Restaurantgangers in Vlaanderen nemen niet vaak de overschotjes mee naar huis. In andere landen, zoals de Verenigde Staten, is de doggybag wel helemaal ingeburgerd. Al zet ons land wel stappen om het vaker te doen, zegt Horeca Vlaanderen. "Het is alleen veel werk om restjes mee te geven, omdat er strenge regels rond voedselveiligheid zijn."
Het is fijn om samen met vrienden of familie op restaurant te gaan. Het is niet fijn als je een te grote portie krijgt. In het beste geval kan je vragen of je de restjes mee naar huis mag nemen. Maar niet elk restaurant staat dat toe.
In veel andere landen, zoals de Verenigde Staten, krijg je die overschotjes bijna standaard mee naar huis. “Hier merken we dat er nog niet zo veel mensen zijn die het vragen", vertelt Matthias De Caluwé van Horeca Vlaanderen in ‘Goeiemorgen morgen!' op Radio2.
Er zijn heel wat regels: vries de restjes niet in en gooi ze tijdig weg, bijvoorbeeld
Matthias De Caluwe, Horeca Vlaanderen
Er zijn ook niet veel restaurants die het toelaten dat je eten meeneemt naar huis. "Dat komt omdat het veel werk is om de restjes mee te geven", zegt De Caluwé. "Er zijn in ons land veel regels rond voedselveiligheid."
"In principe moet elke uitbater een lijstje meegeven met regels zodat je als consument op de juiste manier met het eten omgaat", zegt De Caluwé. "Dat je het binnen de 2 uur in de koelkast moet zetten, dat je het niet mag invriezen en dat je het niet langer dan een bepaalde termijn mag bewaren. De klant is wel zelf verantwoordelijk om thuis op een verantwoorde manier met de restjes om te gaan."
Dure verpakking
Nog een reden waarom sommige restaurants geen doggybag aanbieden, is de verpakking. "Niet elke verpakking is geschikt voor elk product", zegt De Caluwé. "Niet elk potje mag in de microgolfoven. In de Verenigde Staten, waar de doggybag populair is, worden verpakkingen om voedsel te bewaren op grote schaal gemaakt waardoor ze goedkoper zijn. Uitbaters hebben minder kosten om restjes mee te geven."
Er zijn ook restaurants die graag overschotten meegeven en die al verschillende proefprojecten rond ‘restorestjes’ opgestart hebben. Er wordt ook volop geëxperimenteerd met kleinere porties. “Dan bedoelen we niet de kinderporties, maar echt kleinere hoeveelheden", zegt De Caluwé. "Een kleinere steak bijvoorbeeld. Het is belangrijk dat we dat aanbieden, omdat niet elke mens dezelfde hoeveelheden eet.”