In Sint-Joris, bij Beernem, viert Celina Declerck vandaag haar verjaardag. En dat is heel bijzonder, want ze is dus niet alleen een kerstekind, het is ook nog eens haar 100e verjaardag. Celina is zelf een beetje verrast. Die 100 jaar zijn er volgens haar min of meer vanzelf gekomen, week na week, maand na maand.
Kerstekind Celina Declerck uit Sint-Joris viert haar 100e verjaardag: "Nooit gedacht dat ik zo oud zou worden"
Celina Declerck, ook wel bekend als Celientje, viert vandaag haar 100e verjaardag met haar kinderen en kleinkinderen. En ze kan dat doen in goede gezondheid. Ook al heeft ze een respectabele leeftijd, ze woont nog altijd zelfstandig. "Tot een jaar of zo geleden kookte ik nog zelf. Maar dan heb ik eens een worst volledig laten aanbakken en ik heb gedacht: het is genoeg. Ze brengen nu 3 keer per week eten, maar dat is ruim voldoende om de week door te komen. En het smaakt. Het is als in het restaurant eten."
Celina is niet alleen lichamelijk nog kwiek, ook mentaal is ze opvallend pienter en alert. Als je haar vraagt naar het geheim van haar hoge leeftijd en goede gezondheid, heeft ze er zelf een beetje het raden naar. "Het is mij een beetje overkomen", bekent ze. "Ik heb altijd gewoon doorgedaan, week na week, maand na maand. En plots ben je dan 100 en ben je zelf een beetje verrast. Ik heb wel altijd hard gewerkt en veel weg en weer gelopen. Dat helpt. Ik heb altijd ook met mate geleefd. Ik drink graag een glas, maar enkel als er gelegenheden zijn. Anders moet ik geen alcohol hebben. Ik praat al genoeg zo", lacht ze.
Aan 'den elektriek' blijven hangen
Celina heeft ook wel geluk gehad. Toen ze als jong meisje in een wasserij werkte in Oostende, had ze een ernstig ongeval op de werkvloer. "Ik ben aan den elektriek blijven hangen", zegt ze. "In die tijd was het de gewoonte om je eten mee te nemen in een ijzeren gamel. Ik werkte in de kelder, maar het was daar heel slordig, met elektriciteitskabels die door elkaar lagen, terwijl ze niet allemaal goed geïsoleerd waren. We hadden ook geen elektriciteit thuis, dus ik kende dat niet zo goed. Op een bepaald moment moet ik met mijn gamel zo'n kabel hebben geraakt en ik was helemaal verstijfd door de stroomstoot. Gelukkig droegen we stevige schippersklompen op het werk, die hebben mij gered. Er kwam ook toevallig net een collega de kelder binnen, die mij heeft kunnen wegduwen."
Kerstekind zonder kerstboom
Het feit dat ze op kerst jarig is, werd vroeger niet speciaal gevonden. "Het is niet dat ik dubbel verwend werd op die dag. Integendeel. Er werd zelfs niet over gesproken. Pas toen ik ouder werd, ben ik beginnen te beseffen dat het iets bijzonders is."
Ook opvallend: er staat geen kerstboom in de woonkamer van het kerstekind. "Ik heb dat 1 keer gedaan", zegt ze. "Maar Jean-Piere, mijn oudste die toen net 1 jaar was, heeft eraan getrokken. Die kerstboom is in de grond gevallen en alles was kapot. Sindsdien doe ik dat nooit meer. Veel te gevaarlijk. Ik zet wel een kerststalletje en andere versiering, maar ... geen bomen."
Vieren met kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen
Celina viert vandaag in een zaaltje in Sint-Joris met haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Het is een groot feest, met 75 gasten. Haar gezin is dan ook uitgebreid, met 12 kinderen, waarvan er nu nog 10 in leven zijn. Haar oudste is 75, de jongste 59, haar oudste achterkleinkind is 21. Haar man is er helaas niet meer bij, die verloor ze 13 jaar geleden toen hij 84 was.
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen

