40 jaar lang wist familie niet dat ze in verzet had gezeten, nu krijgt Suzanne Van Meurs een straat in Gent

"Ze heeft 40 jaar lang gezwegen. Pas na haar dood zijn we erachter gekomen en hebben we documenten ontdekt in haar nalatenschap", vertelt Inge Sierens. Ze is de schoondochter van Van Meurs. Ze is verrast en verheugd om te horen dat er nu een straat komt. 

Suzanne was een communiste, net zoals haar broer Karel - die de roepnaam Carlo had. Hij was de sterke man van de Revolutionaire Volksjeugd (RVJ). "In het begin van de bezetting vreesden ze weinig, er was een pact tussen de Duitsers en de Russen. Ze waren tegen de fascisten, maar ze doken niet onder. Dat veranderde toen het pact uit elkaar spatte."

"Ze hielden zich bezig met clandestiene blaadjes en pamfletten, zoals De Roode Vaan of Londen-Moskou. Suzanne haalde ook geld op voor een organisatie die ondergedoken mensen hielp." Broer Carlo werd uiteindelijk opgepakt door de Gestapo in januari 1942 en kreeg het 'Nacht und Nebel'-statuut. Dat was er speciaal voor politieke gevangenen. Hij werd onder strikte bewaking gezet in de gevangenis van Gent en mocht niet communiceren met de buitenwereld. 

"We hebben in de documenten 6 brieven gevonden die toch uit de gevangenis zijn gesmokkeld", vertelt Sierens. Het waren de laatste tekenen van leven van Carlo. Hij werd naar Duitsland gebracht in de zomer, naar het concentratiekamp van Bochum. Hij is er ter dood veroordeeld en een jaar later geëxecuteerd. Hij was toen 25. "We zijn bijna zeker dat Suzanne in die periode is gestopt met verzetswerk, uit angst." 

"Waarom zwijgt iemand die aan de juiste kant van de geschiedenis staat?", vraagt Sierens zich af. Het is een vraag die haar zo intrigeert dat ze besloot er een boek over te schrijven. 'Suzannes oorlog', heet het. Het komt volgende week uit.

Op basis van de brieven, informatie uit het rijksarchief en andere documenten heeft Sierens het verhaal van Suzanne gereconstrueerd in een roman. Er zijn nu eenmaal veel dingen die ze met haar eigen verbeelding moet opvullen. "Misschien heeft ze er wel nog met Reine over gesproken, de vriendin van Carlo. Zeker zal ik het nooit weten, al die mensen zijn allemaal dood."  Suzanne overleed in 2014. Het lichaam van broer Carlo werd in 1947 teruggebracht naar België. Hij ligt begraven op Campo Santo.