De afgelopen dagen hebben we heel wat vragen binnengekregen over de Amerikaanse verkiezingen, waarvoor dank. Onze Amerika kiest-experten en redacteurs hebben enkele vragen uitgekozen en de tijd genomen om ze uitgebreid te beantwoorden.
Zal Harris ooit afstand nemen van Israël? En wat met vrouwenrechten onder Trump? VRT NWS beantwoordt jullie vragen
Voor veel hondstrouwe aanhangers van Donald Trump is een beschuldiging aan het adres van hem ook een beschuldiging aan het adres van hen. Wanneer Trump wordt beledigd, zien veel van zijn supporters dat als een rechtstreekse aanval van het establishment en de zogenaamde ‘diepe staat’ tegen iemand (Trump) die het systeem op de schop wil gooien, totaal omver wil werpen. Trump zegt niet toevallig ook vaak tegen zijn fans: “Ik ben jullie wreker”. Vandaar dat elke beschuldiging het geloof in hem niet ondermijnt, maar juist nog versterkt. Omdat zij zich vergeten voelen en vaak ook weggedrukt door de rest van Amerika, is Trump hun schild en hun spreekbuis. Trump is hun beschermheer. En omdat hij tussen hen en een vijandige wereld in staat, in hun hoofd hun beschermengel is, zien zij in een aanval op hem een nieuw bewijs van hoe zij zich al zo lang ondergeschoven en mismeesterd voelen.
Daarom komt Trump met nagenoeg alles weg. Daarom houden ze van zijn ruwheid, want het is de bijna letterlijke vertaling van hun eigen woede.
De peilingen brengen weinig duidelijkheid over wie een voorsprong heeft in de race. Meer zelfs, Harris en Trump zitten in een impasse: volgens een recente peiling van The New York Times en Siena College zouden beide kandidaten ongeveer 48 procent van de stemmen halen. Wie naar de peilingen in de strijdstaten kijkt, ziet ongeveer hetzelfde. Volgens FiveThirtyEight liggen Trump en Harris nek aan nek in Wisconsin en Michigan. Dat is slecht nieuws voor Harris, die sterk op die regio's inzet. In Georgia en Arizona ligt Trump op kop in de peilingen, met telkens een voorsprong van 2 tot 4 procentpunten.
Toch is het belangrijk om te herhalen: peilingen zeggen niet alles. Op 18 oktober 2016 gaf The New York Times op basis van peilingen aan dat Hillary Clinton 91 procent kans had om te winnen. En we weten allemaal wie toen het Witte Huis introk.
Voor Kamala Harris zit er geen enkele goede kant aan wat er momenteel in het Midden-Oosten gebeurt. Je merkt ook dat ze het onderwerp liever uit de weg gaat. Ze moet Israël principieel wel blijven steunen in de strijd tegen Hamas en Hezbollah, anders dreigt ze centrumkiezers en Joodse stemmen te verliezen. Maar ze moet zich ook bekommerd tonen om de Palestijnse en Libanese burgers die sterven onder de Israëlische bombardementen, anders speelt ze de stemmen kwijt van Arabisch-Amerikaanse burgers en mogelijk ook van links georiënteerde jongeren. Zeker in de strijdstaat Michigan, waar een grote Arabische gemeenschap woont, kan haar dat duur te staan komen. Kiezers die belang hechten aan de Palestijnse zaak zullen ofwel helemaal niet gaan stemmen, ofwel hun stem schenken aan een derde kandidaat zoals de groene Jill Stein. Voor Trump is de dramatische toestand in het Midden-Oosten eerder een kans. Zijn Republikeinse achterban staat pal achter Israël en Trump kan elke aarzeling bij Biden en Harris, elk voorbehoud om nieuwe wapens te leveren, afbranden als het in de steek laten van hun bondgenoot.
Enkel wanneer er nog vóór 5 november een staakt-het-vuren uit de bus zou komen en/of een vrijlating van de gijzelaars, zou dat nog een beetje in het voordeel van Harris kunnen uitpakken.
De vorige presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten tonen ons een aantal duidelijke trends. Als je bijvoorbeeld een witte man bent, kortgeschoold, op het platteland woont, ouder en gelovig bent, dan is de kans dat je voor de Republikeinse kandidaat stemt groot. De kiezersgroep die de Democraten meestal kunnen aantrekken, is vaak hoger opgeleid, woont in de stad en behoort tot een etnische minderheidsgroep. Ook vrouwen en activisten die zich inzetten voor vrouwen- en reproductieve rechten, stemmen vaker blauw. Toch zijn verschuivingen nooit ver weg. Zo doet Trump het dit jaar, in vergelijking met zijn vorige campagnes, beter bij alle mannen, ongeacht hun etniciteit. Hij wint veel terrein bij jonge mannelijke, zwarte en Latino-kiezers. Beide kandidaten probeerden de afgelopen weken dan ook extra in te zetten op die groepen
Kamala Harris zou goed scoren bij de Aziatisch-Amerikaanse kiezers. Harris zet sinds het begin van haar campagne haar Indiase roots in de verf. De Aziatische kiezers zouden vooral meer vertrouwen hebben in haar buitenlands beleid rond China en Taiwan dan in dat van Trump.
Donald Trump zei eerder deze campagne dat hij de beschermer van vrouwen is, en dat ze hem leuk zullen vinden als president. Toch blijkt uit de peilingen dat vrouwelijke kiezers eerder sceptisch naar hem kijken. Hij scoort veel minder bij hen dan bij mannelijke kiezers. Bezorgdheid rond vrouwenrechten is daar een van de redenen voor. Het recht op abortus speelt een grote rol deze verkiezingen. Het nationale recht op abortus werd in 2022 teruggedraaid. Het was een rechtstreeks gevolg van de aanstelling van 3 conservatieve rechters aan het Amerikaanse Hooggerechtshof, door Donald Trump. Het gevolg is dat er momenteel een lappendeken is aan abortusregels in de VS. In sommige staten is het verboden in bijna alle omstandigheden. In andere staten zijn er heel weinig limieten. De vrees bestaat dat Trump een nationaal abortusverbod zal invoeren als hij opnieuw president wordt. Trump heeft expliciet ontkend dat hij dat zou doen. Een ander onderdeel van de bezorgdheid is het toenemend seksisme. Trump deed in het verleden wel vaker denigrerende uitspraken over vrouwen. Zijn vicepresidentskandidaat deed ook vrouwonvriendelijke uitspraken tegenover vrouwen zonder kinderen, die hij childless cat ladies noemde.
Er leeft bij veel Amerikaanse vrouwelijke kiezers de vrees dat ze onder Trump in een minder vrije en meer vrouwonvriendelijke maatschappij zullen leven.
