Een op drie mensen met een beperking heeft het afgelopen jaar niet gesport. Dat is bijna drie keer zo veel als in de algemene bevolking, zo blijkt uit een studie van KU Leuven in opdracht van G-sport Vlaanderen. "Maatwerk is essentieel, motivatoren en drempels om te sporten verschillen per doelgroep", zegt hoofdonderzoeker Debbie Van Biesen (KUL).
Een op drie mensen met beperking sportte niet het afgelopen jaar
"In de algemene bevolking heeft 12 procent het afgelopen jaar niet aan sport gedaan, terwijl dat cijfer bij mensen die aan G-sport doen bijna drie keer zo hoog ligt", zegt hoofdonderzoeker Debbie Van Biesen (KU Leuven). "Sinds de vorige meting in 2018 is de G-sportparticipatie wel gestegen."
Om mensen met een beperking te laten sporten, is maatwerk essentieel volgens Van Biesen. "Er bestaat niet zoiets als dé G-sporter. Motivatoren en drempels om te sporten verschillen per doelgroep."
Uit het onderzoek blijkt dat G-sporters niet sporten omdat hun aandoening hen hindert of ze te moe zijn. Ook mobiliteitsarmoede speelt een rol. Silke De Waelle van G-sport Vlaanderen legt uit: "G-sporters hebben vaak hulp nodig om op de sportlocatie te geraken, en dat vinden ze lastig."
Nu zowel sport als mobiliteit onder dezelfde minister vallen (Annick De Ridder, N-VA, red.), is er hopelijk verbetering op komst
Silke De Waelle, G-sport Vlaanderen
Die laatste factor is hardnekkig, want in 2018 gaven G-sporters mobiliteit ook al aan als drempel. Maar het is moeilijk om dat vanuit de sportsector alleen te verbeteren, stelt De Waelle. "We kijken daarvoor ook naar de mobiliteitssector, we moeten samenwerken. Nu zowel sport als mobiliteit onder dezelfde minister vallen (Vlaams minister Annick De Ridder, N-VA, red.), is er hopelijk verbetering op komst."
Ongebonden sporten
Zwemmen blijkt de favoriet van G-sporters. Wandelen, recreatief fietsen, fitness en lichaamsoefeningen zitten eveneens in de top vijf van vaakst gekozen sporten. Opvallend: het zijn stuk voor stuk sporten die je ongebonden kan uitoefenen, zonder je aan te sluiten bij een sportclub. Het is een algemene trend die zich nu ook in de G-sport laat merken.
Dat maakt het onderzoek ook duidelijk: bijna 45 procent van de G-sporters sport buiten een traditionele clubomgeving, dus individueel of met vrienden. Het zijn vooral sporadische sporters die zich niet aansluiten bij clubs. Ook leeftijd speelt een rol: jonge G-sporters kiezen vaker voor teamsporten, terwijl volwassenen eerder kiezen voor fitness of wandelen.
Slechts de helft van de G-sporters is nog verbonden aan een sportclub. Het zijn vooral de fervente sporters die hun weg vinden naar de club, en dan vooral naar teamsporten. Vooral voetbal en basketbal blijven populair.
Sportclub én trainer blijft belangrijk
Toch spelen sportclubs een belangrijke rol in de sportervaring van G-sporters. Volgens De Waelle kan een sportclub de professionele begeleiding bieden die G-sporters nodig hebben.
"De sleutel tot een succeservaring in een G-sportclub is de juiste trainer vinden. Dat is niet evident, want vaak moet die zich wel wat bijscholen om training te mogen geven aan G-sporters", verklaart De Waelle.
Kinesitherapeuten of leerkrachten hebben al voeling met de doelgroep, maar hebben vaak nog niet gedacht aan sporttraining geven
Silke De Waelle, G-sport Vlaanderen
Daarom zet de G-sportfederatie in op projecten om meer trainers naar de sportsector te brengen. "We kijken naar de zorgsector. Kinesitherapeuten of leerkrachten bijvoorbeeld, hebben al voeling met de doelgroep, maar hebben vaak nog niet gedacht aan sporttraining geven", zegt De Waelle.
Naar die kruisbestuiving tussen verschillende beleidsdomeinen kijkt ook Stef Dehantschutter, voorzitter van G-sport Vlaanderen. "De resultaten bevestigen duidelijk dat we moeten blijven inzetten op sensibilisering en het verbreden van het sportaanbod. Alleen door samenwerking tussen beleidsdomeinen die sport versnellen, zoals welzijn en mobiliteit, kunnen we echt iedereen de voordelen van sport laten ervaren."
