgelopen dagen al in de lucht hing: Lunch Garden vraagt het faillissement aan en wordt gedeeltelijk overgenomen door CIM Capital. De restaurantketen wil een doorstart maken met 42 van de 62 restaurants.

Voor heel wat Belgen is Lunch Garden een gevestigde waarde. Dat blijkt ook op basis van het aantal reacties in onze mailbox. 

Voor Mevin Vranken (31) betekent Lunch Garden een stevige portie nostalgie én vol-au-vent. "Mijn oma en opa namen vroeger alle kleinkinderen vaak mee naar Lunch Garden", vertelt  ze. "Ik heb er echt heel gezellige herinneringen aan overgehouden.

"Zelfs toen ik op kot zat, belden mijn grootouders om te vragen om langs te komen. Ik nam dan de bus van Hasselt naar Genk om samen te eten. Mijn oma kan er helaas niet meer bij zijn, maar mijn opa neemt mijn nicht en mij soms nog altijd mee. En zelfs nu staat hij er dan op dat hij trakteert."

Nu ze ouder is, houdt Mevin de traditie in leven met haar eigen gezin. "Ik ga zeker maandelijks naar Lunch Garden. De meeste mensen snappen me niet, maar ik vind de vol-au-vent met frietjes er echt zo lekker. Ik eet dat nergens anders. Dat valt altijd tegen. Maar in Lunch Garden eet ik altijd de XL portie. Soms neem ik die zelfs mee naar huis."

"Ik was heel teleurgesteld toen ik hoorde dat Lunch Garden failliet was. Ik ben gisteren nog snel in Hasselt langsgegaan, voor mocht het de laatste keer zijn. Aan het volk te zien, waren wij niet de enigen met dat idee. Ik hoop met de overname dat de keuken dezelfde blijft. Ik hoop dat ik nog de kans krijg om met mijn opa langs te gaan, zodat ik hém kan trakteren."

Voor Xander Cottens (31) heeft Lunch Garden helemaal geen nostalgische waarde. Hij is "gewoon fan", zegt hij. "Ik ging vroeger nooit met mijn ouders. Maar toen ik als freelancer veel op de baan was, moest ik vaak snel iets vinden om te eten. Je raakt fastfoodketens als Quick en McDonald's snel beu. Dus dan begon ik langs te gaan bij Lunch Garden."

"Waarom ga ik daar zo graag? Lunch Garden is voorspelbaar en goedkoop. En lekker genoeg. Je weet op zich dat die maaltijden op zich matig zullen smaken, maar dat maakt niets uit. Want hoeveel betaal je voor een vol-au-vent? 12 euro? Ik verwacht niet dat ze in de keuken een kieken gaan pluimen voor mij. Je weet dat dat ergens uit een plastic zak of een doos komt. En dat kan mij niks schelen. Al heb je ook echt heel lekkere dingen, zoals de tartaarsaus of de kip met champignonsaus."

"Ik probeer altijd mensen warm te maken voor Lunch Garden. Ik praat er zoveel over dat mensen denken dat ik er veel vaker ga dan effectief het geval is", lacht Xander. "Maar ik ga wel nog geregeld. Ik ga elk jaar op kamp met het Rode Kruis. We hebben de jaarlijkse traditie om dat kamp voor te bereiden in Lunch Garden. We geloven dat als we dat niet zouden doen, het geen goed kamp zou worden."

"Het zou alleszins heel jammer zijn als het concept zou verdwijnen. Er is momenteel niet echt een alternatief voor Lunch Garden in België, waar je snel en goedkoop een stevige maaltijd krijgt."

Christiane Van Dessel (75) gaat al sinds jaar en dag langs bij Lunch Garden. "Al sinds de opening, of toch bijna", vertelt ze. "Zelfbediening was in de jaren 60 echt een nieuw concept, dat weet ik nog. En het sloeg echt aan."

"Toen ik zwanger was in 1974, gingen we er bijna dagelijks eten. Mijn neef, die intussen 61 is, heeft er zelfs zijn communie gedaan. Er was en is voor ieder wat wils. Ik ga nog altijd 2 à 3 keer per maand."

"Het is spijtig om doorheen de jaren gezien te hebben dat Lunch Garden niet investeerde in vernieuwing. Daarbovenop was kwaliteit van sommige dingen maar matig. Toch vond ik het heel jammer om te horen dat de keten failliet was. Voor mij speelt nostalgie daar zeker een grote rol."

"Ik ben blij dat er een overname is, maar je weet natuurlijk niet hoe dat eruit zal zien. Zeker voor oudere mensen - zoals ik - is Lunch Garden een plek om nog eens mensen te zien. Je komt nog eens buiten. Je gaat zonder reservatie binnen en je hebt binnen de kortste keren een schotel of een dessert. En je zit er op je gemak. Dat is nog anders dan een echt restaurant."

Ook (tv-)kok Wim Ballieu (42), eigenaar van restaurantketen Balls & Glory, is geraakt door het nieuws. Toen duidelijk werd dat Lunch Garden het faillissement aanvroeg, greep hij meteen naar de pen. "Het bericht dat Lunch Garden binnenkort failliet gaat, voelt alsof een stukje Belgische cultuur verdwijnt", klonk het in zijn opiniestuk . "Ik lees het met pijn in het hart. Het faillissement laat pijnlijk zien hoe moeilijk de horeca het vandaag heeft."

"Intussen is het duidelijk dat er een overname komt", zegt Wim aan VRT NWS. "Ik zie deze doorstart als een gigantische opportuniteit, als ze de juiste keuzes maken. Het zou echt heel jammer zijn als Lunch Garden zou verdwijnen." Een sentiment dat niet alleen gedreven is door collegiale appreciatie, maar ook een pak jeugdherinneringen.

"Als kind ging ik elke vrijdagavond met mijn moeder en zus inkopen doen in de - toen nog - GB (een Belgische supermarktketen die in 2000 opgekocht werd door de Franse keten Carrefour, red.). We gingen dan geregeld eten in Lunch Garden. Ik herinner mij echt levendig dat ik die buffetten op ooghoogte zag. Ook de geur is mij bijgebleven. Ik kan mij het korstje op de chicon au gratin zelfs voor de geest halen."

"Ik droom er echt van om met Balls & Glory een shop-in-shop bij Lunch Garden te openen", voegt hij nog toe. Iets om voorzichtig naar uit te kijken?