Deze Vlamingen haalden weinig stemmen, maar hebben geen spijt: “Opkomen heeft altijd zin, ook als je geen kans maakt”

"Ik ben jaren actief geweest in de evenementensector. Ook nu zit ik als gepensioneerde nog in de bestuursraad van enkele culturele verenigingen in Heist-op-den-Berg. Ik ken heel wat mensen persoonlijk, dus dan is het extra pijnlijk als je maar 27 gemeentegenoten overtuigd krijgt."

"Met die score ben ik zelfs nog derde geëindigd, onze lijstduwer haalde op de 9e plaats amper 13 stemmen. Ook onze lijsttrekker, nochtans een bekende lokale ex-cd&v-politicus, kreeg maar 108 kiezers achter zich geschaard."

"Aan onze campagne lag het in ieder geval niet: we hadden een budget van 5.000 euro uit eigen middelen voorzien. Met dat geld hebben we alle brievenbussen in onze gemeente met folders bedeeld. In het centrum hadden we op strategische plaatsen ook meerdere verkiezingsborden staan."

"Akkoord, we waren er wel een beetje laat bij. Onze gloednieuwe centrumpartij N-zes is pas vorig jaar in oktober ontstaan uit onvrede met de huidige politieke chaos in Heist-op-den-Berg. Wij wilden een nieuwe wind door de gemeente laten waaien en de communicatie met de burger verbeteren."

"Helaas blijven mensen liever bij het oude. Het merendeel van de kiezers stemde massaal op cd&v, het klassieke recept. Zo wilden ze de huidige N-VA-burgemeester afstraffen voor zijn investeringsbeleid. Dure investeringen die nochtans al waren vastgelegd voordat hij de touwtjes in handen kreeg. Als burgers een oppositiepartij willen, moeten ze er wel op durven te stemmen ..."

"Nu, ik voelde de bui wel al hangen tijdens onze deur-aan-deurbezoeken. Veel Heistenaren gaven aan niet geïnteresseerd te zijn in de politiek. Die nonchalance vertaalde zich ook in een beschamend lage opkomst van 60 procent vorige zondag. Eigenlijk vind ik dat zelfs nog teleurstellender dan mijn persoonlijke resultaat."

"Toch geven we de moed niet op, want wij geloven in ons politieke project. Over 6 jaar staan we er weer, en hopelijk kunnen we in de tussentijd ook wat jonge mensen warm maken voor onze lijst. Als uitbater van een populair danscafé in de buurt wist de lijsttrekker van Vooruit hier heel wat jongeren aan te trekken. Dat gaan wij nu ook proberen via de lokale jeugdverenigingen. Mijn dochter tekent alvast present!"

"Al 25 jaar ben ik actief bij de vzw Recht-Op die strijdt tegen armoede. Als ervaringsdeskundige weet ik er helaas alles van. Dankzij mijn inzet ken ik heel wat beleidsmakers bij ons in de buurt persoonlijk. Ook met schepen van Cultuur Frank Vercammen (Vooruit) heb ik een goede band. In juli is hij me bijna komen smeken om op de lijst te gaan staan. Zijn partij kon nog heel wat geëngageerde mensen gebruiken. En Vooruit was niet de enige, want niet lang daarna kreeg ik ook telefoontjes van N-VA en Vlaams Belang. Jammer voor hen, maar ze waren net te laat (lacht). En sowieso heb ik meer affiniteit met linkse partijen."

"Veel campagne heb ik niet gevoerd, want als invalide rugpatiënt is wekelijks op de markt staan flyeren niet evident. Niet dat ik mijn slaap heb gelaten om mijn magere resultaat, want ook met 30 stemmen was ik al tevreden geweest. Een zitje in de gemeenteraad bemachtigen was nooit het doel, wel om het thema betaalbaar wonen en armoede in mijn buurt onder de aandacht te brengen. En daar ben ik in geslaagd! Via mijn huis-aan-huisbezoeken heb ik trouwens 50 buren warm kunnen maken voor het stemhokje onder het motto: 'Doe het dan op z’n minst voor mij' (lacht). Anders waren zij gewoon thuisgebleven.'

'Zelfs als ik wel voldoende kiezers achter mij had weten te scharen, weet ik niet of ik wel in de gemeenteraad had willen zitten. Ook de schepen had daarover zo zijn twijfels. Volgens hem is politiek niets voor mij. Ik ben, zegt hij, iets te weinig op mijn mondje gevallen en zou me toch maar stierlijk vervelen in onze gemeenteraad. Misschien heeft hij wel gelijk (lacht)."

"Toch heb ik geen spijt van mijn politieke avontuur. Het was een leuke ervaring en de ideale manier om met mijn buurtgenoten in contact te treden. Onlangs klampten enkele mensen in de metro mij nog aan: 'Jij bent Marina van Vooruit, ik heb op jou gestemd.' Zo slecht heb ik het er dan toch niet vanaf gebracht (lacht)."

"Sinds ik afstudeerde in 2016 heb ik als politiek consultant altijd in en rond de politiek gewerkt; de werking van onze democratie boeit me mateloos. Ik vind het dan ook de logica zelve om op te komen voor mijn partij."

"In 2018 haalde ik 154 stemmen voor Open VLD Leuven en belandde daarmee op de 33e plaats op de lijst. Dit jaar zakte mijn score naar 69 stemmen. Toch zou ik het zo opnieuw doen. Ik wist ook wel dat de kans onbestaande was dat ik verkozen ging worden. Met een drukke carrière en een jong gezin kwam er van campagne voeren niet veel in huis, en het is geen geheim dat de liberalen momenteel op geen enkel niveau potten breken."

"In de eerste plaats deed ik het om mijn vrouw te steunen die liberaal lijsttrekker was in Leuven. Helaas heeft mijn steun niet veel verschil gemaakt, want ondanks al haar harde werk zijn we al onze Leuvense zetels kwijtgeraakt."

"Tegelijkertijd vind ik opkomen een belangrijk teken van burgerschap. De meeste mensen komen alleen op wanneer ze ervoor gevraagd worden, of omdat ze het echt willen maken in de politiek. En zelfs dan denken de meeste kandidaten meteen na over de praktische gevolgen: hoeveel tijd en geld zal die campagne mij hier kosten? Terwijl een democratie op peil houden nu eenmaal engagement vraagt."

"Dat gaat van je inzetten in de zorg, middenveldorganisaties, ouderraden op school tot deelnemen aan (lokale) verkiezingen. Als ik dan lees dat er steeds minder kandidaten op lijsten gaan staan, maak ik me zorgen. Ook de vele gemeenteraadsleden die vroegtijdig hun mandaat neerleggen, maken deel uit van het probleem. Ook al zullen ze misschien nooit verkozen raken, toch hoop ik dat er meer mensen hun burgerlijke verantwoordelijkheid zullen opnemen in 2030. Enkel zo kunnen we de groeiende antipolitiek in onze samenleving te lijf gaan!"