Van veerman op de Schelde naar magazijnier in Erpe-Mere: Geert uit Schellebelle koos in 2024 na 32 jaar voor een heel nieuw leven

Geert De Both groeit op met de Schelde en met schepen. 21 is hij wanneer hij in 1992 zijn vader opvolgt als veerman in Schellebelle. 32 jaar lang vaart hij heen en weer tussen het dorp van Schellebelle en natuurgebied Kalkense Meersen. 

"Vanuit mijn bed zag ik jarenlang mijn werk liggen", zegt Geert. Zijn ouderlijk huis, waar hij intussen al jaren woont, ligt aan de oever van de Schelde. "Ik heb me nooit moeten verplaatsen om te gaan werken."

Daarin kwam in maart dit jaar verandering: Geert is intussen 54 en heeft genoeg van de financiële zorgen die gepaard gaan met de veerboot. Hij kiest voor een heel andere carrière, als magazijnier bij Collect&Go, in de afdeling in Erpe-Mere. 

"Een opluchting is het, om na al die jaren een gewone job uit te oefenen. Tot vorig jaar had ik heel veel verantwoordelijkheid en had ik eigenlijk nooit rust. Rinkelde mijn telefoon op een vrij moment, dan sloeg de paniek me om het hart dat er iets was met de boot. Het was genoeg geweest, die  zorgen wilde ik nu niet meer". 

In het magazijn in Erpe-Mere werkt Geert deeltijds, en opvallend: hij werkt in een omgeving zonder daglicht. Een groot contrast met de vrijheid die hij in de open ruimte van het water had. "Maar dat is niets in vergelijking met de last die van mijn schouders is gevallen". 

Toch kijkt hij ook met een zweem van weemoed terug naar zijn jaren als veerman. "Je begint  elke dag om 7 uur. In de winterperiode vaart 'de overzet' tot 18 uur, in de zomer tot 21 uur", verduidelijkt hij. Op zomerse zondagen bracht de veerboot tot wel 1.500 personen naar de overkant. In de week waren het er zo'n 600.

"Door weer en wind heb ik gevaren", zegt Geert. Een memorabel moment is de winter van 1997. "Toen was de Schelde bevroren. Ik kon met de veerpont niet meer over en gebruikte dan de oude roeiboot van mijn vader in de plaats". 

De zoektocht naar een nieuwe definitieve uitbater voor de verbinding verliep moeilijk door juridische problemen. Daarom was er een tijdje geen veerdienst meer. 

Dat kon niet aanhouden, want zowel inwoners van Wichelen en omstreken, als schoolgaande jeugd en toeristen gebruiken de overzetdienst dagelijks. Zonder moeten ze minstens 5 kilometer omrijden om aan de overkant te geraken.

Daarom baat het Agentschap Maritieme Dienstverlening en Kust de veerboot uit in afwachting van een nieuwe veerman. Waar passagiers vroeger een scheepsbel luidden zodat Geert hen zou komen ophalen, vaart de overzet nu volgens een vast schema.

"Met het verdwijnen van die traditie is ook veel charme verdwenen. De ziel en de schoonheid van het beroep zijn samen met mij vertrokken, en dat doet pijn."

"Regelmatig krijg ik de vraag wanneer ik terugkeer. Maar ik moet de mensen teleurstellen: dat ga ik niet doen. Het is genoeg geweest voor mij. Ik heb nu een rustiger leven", rondt Geert af.