Russische leger nadert tot op enkele kilometers van Pokrovsk, maar Oekraïne vindt geen troepen om strategische stad te verdedigen

Al wekenlang rukt het Russische leger traag maar gestaag op in de richting van de strategische Oekraïense spoorstad Pokrovsk. Nu ook het Oekraïense mijnstadje Selydove in Russische handen is gevallen, komen de Russische troepen wel erg dicht bij de strategische stad. Volgens verschillende berichten zou het leger al tot op enkele kilometers van Pokrovsk genaderd zijn.

Een groot deel van de inwoners van de stad werd al een tijd geleden geëvacueerd. De straten van Pokrovsk liggen er dus verlaten bij, maar toch heeft de stad nog steeds een groot strategische belang. Pokrovsk is cruciaal voor de bevoorrading van het Oekraïense leger. Zo liggen er belangrijke spoorwegen en loopt er ook een onmisbare transportweg.

In Oekraïne leeft de angst dat de stad hetzelfde lot beschoren is als het nabijgelegen Avdiivka. In februari viel dat stadje na maanden van bloedige gevechten in Russische handen. Zo goed als alle gebouwen, wegen en bruggen werden er gereduceerd tot ruïnes.

Ondanks de Russische dreiging blijft de grote koolfabriek, een belangrijke producent van kolen voor de staalindustrie, er nog steeds operationeel. Dat meldt een bron bij Metinvest, de eigenaar van de fabriek. De Oekraïense vereniging van staalproducenten vreest dat, als de fabriek, de enige (binnenlandse) bron van kolen voor de staalindustrie, zou sluiten, dat een harde klap zou zijn voor de Oekraïense staalindustrie.

Belangrijke transportlijnen dreigen dus in Russische handen te vallen, maar het Oekraïense leger experimenteert wel met nieuwe manieren om de manschappen aan het front te bevoorraden. Journalist Arnaud De Decker volgde een droneteam in Oekraïne dat zogenoemde Vampire-drones gebruikt om water en voedsel aan het front te krijgen.

"Het zijn drones van Oekraïense makelij die voor de invasie in 2022 vooral in de landbouw gebruikt werden", legt hij uit. "Zo werden ze bijvoorbeeld ingezet voor de besproeiing van velden met pesticiden. Na de Russische inval zijn ze diezelfde drones gaan gebruiken om explosieven te dragen en tot ontploffing te brengen op Russische doelwitten. De drone, die ongeveer 15 kilo kan dragen, wordt nu gebruikt om de soldaten in de loopgraven te bevoorraden." 

De drones zijn flexibel, en dus onmisbaar voor het Oekraïense leger. Al zijn de omstandigheden waarin Oekraïense drone-operatoren ze moeten besturen, vaak erg moeilijk. "Ze doen dat vaak vanuit kelders van boerderijen, die omgebouwd werden tot commandocentra met verschillende computerschermen. Daar komt erg veel bij kijken en het is logistiek een enorme uitdaging, maar vaak komen de drones wel op de juiste plek terecht."

Hoewel het Oekraïense leger dus experimenteert met nieuwe technieken om de bevoorrading voor soldaten aan het front te garanderen, blijft de toestand in de loopgraven erg penibel. Niet alleen ter hoogte van Pokrovsk, maar ook iets noordelijker, in de regio Charkiv, boekt het Russische leger terreinwinst. Het Russische leger zou daar onder meer het stadje Kroehljakivka veroverd hebben.

"We zien dat het Russische leger vooral in het zuidoosten van de regio Donetsk de druk aan het opvoeren is", gaat De Decker verder. "Ter hoogte van Pokrovsk is Rusland razendsnel terrein aan het innemen. We merken dat Rusland daar echt wel een duidelijk doel heeft gesteld om dat deel van de provincie Donetsk zo snel mogelijk in te nemen. Dat wordt voor de Oekraïners een ware uitputtingsslag."

De successen van Rusland aan het front gaan wel gepaard met enorme verliezen. Sinds de start van de oorlog zouden al zeker 600.000 Russische troepen gedood of verwond zijn. Volgens de Oekraïense inlichtingendienst zouden elke week duizenden Russische soldaten sneuvelen.

Volgens De Decker blijft het moreel van de Oekraïense soldaten aan het front voorlopig behoorlijk hoog, al ligt dat anders als je spreekt met de man in de straat. Zo is het erg moeilijk geworden om nog nieuwe troepen te rekruteren. Oekraïne zou opnieuw 160.000 troepen willen mobiliseren om de Russische opmars een halt toe te roepen, maar de rekruteringspolitie vindt nauwelijks nog mannen die zich daartoe geroepen voelen.

"De mannen, de dienstplichtigen, zien ook wel dat de situatie aan het front niet goed is", vertelt De Decker. "Die willen dus niet meer gaan vechten. Daardoor is er een serieus tekort bij de manschappen. Ik heb het gevoel dat ze daar in een negatieve spiraal belanden, en dat is slecht nieuws voor de soldaten aan het front. Ik hou toch wel een beetje mijn hart vast. Als mannen niet meer willen vechten en ze worden daartoe gedwongen, dan is hun motivatie wel erg laag."