Start Film Fest Gent: Lieven Van Gils pikt 8 pareltjes uit het immense aanbod

Hij heeft een Oscar voor beste acteur van het jaar (voor 'Oppenheimer') op de kast staan. Maar zelf een film in de steigers zetten, met mensen die hij door dik en dun vertrouwt, geeft hem minstens evenveel voldoening. Cillian Murphy koos zijn vriend Tim Mielants voor deze verfilming van een boek van Claire Keegan, over een Ierse kolenhandelaar die in een klooster een gruwelijke ontdekking doet.

Emily Watson, die meespeelt in één ijzingwekkende scène, wordt op de openingsavond in Gent geëerd met een Joseph Plateauprijs. 

'Julie zwijgt' maar ik hoop dat ze overal gehoord wordt, zei regisseur Leonardo Van Dijl bij de wereldpremière van zijn debuutfilm op het voorbije filmfestival van Cannes. Daar won hij ook 2 prijzen.

Wel, hij mag intussen op zijn 2 oren slapen. Zijn film, over een tennisspeelster die weigert een boekje open te doen over haar coach als die beschuldigd wordt van ongepast gedrag, raakte zelfs een gevoelige snaar bij topspeelster Naomi Osaka. De Japanse voormalige nummer één van de wereld vond die thematiek zo belangrijk dat ze als executive producer aan boord klom.

Intussen is 'Julie zwijgt' ook de officiële Belgische inzending voor de Oscars voor de categorie Beste Internationale Langspeelfilm. Julie scoort.

Mikey Madison. Onthoud die naam. Ze speelt in 'Anora'  de rol van een jonge danseres in een striptent. Als één van haar klanten, de zoon van een schatrijke Rus, smoorverliefd op haar wordt trouwen ze halsoverkop in Las Vegas. Maar als de ouders van de knul dat te weten komen gaan de poppen aan het dansen.

'Anora' is even hilarisch als ontroerend. En de 25-jarige Madison is onvergetelijk. Als ik haar was zou ik 2 maart 2025 alvast vrijhouden. Dan worden in L.A. de Oscars uitgedeeld.

Op de vraag wat zij en Maria Callas met elkaar gemeen hebben antwoordde ze op de persconferentie in Venetië met een kwinkslag. "Oh, er is zoveel. Dat denken jullie in deze zaal toch allemaal te weten?"Ze voegde eraan toe dat ze het meest geraakt was door de zachtheid van de zangeres, waar zo weinig plaats voor is in de wereld. En door haar kwetsbaarheid, die ze ook bij zichzelf herkent.

Angelina Jolie maakte indruk tijdens haar passage in de Dogestad, en dat doet ze ook met haar serene vertolking van één van de grootste operadiva's aller tijden.

Met z'n drieën zijn ze. DJ Provai gaf les maar werd van school gestuurd toen hij op het podium zijn bloot gat liet zien. En Mo Chara en Móglaí Bap houden ook geen blad voor de...mond.Samen vormen ze Kneecap, één van de controversieelste bands van over het kanaal sinds The Sex Pistols.

Niet in het minst omdat ze uitpakken met hun ketaminegebruik en luidkeels "Britten buiten" brullen. En dat allemaal in het Iers, een bijna uitgestorven taal. Intussen spelen ze ook de hoofdrollen in de film over hun eigen leven: 'Kneecap'. De allereerste langspeelfilm in het Iers ooit. En de allergrappigste.

De 1e film van Pedro Almodóvar in het Engels. Die bekroond werd met de Gouden Leeuw van Venetië. Naar verluidt een meditatie over de dood, maar vooral over de kracht van het leven.

Moeten we daarnaar uitkijken? "Wel, het eerste half uur is van het slechtste ooit van Almodóvar, en het laatste uur van het allerbeste. Dankzij die twee toch ook wel", vond een collega na de vertoning in Venetië. Met die 2  bedoelde hij de 2  kanjers in de hoofdrollen: Julianne Moore en Tilda Swinton. Voor hen geldt trouwens hetzelfde als voor Mikey Madison: check 2 maart 2025. 

Een film over de houdbaarheid van vrouwelijke schoonheid in Hollywood. Met in de hoofdrol een actrice die van haar lichaam willens nillens haar handelsmerk maakte: Demi Moore. Als dat geen staaltje anti-type casting is.

Een horrorprent waar het bloed vanaf druipt nota bene. Bij elke vertoning lopen er wel mensen vroegtijdig de zaal uit. Maar critici zijn het erover eens dat Moore misschien wel de sterkste vertolking van haar leven neerzet. En Moore zegt van zichzelf dat ze op haar 61e beter in haar vel zit dan ooit. Mooi!

Enig idee waar Wettelen ligt? Nee? De hoofdpersonages uit de debuutfilm van Dimitri Verhulst ook niet. Maar ze stappen er wel naartoe, de lijkwagen achterna. Omdat het de laatste wens was van de overledene om daar begraven te worden.

Af en toe houden ze halt, bijvoorbeeld voor een 'tettendans' op een lesbisch trouwfeest met frikandellenbuffet. Om maar te zeggen: schrijver Dimitri Verhulst is er perfect in geslaagd om zijn unieke universum naar het witte doek te vertalen. En zelf noemt hij het  mooiste wat hij ooit gedaan heeft.