Geen mirakel n°71 voor regisseur Nathalie Basteyns: Lourdes erkent postuum wonderbaarlijke genezing van Britse frontsoldaat

Blanquaert en Basteyns vatten de reis twee jaar geleden aan met de vaste verpleger van Basteyns. Bedoeling van de roadtrip: onderzoeken wat er precies nodig is om een mirakel te laten erkennen. Een wonderbaarlijke genezing kwam er niet, maar de reeks werd wel bekroond met de prestigieuze Prix Europa in de categorie TV/Video Factual Series of the Year 2023.

Lieve Blanquaert trok grote ogen toen ze uiteindelijk in het Franse bedevaartsoord aankwamen, vertelt ze in De Wereld Vandaag op Radio 1. "Dat is echt een gigantische industrie. Als God of Maria echt zouden bestaan dan zouden ze zich wel een beetje omdraaien bij het zien van die hele handel er rond. Maar het heeft me wel geraakt op de een of andere manier, los van het feit of ik nu zelf geloof of niet. Het is heel sterk hoe al die mensen in nood daar met duizenden per dag samenkomen en daar kracht uit putten. Dat is iets heel bijzonders."

Ook Basteyns voelde die kracht, zag Blancquaert. "Als je zoals Nathalie primair progressieve MS hebt en dus bijna elke dag achteruit gaat dan voel je je vaak heel erg eenzaam want de mensen in je omgeving blijven wel bewegen en gaan vooruit in het leven. Maar als je in Lourdes in die groep tussen al die mensen staat dan is die eenzaamheid wel weg."

Mirakel n°71 ging uiteindelijk naar de Brit John Traynor. Hij zou op wonderbaarlijke wijze genezen zijn na een bezoek aan het Franse bedevaartsoord in 1923. Traynor was acht jaar eerder levensgevaarlijk gewond geraakt bij hevige gevechten in Gallipoli, in huidig Turkije. Hij werd verschillende keren geopereerd, zonder veel succes. Na een mislukte hersenoperatie kon hij zelfs niet meer lopen of rechtop staan. Maar zijn conditie verbetert naar verluidt abrupt tijdens een bezoek aan Lourdes waar hij verschillende keren baadt in het heilige bronwater bij de Mariagrot. Hij krijgt opnieuw gevoel in zijn ledematen en kan zelfs opnieuw enkele stappen zetten.

Blancquaert gelooft zelf niet in mirakels. "Ik weet niet of John Traynor is beginnen te stappen omdat hij in Lourdes is geweest. Misschien was er een andere reden. Ik blijf heel kritisch daarover. Toen we in Lourdes in het kantoor kwamen van de arts (van de evaluatiecommissie, red.) lag het bureau van die man vol met dossiers. Er zijn heel veel mensen die verlangen naar een mirakel en ook geloven dat ze een deel van het mirakel hebben gekregen.”

Nochtans zijn de voorwaarden om als mirakel erkend te worden heel streng. Maar een fractie van de dossiers wordt erkend. Het moet plots gebeuren, na een bezoek aan Lourdes, het moet blijvend zijn en de ziekte mag ook niet op een andere manier te genezen zijn. Het is een team van dokters, wetenschappers en theologen die na lang wikken en wegen beslissen.

Hoe het komt dat het dossier van de Brit pas na 100 jaar is erkend, is ook voor Blanquaert een mysterie. "Daar heb ik geen idee van. Misschien liggen er nog wel 20 wachtende mirakels op de plank."   

Uiteindelijk ging de roadtrip ook niet over het mirakel, zegt Blanquaert. "Mensen hebben recht op hoop, recht op dromen. Iedereen die wroet met zijn gezondheid heeft daar recht op. Het was een spirituele, wetenschappelijke en menselijke tocht die we samen hebben afgelegd en die voor Nathalie heel veel heeft betekend. Misschien heeft Nathalie wel even gehoopt op een mirakel, maar het is niet gebeurd."