Oekraïense gemeenschap uit Hasselt is op zoek naar een clublokaal om elkaar te ontmoeten: "Plek om Belgische cultuur te omarmen en Oekraïense cultuur te bewaren"

Wat begon als een klein initiatief, is uitgegroeid tot een bijna wekelijkse activiteit. De Oekraïense gemeenschap uit Hasselt en omstreken komt nu al enkele jaren samen in het LEONhuis in Hasselt om elkaar te moeten. Al gebeurt er veel meer dan enkel wat kletsen met een hapje en een drankje.

Zowel in het Oekraïens als in het Nederlands worden er activiteiten voorzien voor kinderen en allerlei workshops voor de volwassenen. "Mensen kunnen er terecht met praktische vragen uit het alledaagse leven, er worden yogalessen georganiseerd en er wordt psychologische hulp voorzien voor diegenen die het mentaal moeilijk hebben. Daarnaast is het LEONhuis voor de gemeenschap ook een plek geworden waar ze kunnen stilstaan bij de gebeurtenissen in hun thuisland en waar ze hun Oekraïense cultuur in stand kunnen houden."

"We zijn België heel dankbaar dat we welkom zijn en we beseffen dat het heel belangrijk is om de taal onder de knie te krijgen om te kunnen bijdragen aan de maatschappij", zegt Yuliia Orel, initiatiefnemer van de bijeenkomsten. "We leren de Belgische cultuur elke dag wat beter kennen, maar we hebben natuurlijk ook nog onze eigen cultuur. Ik zou niet willen dat onze kinderen die vergeten. Om dat te vermijden, heb ik mij gericht tot de Oekraïense gemeenschap in Hasselt en omstreken. Bij onze eerste bijeenkomst kwamen tientallen mensen opduiken. Dat had ik niet verwacht."

Zo is het Oekraïens-Belgische cultureel-ontwikkelingscentrum 'Oekraïense Vinochok', wat 'Oekraïense Bloemenkroon' betekent, ontstaan. De bijeenkomsten werden steeds populairder en ook het aantal vrijwilligers die de activiteiten organiseren blijft toenemen. Yuliia zou graag officieel een VZW opstarten en ze droomt van een vaste stek waar de gemeenschap en geïnteresseerden in de Oekraïense cultuur kunnen samenkomen. Ze is het LEONhuis heel dankbaar voor de ruimtes die ze mogen gebruiken, maar door de groei van de bijeenkomsten voldoet één lade opbergruimte in een kast niet meer. Ze heeft een brief gestuurd naar de Cultuurraad van Hasselt en hoopt op hun steun. Voorlopig is het nog wachten op antwoord.

Volgens Yuliia valt het niet te onderschatten hoeveel moed mensen putten uit hun bijeenkomsten. Daria Koval was aanwezig vandaag. Ze volgde een presentatie over hoe je draagdoeken kan maken voor gewonde soldaten en beschilderde samen met haar familie een engeltje dat ze naar het front gaan opsturen.

"Ik kom hier heel graag naartoe. De psychologische hulp heeft voor mij heel veel betekend", zegt Daria. "Door in het bijzijn van een psycholoog, samen met andere Oekraïeners, over je zorgen te praten, besef je dat je niet de enige bent die het moeilijk heeft. Dat doet enorm deugd. Tijdens onze bijeenkomsten kunnen we niet alleen ons hart luchten, maar elkaar ook helpen met praktische problemen terwijl we ons thuisland in ons hart sluiten. Ik ben trots op de mensen die dit mogelijk maken."