Limburg blijft kampen met hardnekkig tekort aan eiceldonoren: "Sensibilisering is nodig, maar wettelijk verboden"

In het ZOL wachten momenteel 17 mensen op een eiceldonatie. In de praktijk komt dat neer op een wachttijd van bijna anderhalf jaar. "Mensen kunnen het alleen maar aanvaarden", zucht fertiliteitsarts Nathale Dhondt. "Ook de meeste andere centra in ons land kampen met gelijkaardige wachtrijen. Er is wel nog de mogelijkheid om naar Spanje te gaan. Daar kom je iets sneller aan de beurt, maar is het ook iets duurder."  

Het probleem is en blijft een oud zeer in Limburg. Op bijna anderhalf jaar tijd is er geen schot in de zaak gekomen en blijft de wachttijd even lang. 

Dhondt ziet verschillende oorzaken voor het tekort. "Als ziekenhuis mag je geen actieve wervingscampagne opzetten. Het is wettelijk verboden om posters op te hangen die mensen informeren dat eiceldonatie een mogelijkheid is. Ik denk net dat sensibilisering wel zou helpen, dus misschien moeten we ons als fertiliteitsklinieken verenigen om te bekijken wat we daaraan kunnen doen." 

Het feit dat de procedure niet zo eenvoudig is, onderstreept volgens de fertiliteitsarts ook de nood aan sensibilisering. "Het gaat hier om een procedure die ingrijpender is dan simpelweg bloed doneren. Je kan niet eenvoudigweg eenmaal naar het ziekenhuis komen", aldus Dhondt. "Het vergt wel iets van een mens." 

Dat begint al bij de voorbereidingen. "Potentiële donoren moeten verschillende keren langskomen om een screening te ondergaan. Het duurt dan een aantal maanden voor de resultaten van die testen gekend zijn, maar ze zijn nodig om alles veilig te laten verlopen." 

"De donatie zelf is ook best intens", aldus Dhondt. "Tijdens de 2 weken voor de donatie moet de donor hormonale spuiten zetten. Je komt verschillende keren langs in het ziekenhuis voor een bloedafname en een echografie. Ook om de eicellen zelf te doneren is een kleine ingreep nodig, de eicelpunctie. Die gaat verder dan een bloeddonatie."