Veroordeelde serieverkrachter uit Maasmechelen krijgt 4 jaar cel voor belaging vrouwelijke cipier

De feiten speelden zich vorig jaar af tussen maart en december. Alles begon met 2 brieven die de man in naam van de cipier had gestuurd naar Carl De Schutter, de organisator van de moord op veekeurder en hormonenjager Karel Vanoppen. Daarna kregen collega's en directieleden van de gevangenis brieven in haar naam waarin stond dat ze verliefd zou zijn op meerdere gedetineerden.

De vrouwelijke cipier werd op haar werkplek op het matje geroepen om een verklaring te geven over de bizarre mails en brieven die in haar naam werden verstuurd. Zelf had ze geen idee wie daar verantwoordelijk voor was.

De vrouw deed maar liefst 4 keer aangifte bij de politie, maar er werd blijkbaar niet direct actie ondernomen. Uiteindelijk bleek de man een vals Facebookprofiel op naam van de vrouw te hebben aangemaakt. 

Uiteindelijk heeft de cipier haar belager zelf weten te ontmaskeren. Ze voegde het vals profiel toe aan haar vriendenkring en kon zo contact leggen met hem. Op die manier wist ze de man uit zijn tent te lokken. Ze kon hem bellen en herkende na een aantal minuten de stem van de gedetineerde.

Ze nam het telefoongesprek op en ging vervolgens de naam van de man op internet opzoeken en stootte daarbij op de artikels over de 'Maasmechelse serieverkrachter', waardoor ze in paniek sloeg en opnieuw naar de politie stapte. De man werd eerder al veroordeeld tot 7 jaar cel voor aanranding, verkrachting en beroving van 15 vrouwen die hij drogeerde.

"Ik mag mijn cliënte een vrouw met ballen noemen, want zij wist eigenhandig haar belager te ontmaskeren. Omdat ze niet meteen op de hoogte was gebracht van zijn arrestatie, leefde ze enkele dagen in onrust, paniek en paranoia. Ze volgt psychologische begeleiding. Haar diepste wens is om nooit meer met deze man in contact te komen", pleitte Els Jeuris, advocaat van de cipier.

De man had uitgaansvergunningen gekregen en eenmaal buiten de gevangenismuren kon hij meerdere simkaarten gebruiken om de feiten te plegen. Bij zijn arrestatie probeerde hij een simkaart te breken, in te slikken of kapot te bijten. In zijn achterzak stak een namenlijst van de Hasseltse cipiers. Hij meende dat de vrouwelijke cipier hem soms niet moest hebben, maar een echte duidelijke reden voor de belaging was er niet. 

De serieverkrachter is al 2 keer door een gerechtspsychiater onderzocht geweest en die kwamen telkens tot het besluit dat hij antisociale persoonlijkheidskenmerken heeft. Volgens de gerechtspsycholoog heeft hij persoonlijkheidstrekken van het onderhuidse, narcistische en mild gepsychopathiseerde type. Hij heeft een essentiële egocentrische ingesteldheid en een verhoogde behoefte aan affectie en erkenning. 

"Deze beklaagde heeft me altijd een onbehaaglijk gevoel gegeven. Het gaat hier weer om bijzonder ernstige feiten," aldus de openbare aanklager.  

Zijn advocate Sofie Mockers vertelde op het proces dat de man buiten de gevangenis geen opvangnetwerk heeft, omdat het contact met zijn familie verbroken is.

De rechtbank vond alleen een effectieve bestraffing gepast, omdat hij geen lessen trok uit zijn verleden en omdat hij de cipier wilde schaden en kelderen. Daarom werd de man veroordeeld tot een gevangenisstraf van 4 jaar en een boete van 1.600 euro. Aan de cipier moet de man een schadevergoeding van 4.319 euro betalen.

"Mijn cliënte is vooral opgelucht dat de feiten bewezen zijn. Er is een duidelijk signaal gegeven aan de beklaagde. Het is een strenge straf, maar het zijn dan ook ernstige feiten. De man heeft mijn cliënte maandenlang belaagd, gestalkt en heeft haar in diskrediet gebracht bij haar collega's. Dat heeft een enorme impact op haar leven. Daarnaast had de man al een strafrechtelijk verleden en werden de feiten gepleegd terwijl hij genoot van een aantal strafuitvoeringsmodaliteiten, zoals uitgaansvergunningen en elektronisch toezicht. Dat heeft allemaal meegespeeld bij de strafbepaling", legt advocate Jeuris uit.

Jeuris hoopt ook deze zaak een les is voor justitie. "Ze heeft de man gelukkig zelf kunnen ontmaskeren, maar het is niet de bedoeling dat het slachtoffer het zelf moet oplossen. We moeten ons daar bedenkingen bij maken. Er is ruimte voor verbetering in de opvolging van dit soort dossiers", besluit ze.