Kinderloze ouderen zijn niet meer eenzaam dan ouderen met kinderen en kleinkinderen, stelt onderzoek aan VUB

Voor het onderzoek heeft Stegen in totaal 543 ouderen bevraagd, van wie 255 kinderloos. In de groep van ouderen met kinderen lag de eenzaamheidsscore op 28,35 procent op een schaal van 0 tot 100. "In de kinderloze groep was dit 28,81, een verwaarloosbaar verschil", duidt Stegen. "Ouderen zonder kinderen zijn niet eenzamer dan ouderen met kinderen."

Toch heeft de onderzoekster grote verschillen opgemerkt in de belevenis van eenzaamheid bij kinderloze ouderen. Om dat verschil verder onder de loep te nemen, heeft Stegen het begrip eenzaamheid opgedeeld in verschillende vormen en definities. Mensen die sociaal eenzaam zijn missen een brede sociale kring, emotioneel eenzame ouderen missen intieme connectie met partner, familie of vrienden. Ouderen die last hebben van existentiële eenzaamheid vragen zich af of ze er wel toe doen of bij de maatschappij horen.

Uit de bevraging kwamen vier categorieën van kinderloze ouderen aan bod. Mensen die kinderloos bleven door een persoonlijke keuze vormen een eerste groep, zij bij wie het er simpelweg niet van is gekomen vormen een tweede groep. Een derde groep is kinderloos gebleven door gezondheidsperikelen. Ouderen van wie een van de partners wel kinderen wilde, maar de andere partner dat niet wenste, vormen de vierde groep.

De mensen uit de tweede groep blijken een groter risico op sociale eenzaamheid te ondervinden (24,3 procent van de kinderloze ouderen). Binnen deze groep was de score op de sociale eenzaamheidsschaal 37,42 op 100. 

De mensen uit de derde groep (23,1 procent van de kinderloze ouderen) vertoonden een hoger risico op vlak van emotionele eenzaamheid (score van 40,11 op 100) en diegenen die in hun kinderwens geen steun hadden gekregen van hun partner (21,2 procent van de kinderloze groep in het onderzoek) worstelen meer met emotionele (37,35 op 100) en existentiële eenzaamheid (37,04 op 100).