"Er waren soms ochtenden dat ik dacht: moet ik echt opstaan? Ik wil het niet en kan het niet, dacht ik dan." Dat vertelt presentator Steven Van Herreweghe over de moeilijke periode na zijn relatiebreuk. In de eerste aflevering van 'De Columbus' legt hij uit hoe hij zijn weg moest zoeken als alleenstaande vader. Is er een juiste manier om om te gaan met een relatiebreuk? Klinisch therapeut Peter Rober benadrukt dat het altijd een individueel traject is waar je best geen tijdsperiode op plakt.
Steven Van Herreweghe over zijn relatiebreuk: "Accepteren dat het donker is, is soms het enige wat je kan doen"
Stien Schoofs
Gepubliceerd:
Wie met vragen zit over zelfdoding kan terecht op de Zelfmoordlijn, op het gratis nummer 1813, of op zelfmoordlijn1813.be. Nood aan een gesprek? Dan kan je 24/7 terecht bij Tele-Onthaal op het nummer 106. Je kan ook chatten via www.tele-onthaal.be . Jongeren kunnen terecht bij Awel op telefoonnummer 102, of via chat op awel.be .
De reis van gastheer Wim Lybaert en Steven Van Herreweghe in de eerste aflevering van 'De Columbus' straalt vooral rust uit, maar in het hoofd van Van Herreweghe is die rust er niet altijd.
"Ik verlies mezelf soms in een overdreven analyse of reconstructie tot in de kleinste details", biecht hij op onderweg naar Canada. Vooral over de relatiebreuk uit 2021 met de moeder van zijn 2 zonen heeft hij veel gepiekerd.
Verwerken kost tijd
Al vanaf het begin merkte Van Herreweghe dat zijn verwerkingsproces tijd vroeg. "Hoe vaak ik gewoon uren uit het raam gestaard heb. Hoe kan het zo traag gaan, dacht ik toen."
Te traag, vond hij. Dus zocht hij raad op het internet. "In een artikel vond ik dat het gemiddeld 3 jaar duurt om een breuk te verwerken. Niet met mij, dacht ik toen. Ik heb me gestort op boeken, babbelen en therapie, maar al snel botste ik tegen een muur."
Peter Rober, klinisch psycholoog en gezinstherapeut van het UPC KU Leuven, is geen fan van een periode plakken op het verwerkingsproces. "Het is altijd een individueel traject vol omstandigheden en zaken die je niet voorzien had."
Rober merkt dat mensen vaak snel willen gaan, zeker als ze kinderen hebben, omdat het leven blijft doorgaan. "De combinatie van verplichtingen met het psychologisch proces van afscheid nemen of loslaten is niet eenvoudig."
Therapeut niet onmiddellijk de oplossing
Een psycholoog opzoeken zoals Van Herreweghe deed, is niet altijd de oplossing, weet Rober. "Het eerste jaar na een scheiding of na een verlies volg je best geen therapie. Het is dan net belangrijk om met mensen te spreken die je kent en vertrouwt."
Onderzoek toont aan dat de omgeving een cruciale rol speelt vlak na de feiten. "Als je bijvoorbeeld kinderen die een busongeval hebben meegemaakt onmiddellijk naar de therapeut stuurt, zie je dat ze een jaar later meer psychologische problemen hebben dan wanneer je ze in hun natuurlijke omgeving het trauma laat verwerken. Soms creëer je dus net problemen wanneer een psycholoog te snel ingrijpt."
Er zijn mensen die niet uit de donkerte geraken, mensen die er een einde aan maken. Ik versta dat
Presentator Steven Van Herreweghe
Rober benadrukt wel dat een therapeut raadplegen zeker geen slecht idee is. "Als je na een jaar nog merkt dat je botst op bepaalde problemen, kan het wel de moeite zijn."
Donkere gedachten
Van Herreweghe geeft aan dat sommige gedachten kort na de breuk wel heel diep gingen. "Er zijn heel veel dagen geweest dat ik dacht: 'Moet ik nu echt opstaan? Ik zie het niet meer, ik wil niet en ik kan het niet.' Dan is het enige wat je kan doen, accepteren dat het donker is."
"Er zijn mensen die niet uit de donkerte geraken, mensen die er een einde aan maken. Ik versta dat", vertelt hij aan Lybaert.
Wanneer donkere gedachten zoals die van Van Herreweghe de kop opsteken, is het belangrijk om handvaten te zoeken, weet Rober. "Het is logisch dat je in die periode niet de beste versie van jezelf bent. Sporten, niet te veel drinken, op tijd gaan slapen: als je dat kan volhouden, ben je al een eind op weg."
Van Herreweghe zag 2 verschillende uitwegen. "Ik had 2 deuren voor me staan. De ene naar escapisme en de andere naar de hel. Ik wist dat die van escapisme weinig nut had en maar een tussenstap was naar de hel, want je moet er uiteindelijk toch door."
Dat escapisme vindt Rober heel herkenbaar. "De pijn en twijfel aan jezelf is zo hard. Dan ga je inderdaad proberen te ontsnappen door bijvoorbeeld veel te drinken. Dat helpt de verwerking niet. Je zal toch door het donkere bos moeten klimmen om er bovenop te raken."
Nieuwe start
Van Herreweghe vond uiteindelijk een manier om erbovenop te raken. "Het is zoals een wonde of een gebroken been: je moet dat gewoon uitzweten. Op een bepaald moment had ik dan ook door: ik moet dit gewoon uitzweten."
Of je echt kan zeggen: nu ben ik weer de oude, weet Rober niet. "Het is een proces. Bepaalde delen verwerk je sneller dan andere. Men zegt soms dat je het achter je hebt gelaten als je er niet meer elke dag aan denkt."
Om dan een nieuw normaal te vinden, is niet altijd eenvoudig, merkte Van Herreweghe. "In het begin wanneer mijn kinderen een crisis hadden, kon ik soms wel denken: please, kan iemand mij hier komen helpen? Maar het goede is dat je door het zelf op te lossen, merkt dat je het kan."
Het zijn vaak ook de kinderen die merken dat de scheiding niet altijd slecht is. "Voor sommigen verandert er niets, maar vaak is de scheiding wel het begin van een nieuw leven. Je hoort kinderen van gescheiden ouders zeggen dat het een pijnlijke periode was, maar dat hun ouders nu gelukkiger zijn. Het maakt dus soms ook ruimte voor iets dat beter is", sluit Rober af.
