Maanstof (en een klein beetje plastic): ingenieur Bram uit Merchtem ontwikkelt bakstenen voor basis op de maan

Na amper 8 minuten schuift een Legoblokje van (nagemaakt) maanstof en plastic uit de 3D-printer. De 28-jarige ingenieur Bram Verbruggen uit Merchtem toont het resultaat van zijn onderzoek in het astronautencentrum van ESA in Keulen. Samen met collega’s zocht hij er de voorbije 2 jaar naar manieren om materialen te maken van maanstof.

"Het idee is dat we zoveel mogelijk materiaal van de maan zelf willen gebruiken", zegt Verbruggen. "Om er kleinere onderdelen van te 3D-printen, als er bijvoorbeeld iets kapotgaat aan een machine. Maar ook om bakstenen te maken waarmee een maanbasis kan worden gemaakt."

De stenen bestaan voor 90 tot 95 procent uit maanstof en 5 tot 10 procent uit plastic. In een oven gebakken, worden het stevige maanbakstenen, die zelfs bestand zijn tegen de kracht van een raketmotor. Zo bleek uit de tests.

"We zouden met de stenen dus ook een platform op de maan kunnen bouwen, waarop raketten stabiel kunnen landen zonder dat ze omvallen en zonder dat het maanstof in het rond vliegt en alles kapotmaakt", zegt Verbruggen. "Maar ook om wegen aan te leggen, zodat onze maanwagens beschermd zijn tegen het scherpe maanzand."

Sinds de Apollomissies in de jaren 60 en 70 is bekend dat het maanstof tot problemen kan leiden, zeker voor langere maanmissies. Maanstof is heel scherp, waardoor het niet alleen tot diep in de longen kan dringen, maar ook ruimtepakken en elektronische componenten snel beschadigt.

"Er zijn momenteel nog minstens 20 andere onderzoeksgroepen op zoek naar manieren om maanbakstenen te maken. De beste techniek zal het uiteindelijk halen. Ik hoop dat het die van ons zal zijn, maar ik ben nu al enorm vereerd dat Belspo (het federaal wetenschapsbeleid, red.) mij de kans heeft gegeven om stage te lopen bij ESA."

We gaan terug naar de maan, en deze keer om er te blijven. Het is de filosofie achter de nieuwe maanmissies van de Verenigde Staten, waar ook de Europese ruimtevaartorganisatie ESA zijn steentje aan bijdraagt. En dat kan je dankzij het onderzoek van Bram Verbruggen dus letterlijk nemen. 

"Het is belangrijk dat we als Europa deelnemen aan de verdere exploratie van de maan", zegt de Belgische astronaut Frank De Winne, die aan het hoofd staat van het astronautencentrum in Keulen.

"De grootste kost is nog altijd het transport. 95 procent van de totale kosten om naar het maanoppervlak te gaan, gaat naar het transport. Elke kilogram die we niet moeten meenemen naar de maan en ter plaatse kunnen gebruiken en hergebruiken, brengt dus een grote kostenbesparing met zich mee."

"Daarom is het belangrijk dat we hier met jonge mensen aan die technologie werken. En dat we die hier kunnen uittesten, in ons nagebootst maanlandschap. Want een klein maanbaksteentje bouwen in een lab, is nog iets helemaal anders dan dat op de maan te doen."