Lisa (26) valt met rolstoel in vijver in Kapellen en kan maar net hoofd boven water houden: "Langste 20 minuten van mijn leven"

De 26-jarige Lisa uit Kapellen heeft gisteren de schrik van haar leven gehad toen ze, zoals elke dag, in haar elektrische rolstoel en met haar assistentiehond Pippa ging wandelen in het gemeentepark van Kapellen. Lisa lijdt aan de zeldzame ziekte Ehlers-Danlos en kan haar onderbenen niet meer bewegen.

Haar hond Pippa sprong in de vijver. Lisa reed naar de kant van het water om haar hond in de gaten te houden, maar toen ze rechtsomkeer wilde maken, liep het fout. Ze slaagde erin haar rolstoel te draaien, maar toen begaf die het en ging ze niet meer vooruit maar bolde ze achteruit de vijver in.

Door de val werd ze uit haar rolstoel geslingerd, ging ze over de kop en kwam ze op haar rug in het 50 centimeter diepe water van de vijver terecht. "Het is mijn geluk geweest dat ik mijn veiligheidsgordel niet om had", zegt Lisa. "Anders had ik mijn hoofd niet boven water kunnen houden en was ik verdronken."

20 minuten lang bleef Lisa zo in het water liggen. "Ik riep om hulp, maar niemand hoorde me. Er waren wel mensen in het park, maar niemand vond me."

"Ik was vreselijk in paniek, ik wist niet wat er ging gebeuren. Ik kreeg het ook heel erg koud. Ik heb mijn hoofd te rusten gelegd op de leuning van mijn rolstoel om het boven water te houden en niet verder weg te drijven, dieper de vijver in."

"Mijn gsm hing gelukkig - zoals altijd - rond mijn nek, maar die werkte eerst niet omdat die nat was en mijn vingers ook. Uiteindelijk slaagde ik er toch in om de hulpdiensten te bellen, na 20 minuten kreeg ik het toestel aan de praat. Al die tijd bleef het luisterboek dat ik aan het beluisteren was in mijn oren spelen. Irritant. Het waren de 20 langste minuten van mijn leven."

Intussen had Lisa haar assistentiehond Pippa op pad gestuurd om hulp te zoeken. "De hond kwam terug met een vriendelijke man, die bij mij is gebleven, waardoor ik rustig werd."

Na een half uur kwamen de hulpdiensten aan. Er waren verschillende mannen nodig om Lisa en haar rolstoel uit het water te hijsen. Ze werd met onderkoelingsverschijnselen naar het ziekenhuis gebracht, maar kon dezelfde avond naar huis.

"Ik heb echt de schrik van mijn leven gehad. Ik ben de mijnheer die bij mij is gebleven tot er hulp opdaagde, ontzettend dankbaar. En ik wil mensen er ook op wijzen dat wanneer een assistentiehond alleen op je afkomt, die dan op zoek is naar hulp voor zijn baasje."

"Ik heb een stijve nek en mijn elektrische rolstoel is volledig kapot. Wat daar is fout gelopen, moet onderzocht worden, want het is erg angstaanjagend dat ik niet volledig op mijn rolstoel kan vertrouwen. Al zal het mij niet tegenhouden om in het park te gaan wandelen, maar dan wel ver weg van de vijver", zegt ze, nog altijd zwaar onder de indruk van de feiten.