Toppers van morgen – Eva (27) ziet trekpaarden als de toekomst van ons natuurbeheer: "We zijn nooit weggeweest"

Er valt geen tractor te bespeuren op de wijngaard in Roosbeek waar Eva Fillet (27) aan het werk is. Met haar paard Jean-Baptiste voorop, ploegt ze de stroken aarde langs de wijnstokken om. "Tegen het onkruid", vertelt ze. "In de winter staan wijngaarden daar kwetsbaar tegenover."

Eva’s niche-beroep is beter bekend onder de Franstalige naam: 'débardeur à cheval'. Zulke paardenmenners gebruiken trekpaarden voor werkzaamheden waar we vandaag de dag misschien eerder machines verwachten.

Toch is volgens belangenvereniging Vlaams Trekpaard vzw het beroep aan een stille opmars bezig, en dat heeft volgens Eva alles te maken met de vele ecologische en praktische voordelen ervan. 

"Trekpaarden beschadigen de bodem veel minder, ze vervuilen niet, laten geen randschade achter en zorgen bovendien ook niet voor geluidsoverlast", steekt Eva van wal.

"Zo krijgt de aardbodem meer zuurstof en wordt het bodemleven beter beschermd." Gezonde biotopen zijn dan ook belangrijk in de strijd tegen de klimaatverandering. Wetenschappelijk onderzoek wees al op de voordelen van trekpaarden.

Duurzaamheid is een belangrijke drijfveer voor de jonge paardenmenner uit Halle. "Ik zal met mijn paarden de wereld niet veranderen", geeft Eva toe. "Maar ik geloof wel dat ik mijn steen bijdraag."

Ze hoopt dan ook om in de toekomst meer jonge mensen warm te maken voor de job. Die moeten wel weten waar ze aan toe zijn. "Het is onzeker werk", benadrukt Eva, "iedere week ziet er anders uit."

Als zelfstandige moet ze voortdurend opdrachten zoeken, haar middelen onderhouden en staat ze zelf in voor het onderhoud van de paarden. "Opdrachtgevers zien vaak de waarde in van wat je doet, maar je moet vechten voor je plaats tussen de grote spelers", benadrukt ze.

"Mensen beseffen vaak niet dat paarden individuele wezens zijn met specifieke zorgnoden", voegt ze toe. "Als ze ziek zijn of een slechte dag hebben, dan kan je simpelweg niet werken."

Momenteel lopen de zaken goed. "Onze grote troef is de diversiteit van onze paarden", verklaart Eva. Ze heeft er maar liefst 9. "Elk heeft zijn eigen sterktes: voor iedere taak hebben we een geschikt paard." 

"Daar gaat wel een lange opleiding aan vooraf", vertelt ze. "We trainen ze om op geluiden te kunnen reageren. En ook de menners zelf moeten de juiste instincten kweken."

Ze heeft zelf geen achtergrond in de landbouw, maar groeide wel op met paarden. Toen ze pas aan de slag wilde gaan met de dieren, leverde dat al snel een ontmoeting op met haar toekomstige man, Corentin. Die was wel landbouwer. 

De 2 hebben vandaag een eigen onderneming en een dochter van 3 jaar. "Het is handig dat we dit werk met 2 doen, want het vraagt toewijding. Ons hele levensritme is er ondergeschikt aan." 

Werken met trekpaarden ontvangt geen subsidies. "We zoeken die zelf ook niet actief op", zegt Eva. "Ondernemingszin is belangrijk in ons vak: als je te veel geholpen wordt, dan ga je het werk misschien minder goed verrichten. Toch zou steun welkom zijn, zeker voor de opleiding van nieuwe mensen."

Eva hoopt daarom vooral dat landbouwers en natuurbeheerders zelf de waarde van trekpaarden leren inzien. "Er is altijd veel interesse in wat we doen, omdat de paarden tot de verbeelding spreken, maar wij moeten er wel onze boterham mee kunnen verdienen." 

In beeld – Eva maakt haar Brabants trekpaard, Jean-Baptiste, klaar voor een werkdag op de wijngaard.