Kamal Kharmach brengt vanavond nieuwe eindejaarsconference op VRT1: "Ik word alleen maar strenger voor politici"

Met 2 verkiezingen én Amerikaanse presidentsverkiezingen leek 2024 voor Kamal Kharmach een gemakkelijk jaar om in een eindejaarsconference te gieten. "Ik had op voorhand gedacht dat dit de gemakkelijkste voorstelling ooit zou worden, maar het tegendeel is waar."

Al is 2024 een goed jaar om humor over te maken, vertelt hij aan VRT NWS. “Hoe cynischer de gebeurtenissen, hoe grappiger ik uit de hoek moet komen. De show is meer dan ooit gericht op lachen, gieren, brullen.”

Tegenvaller voor Kharmach: de verkiezingen in ons land hebben minder humor gebracht dan gehoopt. "Zeker bij lokale verkiezingen duiken er vaak kleurrijke figuren op die grappige dingen doen online. Dat viel tegen."

"Bij de nationale verkiezingen viel ook weinig humor te rapen, omdat de lokale verkiezingen snel volgden. Mijn focus lag in de voorbereidingen van de show nochtans op de verkiezingsmarathons op televisie. Ik heb voor het andere nieuws een serieuze inhaalbeweging moeten doen."

“De politieke humor lag dus niet voor het oprapen, in tegenstelling tot vorig jaar. Toen waren er veel plastische moppen te maken over de politiek, zoals ‘pipigate’ van Vincent Van Quickenborne. Gelukkig heeft Ben Weyts in zijn onderbroek voor de klas gestaan en is Gwendolyn Rutten gaan jobhoppen. En over Conner Rousseau ben ik nooit uitverteld.”

“De fase van mijn try-outs in oktober en november is meer dan ooit een periode van blinde paniek geweest. Al heb ik duidelijk gevoeld hoe leuk mensen het vinden als ik benoem dat we al dat politieke theater echt wel doorzien. We weten goed dat politici ons bij ons pietje hebben.”

Volgens Kharmach zullen we over enkele jaren op 2024 terugkijken als een historisch jaar met belangrijke kantelpunten. Tegelijk is zijn rapport voor onze politici strenger dan ooit.

“Door de conflicten in Israël en Oekraïne kijken veel mensen somber naar de wereld. Ze vrezen voor een derde wereldoorlog. 2024 had het jaar moeten zijn waarin politici keuzes maakten in het belang van de bevolking, maar ze zijn vooral bezig geweest met strategie en postjes.”

“Die flagrante vaststelling heeft iets veranderd voor mij. Ik denk dat politici bepaalde dingen wel kunnen aanpakken, maar het misschien niet willen. Hoe verklaar je anders dat je in deze politieke context weigert om verantwoordelijkheid op te nemen, maar ruimte laat voor politieke spelletjes in bijvoorbeeld Gent of de federale formatie?”

In die pessimistische gedachte schuilt volgens Kharmach veel hoop. “We hebben dit jaar schijnbaar losgelaten om nog veel te verwachten van de politiek, maar dat hoeft niet negatief te zijn."

"We hebben allemaal die ene vriend die komt helpen als je verhuist, maar eigenlijk niet meer doet dan pintjes uitdelen. Dat is niet erg als je de verwachtingen over die persoon aanpast. Dat geldt ook voor de politiek: hoe cynischer we denken, hoe meer we beseffen dat we zelf onze verantwoordelijkheid moeten opnemen. Dat is alleen maar positief.”

2024 was naast een politiek jaar ook een sportjaar, met de Olympische Spelen en het EK voetbal. “Tussen sport en politiek zijn er veel gelijkenissen. Eigenlijk lijken onze Rode Duivels steeds meer op onze politici. Ze doen graag alsof ze tot de wereldtop behoren en alles geven, maar het tegendeel is waar.”

“Zowel in politiek als voetbal geldt: als de usual suspects ons teleurstellen, dan krijgen anderen ruimte om te schitteren. Ik heb enorm genoten van de Olympische Spelen. Het is mooi en ontroerend hoe mensen alles geven voor de eer van hun land, ook al verdienen ze in veel disciplines weinig aan het topsportleven.”

In deze eindejaarsconference zit ook een visuele primeur, in de vorm van een bewegend decor. "Het idee daarachter is dat het water ons aan de lippen staat. Soms letterlijk door extreme wateroverlast maar ook figuurlijk door de politieke situatie wereldwijd."

"Het idee is dat we comedy gebruiken om samen de zaken te relativeren en het water te doen zakken tijdens de voorstelling. Het is ons duurste decor ooit, maar nog altijd goedkoper dan het pop-uptheater van Studio100 afhuren", lacht hij.

Kharmach combineert zijn eindejaarsconference al 6 jaar met televisiewerk, eigen comedy en talks en lessen als docent bedrijfseconomie. Andere conferenciers geven er na een tijd de brui aan, maar Kharmach ziet zichzelf nog even doorgaan. 

“Ik ben de volksnar die politici eens goed zijn gedacht zegt. Ik merk dat die rol van woordvoerder van het volk mij ligt. Ik word alleen maar strenger voor politici, dus ze komen nog zelden kijken naar de voorstelling. Ik weet eerlijk gezegd niet of ik zelf in de zaal zou zitten, want het is geen avondje gezellig lachen voor hen.”

“Tegelijk heb ik een dubbel gevoel, want de conference is eigenlijk niet van mij, maar van het publiek. Daarom wordt het artistiek voor mezelf iets minder leuk, omdat ik geen typische Kamalshow speel als conferencier.”

“Het is een uitdaging om fris te blijven en niet in herhaling te vallen, want alle grote thema’s komen regelmatig terug in de actualiteit. Over sommige onderwerpen heb ik mijn beste grappen misschien al gemaakt. Maar hoewel het schrijven en maken van de eindejaarsconference elk jaar lastiger wordt, vind ik het spelen steeds leuker.”