Zo’n 100 trailrunners lopen samen met ultraloper Karl Sabbe 2 nieuwe natuurlopen aan Beringse Mijnterrils in

Het stadsbestuur, Sport Vlaanderen en het Agentschap Natuur en Bos ontwikkelden 2 bewegwijzerde looproutes op de Mijnterril Beringen en in de Stalse Bossen. Het is de 9de trailrun in Limburg, maar het is de eerste met zoveel hoogtemeters. De korte blauwe lus is 7,4 kilometer lang en telt er 230. De langere zwarte lus van 13,1 kilometer telt zo’n 320 hoogtemeters.

Door de hoogteverschillen en de technische single tracks zijn ze een uitdaging voor traillopers van alle niveaus. Voor een trailrun ga je hardlopen over smalle paadjes (trails) in de natuur. Je loopt er hoofdzakelijk op onverhard terrein (offroad) en je overwint hindernissen zoals klimmetjes, beekjes of zware en drassige zandstroken.

“Het unieke aan deze lussen zijn de hoogteverschillen, dus dat maakt het natuurlijk wel iets lastiger voor beginnende lopers”, vertelt ultraloper Karel Sabbe. “Maar als je luistert naar het eigen lichaam en je de tijd neemt voor de lus van 7 kilometer is het een prachtige route. Ik kan ze dus alleen maar aanraden voor lopers van alle niveaus”, klinkt het.

Door het creëren van natuurlopen die volledig in natuur- en bosgebieden, bieden de trails een combinatie van fysieke uitdaging en natuurlijke schoonheid. De routes moeten zorgen voor optimale natuurbeleving en leveren het bewijs dat topsport en topnatuur perfect samengaan. Uniek aan de natuurlopen in Beringen: de bewegwijzering.

Karel Sabbe: “De route staat prima aangegeven, dus daar moeten lopers zich zeker geen zorgen om maken. De bewegwijzering maakt de route ook iets laagdrempeliger, want niet iedereen is even handig met bijvoorbeeld het inladen van gps-bestanden op hun telefoon of horloge. De bordjes zullen er dus ongetwijfeld voor zorgen dat meer mensen het traject zullen lopen of wandelen”, besluit hij.

De kortere route begint met een pittige klim over de kleine terril, ook gekend als de Avonturenberg. Lopers beklimmen nadien ook de grote terril, waar bosjes en open plekken elkaar afwisselen. De langere route neemt hen dan weer mee naar de Stalse bossen. Die bossen zijn een populair gebied voor natuur- en sportliefhebbers, waaronder ook mountainbikers. Het bosgebied maakt deel uit van een uitgestrekt natuurgebied dat bekend staat om zijn heuvelachtige landschap, mooie bospaden en single tracks.

“De run was ontzettend mooi”, vertelt Nico. “Wij komen hier maandelijks met een groep trainen. We kenden de omgeving dus al, maar net omdat het hier zo mooi en rustig is komen we hier erg graag. In Vlaanderen zijn er trouwens maar weinig routes zoals deze, dus dit is een fantastisch initiatief van de stad”, vervolgt hij.

Ook Vera komt zeker nog terug om te trainen op de terrils: “De route is heel afwisselend, waardoor ze erg fijn is om te lopen. De beklimmingen van de 2 terrils waren zwaar, maar het vlakke traject door de bossen nadien ging vlotter. De hoogtemeters zijn uniek, want als je in Vlaanderen hoogtemeters wil trainen, trek je het best richting de mijnterrils. Waar ik vroeger vaker ging lopen in Genk of Heusden-Zolder, ga ik vanaf nu toch ook wat vaker afzakken naar Beringen”, besluit ze.