Een ouder die zorgt voor een kind met een zware beperking, sluit zich vaak af van professionele zorg. Dat zegt forensisch psychiater Rudy Verelst (KUL) naar aanleiding van de genademoord in Dendermonde. Een man bracht er gisteren zijn gehandicapte zoon om en stapte daarna zelf uit het leven. "De zorgende ouder heeft een blinde vlek voor zijn eigen dalende capaciteit om voor het zorgbehoevend kind te zorgen."
Na de genademoord in Dendermonde: "Ouder had blinde vlek voor eigen afnemende krachten om voor kind te zorgen"
In het Oost-Vlaamse Appels, een deelgemeente van Dendermonde, zijn gisteren de lichamen gevonden van een vader en zijn gehandicapte zoon. De vader was een zeventiger en had eerst zijn zoon omgebracht. Daarna is hij zelf uit het leven gestapt. Het gaat over een "genademoord", ook wel "mercy killing" genoemd.
Mogelijk zag de vader, die zorgde voor zijn zoon met een zware beperking, geen uitweg meer. "Het kind had nood aan meer zorg terwijl de ouder minder krachten heeft. Omwille van de leeftijd wordt het voor de zorgende ouder op zowel fysiek als mentaal vlak te zwaar." Dat zegt Rudy Verelst, forensisch psychiater aan de KU Leuven, in De Wereld Vandaag op Radio 1.
Man doodt zoon met beperking en stapt zelf uit het leven: waarom zag dader geen uitweg meer? "Dit gebeurt heel weinig"
"Vaak is er een wisselwerking tussen professionele hulpverlening en ouders die zorg bieden aan een zwaar zorgbehoevend kind. Maar in Dendermonde zag de ouder zich als professioneel hulpverlener en nam die de zorg exclusief op zich. Dan is er heel weinig contact met professionele hulpverlening."
Tunnelvisie
De ouder komt in een tunnelvisie terecht waar het moeilijk is om uit te komen. "Hij ziet zichzelf vaak als enige die het beste kan zorgen voor het kind. Zo wordt de professionele hulpverlening buitengesloten of herleid tot een minimale interventie", denkt Verelst.
Volgens de forensisch psychiater is het lovenswaardig dat ouders de zorg willen opnemen. "Zorgen voor een kind is een levensdoel. Als die zorg wegvalt, is het doel van het leven ook weg. Maar vaak heeft de ouder een blinde vlek voor zijn eigen tekortkomingen. Ze sluiten zich af en willen geen beroep doen op die professionele zorg."
Zelden meegemaakt
Ondanks de wachtlijsten in de zorg zegt Verelst dat er voldoende zorg is. "In theorie leven we in een zorglandschap waar er voldoende zorg aanwezig is. Zowel residentieel als thuis."
"De hulpverlening is aanwezig, maar mensen hebben er onvoldoende kennis over. Het is belangrijk dat ouders in deze situaties het hoofd boven water houden. En dat de hulpverlening aandacht geeft aan ouders in moeilijkheden en probeert in te schatten of die ouders die zorg aankunnen."
Dat het effectief verkeerd loopt zoals in Dendermonde, gebeurt niet vaak. "In mijn carrière van 25 jaar heb ik dit nog maar 2 keer meegemaakt", zegt Verelst.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen


