Audi-koppel neemt na 35 jaar emotioneel afscheid van fabriek in Vorst: "Maar we dromen van Griekenland"

Aan een grote tafel met schoolboeken, schriften, pennenzakken en een laptop, brengt Tilly Meireleire een kopje koffie met een frangipanekoek. Spullen van de tweeling van 14 die liever beneden huiswerk maakt dan op hun kamer. Naast haar zit haar minzame man Pavlos Papadopoulos. Het is een warm gezin, dat een levenlang keihard heeft gewerkt bij Audi Brussels, en elkaar daar ook leerde kennen. Een leven dat lijkt op een sprookje, maar dat duchtig door elkaar werd geschud na het nieuws van de sluiting. Nieuws dat nog altijd blijft nazinderen. 

Tilly: "Ik ga er dagelijks mee slapen, en sta dagelijks op met mijn werk. Constant vraag ik me af wat er gaat gebeuren. Ik denk nog altijd dat we in een droom zitten, kan het nog altijd niet geloven.  Gelukkig is mijn man heel kalm, en praten we er goed over." 

Pavlos: "Voor mij is het minder erg. Ik ben 60 jaar en heb 41 jaar bij Volkswagen Audi gewerkt. Nu kan ik met vervroegd pensioen gaan. Ik heb de kinderen, kleinkinderen en er zijn heel wat klusjes die ik in huis kan doen. Het is dus minder pijnlijk dan voor Tilly die jonger is en veel nood heeft aan de sociale contacten die bij het werk horen." 

Het is dan ook erg onwezenlijk voor het koppel dat een groot deel van hun leven bij Audi Brussels heeft gewerkt. Pavlos 41 jaar en Tilly 35. Bovendien heeft de fabriek hen niet alleen een fijne job opgeleverd, maar ook de liefde van hun leven. De 2 werden verliefd, kregen een tweeling en besloten 10 jaar geleden, op Pavlos' 50e verjaardag te trouwen. De foto's daarvan werden genomen op de plek waar het allemaal begon: de fabriek in Vorst. Maar voor het zover was, moest Pavlos eerst Tilly's hart veroveren. 

Pavlos: "Dat ging niet vanzelf. Tilly heeft in het begin echt met mijn voeten gespeeld (lacht)." Tilly: "Ik heb het hem in het begin echt supermoeilijk gemaakt (lacht). Toen hij me vroeg om na het werk koffie te gaan drinken, heb ik gewacht tot hij naar buiten ging. Van achter een muurtje hield ik hem in het oog tot hij weg was. Dan sprong ik in mijn auto en reed naar huis. Als hij dan vroeg waar ik was, zei ik dat ik het vergeten was. Dat heb ik een paar keer gedaan. Ik denk om hem te testen. Te weten hoe hij was. Maar gelukkig zijn we er voor gegaan. Ik zou Pavlos voor geen goud meer kunnen missen. Hij is mijn grote lot uit de loterij."

Op 28 februari 2025 gaat de fabriek van Audi in Vorst definitief dicht. Pavlos gaat dan vervroegd met pensioen, Tilly heeft nog 6 jaren te gaan voor het zover is. En dus moet ze op zoek naar een nieuwe job. "Daar heb ik het supermoeilijk mee. Ik werk daar al 35 jaar. Ik heb nog nooit ergens anders gewerkt. Een nieuwe job, nieuwe collega's, dat wordt een hele aanpassing. Ook omdat je niet weet waar je terechtkomt. Mocht ik geen kinderen hebben, dan zouden we naar Griekenland vertrekken en niet meer terugkomen." 

Die droom naar Griekenland komt binnenkort al eventjes uit voor het koppel. Pavlos: "Ik heb mijn vrouw beloofd dat we na de sluiting van de fabriek voor 2 maanden naar Griekenland gaan. Zodat we daar onze gedachten kunnen verzetten. Tilly: "Mijn man is Grieks dus sowieso gaan we geregeld naar daar. Het zal deugd doen om even alles achter ons te laten en te proberen ontspannen."

Pavlos: "Audi is Audi, thuis is thuis. We moeten focussen op de kinderen. Het leven is al zo kort. Het is belangrijk dat we verder gaan. Hoe moeilijk dat ook is."