Sportcoach en voormalig triatleet Marc Herremans heeft een operatie geweigerd die hem weer zou kunnen laten rechtstaan en stappen. Voor die ingreep had hij zijn kinderen 6 maanden moeten missen omdat hij al die tijd in Zwitserland had moeten verblijven, en dat wou hij niet. Bovendien is de procedure niet zonder risico.
Marc Herremans weigerde operatie die hem weer had kunnen laten stappen: "Mijn kinderen 6 maanden missen was het mij niet waard"
Ooit zal ik weer kunnen lopen. Dat was altijd het voornemen van Marc Herremans nadat hij in 2002 verlamd was geraakt na een val tijdens een training in Lanzarote. Daarbij liep hij een dwarslaesie in het ruggenmerg op. Bij zo'n dwarslaesie raken zenuwbanen afgekneld of zelfs onderbroken met verlamming tot gevolg.
Vorig jaar kwam dat doel wel heel dichtbij. “Ik was in Zwitserland, waar ik een aantal medische projecten bezocht, waaronder het bedrijf Onward”, vertelt hij in ‘Touché’ op Radio 1. “Door het inbrengen van elektrostimulatie in de hersenen en onder het letsel laten ze mensen die volledig verlamd zijn weer rechtop staan en wandelen.”
Operatie of niet?
“Ze hebben mij daar toen onderzocht en ik bleek geschikt te zijn voor die medische ingreep. Daarvoor zou ik 6 maanden naar Zwitserland moeten, maar dan moest ik mijn kinderen ook al die tijd missen. Dat is het mij niet waard.”
De operatie was ook niet zonder risico. Omdat elektroden in je hersenen en in je ruggenmerg geplaatst worden, is de kans op een bloeding in het ruggenmerg reëel en dat loopt vaak verkeerd af.
“Veel jonge gasten zeggen: ‘Als het lukt, dan gaat mijn levenskwaliteit erop vooruit. Lukt het niet? Even goed, dan ben ik van al de ellende af.”
Ik heb te veel te verliezen, ik heb voluit gekozen voor het vaderschap
Marc Herremans, sportcoach en voormalig triatleet
“Ik zit niet in die situatie”, zegt Herremans stellig. “Ik ben zo gelukkig nu, ik heb te veel te verliezen. Ik heb voluit gekozen voor het vaderschap.”
“Eigenlijk loop ik al terug”
Herremans koos er dus voor om de operatie niet te ondergaan. Dat het zou kunnen, is voor hem al meer dan genoeg. “Dit is hoopgevend. Ze zijn er: er zijn mensen met een volledige dwarslaesie die weer kunnen rechtstaan en kunnen stappen. En die technologie gaat alleen nog maar verder en sneller ontwikkelen.”
“Eigenlijk loop ik al terug”, zegt Herremans. “Toen mijn oudste dochter leerde lopen, liep ik eigenlijk ook. Door haar. Haar zien lopen, maakt me veel gelukkiger dan dat ik weer zou kunnen lopen. Na amper 11 maanden op deze aarde vervulde ze mijn grote droom. Voor mij is het oké.”
5 à 6 uur revalideren per dag
De kinderen van Herremans zijn vandaag zijn grootste motivatie in het leven. “Mijn absolute doel in het leven zijn mijn 3 kinderen. Ik wil de beste papa zijn ondanks mijn omstandigheden.”
Dankzij zware revalidatie slaagt Herremans daar ook in. “Ik revalideer zo’n 5 à 6 uur per dag, voor mijn kinderen wakker worden en nadat ze zijn gaan slapen. Daardoor heb ik in die 22 jaar nog nooit medicatie moeten nemen en kan ik er zijn voor mijn kinderen.”
Er is veel stunt- en vliegwerk nodig, maar ik ben gelukkig
Marc Herremans, sportcoach en voormalig triatleet
Er staat zelfs een tekening van zijn dochter vereeuwigd op zijn lichaam. “Ze had een paadje getekend tussen de bergen. ‘Je bewandelde dat pad en dat stopte plots, maar je bent altijd naar de toppen van de bergen blijven kijken,’ zei ze. Dat is het mooiste wat ik ook gezien heb.”
Als alleenstaande papa is dat niet even gemakkelijk: “Het is veel stunt-en vliegwerk, ik kan gelukkig op een heel netwerk steunen. Als ik mijn kinderen ‘s avonds zie slapen, ben ik zo gelukkig dat ik het weer een dag gedaan heb.”
