Ben Howard viert in Brussel 10e verjaardag van 'I forget where we were': "Verrassend, al zit die plaat diep in de harten van zijn fans"

Zoals Mariah Carey een vaste waarde is tijdens de kerstperiode, zo past de melancholische gitaarmuziek van een singer-songwriter als Ben Howard perfect bij de druilerige herfstdagen. De Brit gaat op tournee met wat hij zelf een ‘retrospective celebration’ noemt van ‘I forget where we were’, zijn 2e album uit 2014.

Het gebeurt nog dat artiesten touren met een ouder succesalbum. Zo vierde Moby in september de 25e verjaardag van ‘Play’ in het Sportpaleis. Maar in het geval van Ben Howard vindt grote fan Joris Brys (Studio Brussel) zo’n muzikale terugblik erg opvallend.

"Ben Howard is net een artiest die niet graag achterom kijkt. Hij kiest er bewust voor om nooit voort te borduren op zijn laatste plaat, maar telkens op zoek te gaan naar een nieuwe sound. Daarom vind ik hem zo interessant. Een constante in zijn muziek is dat hij een publiek op een heel pure manier kan raken."

Van zijn debuut ‘Every kingdom’, met folky kampvuurmuziek is Howard na 2 duistere platen en een periode met elektronische invloeden geëvolueerd naar een vrolijker geluid. En toch is er een verklaring waarom hij 10 jaar na de release teruggrijpt naar het meer duistere ‘I forget where we were’.

"Het is de uitgesproken favoriet van veel Ben Howard-fans en ook van mij", zegt Joris Brys. "Als hij het titelnummer inzet tijdens een concert, dan lokken de eerste noten al een grote golf aan enthousiasme uit. Ik ben enorm blij dat hij net dit album integraal wil spelen. Het is een teken dat hij zich nog altijd kan identificeren met die duistere en eerlijke muziek, die heel diep in de harten van zijn fans zit."

Nochtans staan Howards bekendste nummers ‘The fear’ en ‘Keep your head up’ op zijn debuutplaat ‘Every kingdom’ uit 2011. De Brit heeft er een haat-liefdeverhouding mee. “Die muziek staat ver af van waar hij nu staat als artiest en persoon. Als hij iets uit ‘Every kingdom’ live speelt, dan gebeurt dat enkel in een aangepaste versie.”

Howard heeft de reputatie van een eerder gesloten en eigenzinnige artiest te zijn, onder meer omdat hij zijn grootste hits zelden live speelt. "Daardoor gebeurt het soms dat er vanuit het publiek songtitels worden geroepen. Howard reageert daar heel koel op, door te benadrukken dat hij een artiest is en geen jukebox. Ik vind ook dat elke artiest de vrijheid heeft om te bepalen welke nummers op welke manier worden gespeeld."

Stilaan omarmt Howard zijn muzikale verleden, op zijn eigen manier. "Op het Belgische festival Live is Live heeft hij afgelopen zomer voor het eerst in 9 jaar ‘Keep your head up’ live gespeeld in Europa. Een heel uniek en nostalgisch moment, waarop enthousiast werd gereageerd. Als ik die liveversie speel in ‘Vuurland’ komen er veel warme reacties op." 

"In de extra lange ‘Vuurland’ bij de omschakeling naar het winteruur werd Ben Howards ‘Old pine’ verkozen tot een van de favoriete herfstplaten van de luisteraars. Interessant hoe zijn fans graag teruggrijpen naar de muziek uit zijn beginperiode, terwijl Howard zelf continu op zoek gaat naar verandering op een manier die voor mij heel hard klopt."

Hoewel hij al ruim 15 jaar muziek maakt, hangt er nog veel mysterie rond Ben Howard, omdat hij weinig interviews geeft. Bij de lancering van zijn laatste plaat ‘Is it?' heeft hij in de Britse pers verteld dat hij 2 kleine beroertes heeft gehad, die zijn geheugen en spraak deels hebben aangetast. Over zijn privéleven is weinig bekend. Hij heeft al 10 jaar een vaste relatie, is een fanatieke surfer en supporter van FC Liverpool.

Joris Brys heeft zijn grote idool al meer dan 10 keer live aan het werk gezien en gaat deze tournee zowel in Amsterdam als Brussel kijken. Hij heeft Howard vorige zomer kort ontmoet op Rock Werchter. "Een onvergetelijke verrassing van de Studio Brussel-collega’s, want Ben Howard is een artiest die weinig in de pers verschijnt."

"Ik vind het enorm bijzonder dat ik hem persoonlijk heb mogen bedanken, voor wat zijn muziek voor mij betekend heeft. Ik heb ervaren hoe hard Ben Howard een gevoelsmens is en daarin herken je de echte muzikanten. Omdat we ongeveer even oud zijn, voelt het voor mij alsof we op een gelijkaardige manier zijn geëvolueerd samen."

"Ben Howard is gereserveerd, waardoor hij – onterecht - wat arrogant overkomt. Maar hij is een artiest die graag muziek maakt, maar niet houdt van het mediacircus dat bij een muziekcarrière hoort. Hij maakt de eigenzinnige keuze om daar niet helemaal in mee te draaien. Dat heeft iets cools, al is het voor een radiozender soms vloeken als een artiest afstand houdt. Maar ik heb enorm veel respect voor mensen die dicht bij zichzelf blijven."