"Vergeet ons niet": Palestijnse journalist en arts werken aan frontlinie van oorlog in Gaza

Een week na de Israëlische luchtaanval op de site van het Al Aqsa-ziekenhuis in Centraal-Gaza, blijven de beelden van Palestijnse vluchtelingen die levend verbrand werden de wereld schokken. Het kan ook niet anders, de beelden tonen de gruwelijke realiteit van een verwoestend conflict.

Zo zien we hoe een tentenkamp, op de binnenplaats van het ziekenhuis waar honderden Palestijnse ontheemden toevlucht zochten, in lichterlaaie gezet werd. Minstens 4 Palestijnen kwamen om het leven, tientallen anderen raakten gewond in hun wanhopige poging om te ontsnappen aan de vlammenzee.

Palestijnse ooggetuigen spreken over “pure horror” en onwaarschijnlijk menselijk leed. Voor journalisten en hulpverleners die aan de frontlinie van het conflict werken, is dit de zoveelste tragedie.  

Journalist Hani Abu Rezeq verbleef samen met andere verslaggevers in het tentenkamp in Deir al-Balah, aan het Al Aqsa-ziekenhuis. "Het was ongeveer 1.30 uur toen ik het geluid van het bombardement hoorde. Ik zag mensen uit de vlammenzee vluchten. Andere mensen kwamen helpen, maar sommigen konden niet ontsnappen. Een van hen was Shabaan El Dalou", vertelt hij in een videobericht aan onze redactie. 

Zijn beelden van de 19-jarige El Dalou, een ingenieursstudent die levend verbrand werd, werden over de hele wereld verspreid. "Mensen probeerden hem te helpen, maar de vlammen waren te groot. Vanop een afstand filmde ik het gruwelijke tafereel."

"Wat ik zag was uitroeiing", gaat hij verder. "Opnieuw een Israëlisch bloedbad. Opnieuw een aanval op het ontheemde Palestijnse volk. Het ergste was dat ik een man voor me zag branden, maar niet wist wat ik voor hem kon doen. De vlammen waren te groot om dichterbij te komen", klinkt het.  

El Dalou was niet het enige slachtoffer. Op de spoeddienst van het Al Aqsa-ziekenhuis stroomden tientallen gewonden binnen. Het overgrote deel waren kinderen, vertelt Al Aqsa-intensivist Ezz Aldin Shaheen aan VRT NWS.  

"De meeste patiënten hadden brandwonden, voornamelijk van de derde- en vierdegraad. In sommige gevallen moesten we amputeren, omdat de brandwonden zo diep waren dat ze tot op het bot reikten."

Het Al Aqsa-ziekenhuis, een van de laatste functionerende ziekenhuizen in Gaza, staat onder enorme druk. De toestroom van patiënten overtreft de capaciteit, en de voortdurende Israëlische aanvallen brengen niet alleen mensenlevens in gevaar, maar maken ook het werk van de medische teams steeds gevaarlijker. Daarnaast heerst er een schrijnend tekort aan medische voorraden, getuigt dokter Shaheen.

"Dit soort wonden eist sterke pijnstillers, maar die hebben we niet. We behandelen, opereren en amputeren patiënten vaak zonder enige vorm van verdoving. We moeten werken met beperkte middelen", zucht de dokter.  

Daarom richt hij zich tot de internationale medische gemeenschap. “Aan al de hulpverleners buiten Gaza, die net als ons dezelfde eed hebben afgelegd om het menselijke leven zo goed mogelijk te beschermen: we hebben jullie hulp nodig. We werken in onmenselijke omstandigheden. Israël laat nauwelijks hulpgoederen door en ontzegt medische ngo’s toegang tot het gebied.”

Dat laatste bevestigt ook de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Volgens de WHO zijn sinds augustus al 8 organisaties en meer dan 50 specialisten tegengehouden. Daarnaast komt voedselhulp nauwelijks binnen. Vooral het noorden van de Gazastrook is afgesloten van de wereld. Volgens de Verenigde Naties zijn er sinds 1 oktober geen hulpgoederen meer tot in Noord-Gaza geraakt.    

"Hier in Gaza wordt alles verwoest", zegt dokter Shaheen. "We hebben een pauze nodig, we moeten deze genocide stoppen. We hebben de steun nodig van alle hulpverleners buiten Gaza."

De uitputting is groot bij Shaheen. Hij zag het gezondheidssysteem in Gaza het afgelopen jaar volledig instorten. Zo heeft hij jarenlang voor het Al Shifa-ziekenhuis in Noord-Gaza gewerkt, het grootste medische complex in de strook. Maar na de Israëlische belegering van het ziekenhuis dit voorjaar, waarna de site zo goed als vernield was, is hij met zijn patiënten moeten vluchten.  

"Ik en de rest van het medisch personeel zijn volledig uitgeput na 1 jaar genocide. Er is geen vakantie, geen rust, geen slaap. Ik slaap in een tent. Zo kun je eigenlijk niet uitrusten na je shift."

Het afgelopen jaar is dokter Shaheen 6 keer moeten vluchten, vandaag verdeelt hij zijn tijd tussen het Al Aqsa-ziekenhuis en verschillende veldhospitalen in Centraal-Gaza. "We zijn kapot. We kampen mentaal voortdurend met depressie. We lijden aan slaapstoornissen en overdenken te veel."

Ook journalist Abu Rezeq heeft het zwaar. "Verslag uitbrengen vanuit Gaza is extreem moeilijk en levensgevaarlijk", zegt Abu Rezeq. "Het Israëlische leger heeft ongeveer 170 journalisten gedood (minstens 128 volgens de tellingen van het Comité ter Bescherming van Journalisten (CPJ), red.). Maar we blijven ons werk doen om - ondanks het gebrek aan internationale en Arabische reactie op deze bloedbaden - onze verhalen met de wereld te blijven delen en de aanvallen tegen ons volk aan het licht te brengen."

Hoe zwaar en gevaarlijk de job ook is, Abu Rezeq is vastberaden om zijn verslaggeving verder te zetten. "Mijn boodschap als Palestijnse journalist aan de wereld is dat men de Palestijnse zaak niet mag vergeten en aandacht moet blijven geven aan de Palestijnse journalisten die elke dag gewond raken en gedood worden bij het uitvoeren van hun job. Ik wens dat de oorlog stopt. We hebben geen oorlogen meer nodig, we willen terug naar huis", aldus Abu Rezeq.