De werelden van kunstenaar Rinus Van de Velde en ontwerper Walter Van Beirendonck: dit zijn de 5 boeken van de week

Rinus Van de Velde maakt naast metershoge tekeningen en schilderijen ook films, die hij integreert in zijn tentoonstellingen. In het boek ‘Films’ (uitgeverij Hannibal Books) geeft hij een inkijk in the making of van deze producties. Leuke extra bij het boek is de vinylplaat met de soundtracks, gecomponeerd door Joachim Badenhorst.

3 films heeft Van de Velde ondertussen op zijn naam staan, een 4de is in de maak waarvan hij op de laatste pagina van het boek een tipje licht. Het zijn fictieve autobiografieën opgenomen in zelfgebouwde decors in het atelier van de kunstenaar. Dit biedt hem de mogelijkheid om met een klein, vast team te werken en vermijdt om telkens toestemming te moeten vragen voor opnames op externe locaties.

"De consequentie is wel dat het filmen 2 à 3 jaar duurt. Maar dat geeft me ook de vrijheid om bij te sturen. Wat ik nu een goed idee vind, zal ik over 3 jaar waarschijnlijk niet meer vinden", licht Van de Velde toe op Klara.

De Hnita Jazz Club bracht legendarische jazzgrootheden uit de hele wereld naar het landelijke Heist-op-den-Berg. In 'Hnita. Hoe Heist-op-den-Berg een Europese jazzhoofdstad werd' (uitgeverij Manteau) duikt Wouter Adriaensen in het verleden van de concertzaal waar wereldberoemde artiesten zoals Charles Mingus, Chet Baker en Bill Evans hun - naar eigen zeggen - beste optredens gaven.

De club werd in 1955 opgericht door Juul Anthonissen, een gepassioneerde jazzliefhebber die het beu was om voor concerten steeds naar Brussel of Antwerpen te reizen. "Dan organiseer ik zelf wel optredens", dacht hij. Zo ontstond Hnita in Heist-op-den-Berg. Wat begon in de kelder van restaurant Bergola groeide uit tot een wereldberoemde jazztempel, gevestigd in de gerenoveerde hoeve waar ze vandaag nog steeds te vinden is.

Anthonissens uitspraak "Ik hoef niet naar New York, New York komt naar mij" bleek geen grootspraak. "Tot in Amerika spraken jazzmuzikanten over hoe goed ze werden ontvangen in Heist-op-den-Berg. De tomatensoep van Juuls vrouw was heel beroemd in de jazzwereld", vertelt Adriaensen op Klara.

Adriaensen verzamelt in het boek getuigenissen van muzikanten, vrijwilligers en toeschouwers en brengt een lijst van alle concerten. Jazzlegende Branford Marsalis, die zelf optrad in Hnita, schreef het voorwoord. 

Malachy Tallack is een van de meest geprezen Schotse schrijvers van het moment. Zijn 2de roman 'That Beautiful Atlantic Waltz' is nu uit in vertaling. Christophe Vekeman las 'Die mooie Atlantische wals' (uitgeverij De Arbeiderspers).

Hoofdpersonage is de 63-jarige Jack die, net zoals de auteur, op de Schotse Shetlandeilanden woont. Hij leeft er alleen met zijn herinneringen in zijn geboortehuis. "Hij is zó in zichzelf gekeerd dat zijn introversie niet langer van inertie valt te onderscheiden", typeert Vekeman hem op Klara. "De schrale liefdeskansen die hij ooit had, heeft hij reddeloos laten schieten, werk was nooit meer dan een last voor hem, zijn poging te verhuizen, als jongeling, naar de stad, liep met een schrille sisser af."

Alleen muziek kleurt zijn eenzaam bestaan: net als zijn vader houdt hij van countrymuziek en droomt hij ervan een gevierde countryzanger te worden. En dan gebeurt er iets dat zijn leven overhoopgooit. Hij neemt een voor zijn deur achtergelaten kitten in huis die hij noemt naar een van zijn countryidolen, Loretta Lynn.

De kat brengt ook het buurmeisje Vaila - die zelf geen huisdieren mag houden - over de vloer. Loretta en Viala zorgen ervoor dat Jack "zichzelf toestaat zoiets als ‘het echte leven’ te leiden, waarvoor zelfs de muziek moet wijken", vertelt Vekeman die het boek "een ongelooflijk doeltreffende feelgoodtragedie" noemt en "een roman om te koesteren."

Tekenaar Kamagurka en de Nederlandse schrijver Harold Hamersma delen een gezamenlijke passie: wijn. Dit inspireerde de vrienden om samen een boek te maken, getiteld naar het WhatsApp-groepje dat ze enkele jaren geleden oprichtten: 'Dorstman.be & Dorstman.nl' (uitgeverij Stichting Kunstboek).

In hun digitaal groepje becommentariëren de heren wat in het glas geschonken wordt en spoelen ze door met absurde hersenkronkels die Kamagurka vertaalt in cartoons. 'Dorstman.be & Dorstman.nl' bundelt meer dan 130 van deze tekeningen, geïnspireerd op de wisselwerking tussen de partners in wine. 

De liefde van de auteurs voor een goed glas wijn gaat samen met hun afkeer voor dronkenschap. "Dronkenschap is een belediging aan een goede fles wijn. Als je te veel drinkt, smaakt de wijn niet. Een goede wijn moet je niet achterover kappen, maar nuttigen", vertelt Kamagurka op Radio 1.

Hun grootste favoriet? Niet-gedoseerde champagne, zonder toegevoegde suikers, is verfrissend, geeft geen plakkerig mondgevoel, én is lekker bij het eten, aldus Kamagurka die ook wel voor natuurwijnen valt zolang "ze niet te veel naar het putje ruiken."

Walter Van Beirendonck, de iconische modeontwerper en lid van de 'De zes van Antwerpen', brengt niet één, maar 2 boeken uit. In 'Cut the world awake' en 'Draw the world awake' (uitgeverij Hannibal Books) toont hij enerzijds zijn liefde voor collage en anderzijds een ruime selectie ontwerptekeningen. De boeken tellen samen meer dan 900 pagina’s met nooit eerder gepubliceerde materiaal, van de jaren 80 tot nu.

Inspiratie voor zijn silhouetten haalt hij doorheen de jaren uit tijdschriften en tentoonstellingen. "Ik ben voortdurend nieuwe uitdagingen aangegaan en heb stappen vooruit gezet. Toch biedt dit boek in de eerste plaats een herkenbare verzameling van mijn collecties," vertelt Van Beirendonck op Klara.

Als ontwerper vond Van Beirendonck het belangrijk actuele thema’s aan te snijden. "Mode kan snel inspelen op de realiteit, omdat je elke 6 maanden de mogelijkheid hebt een nieuwe collectie uit te brengen." Zo benadrukte hij tijdens de AIDS-crisis van de jaren 90 het belang van veilige seks en verwerkte hij na de aanslagen in Parijs de slogan 'Stop Terrorising Our World' in zijn collectie.

In het boek deelt hij ook een belangrijke boodschap aan jonge collega’s. "Mode wordt gedomineerd door luxehuizen en grote budgetten, wat het voor onafhankelijke ontwerpers moeilijk maakt. Starters kunnen zich overweldigd voelen door de wereld en de industrie, maar mijn advies is: blijf geloven en volhouden. Het kan lang duren, maar er is altijd hoop."