Betsy de kat woont op begraafplaats Rotem en biedt troost aan bezoekers: "Voelt als een teken van mijn zoon"

Sven, de zoon van Erika, overleed in 2015 in een auto-ongeluk. Sindsdien komt Erika dagelijks meermaals naar de begraafplaats, waar ze Betsy leerde kennen: "Als we aan het graf van Sven staan, komt Betsy naar ons toe om knuffeltjes te geven. We kunnen haar aaien en over haar buikje wrijven. Het voelt als een teken van Sven, alsof hij wil aantonen dat hij aanwezig is. Hij was zelf een kattenvriend", vertelt Erika.

"Betsy betekent heel veel voor mij. Als er iets met haar zou gebeuren, zou dat heel moeilijk zijn voor mij. Als ik haar een paar dagen niet zie, maak ik me dan ook erg veel zorgen. Het voelt alsof er een last van mijn schouders valt wanneer ze weer tevoorschijn komt."

De geliefde kat wordt dan ook goed verzorgd. Erika en andere bezoekers geven de kat eten en wanneer de poes ziek wordt, vangt dierenasiel Villa Vagebond haar even op. "Op een moment had ze enkele wonden aan haar poot. Toen heb ik Villa Vagebond gebeld en verzorgster Ilse Verkissen heeft haar opgehaald. Betsy moest langer dan een maand in het asiel blijven, waar ik haar ook bezocht."

"Betsy werd er weer op krachten gebracht, maar het is niet haar ding om ergens binnen te zitten. Daar werd ze nors van. Ik heb meteen duidelijk gemaakt dat het niet de bedoeling is dat ze in het asiel bleef, want ze hoort thuis op de begraafplaats. Hier is ze gelukkig."

Ondertussen heeft de poes een knus onderkomen op de begraafplaats. "Er stond al een kattenreismand met een deken in, maar nu hebben we een kattenhuisje geplaatst. Soms slaapt Betsy op een tuintafel in de buurt waar een warmtelamp op hangt. Ze wordt hier heel graag gezien. Door iedereen, maar zeker door mij."