Gaza, de Westelijke Jordaanoever en nu Libanon: Rudi Vranckx analyseert of dit geweld kan stoppen 

Rudi Vranckx wikt en weegt in De Ochtend (Radio 1): "Vanaf wanneer mag je spreken over een oorlog? Moet je eerst met een leger een grondoffensief uitvoeren, en de grens overtrekken? Als je militaire middelen uitgebreid gebruikt om iets te bereiken, dan is dat oorlog."

"Wat we nu zien is bijna een jaar lang een bloedige oorlog. Eerst een ongelofelijk bloedige en zware militaire operatie in Gaza, dan in de zomer een bloedige, militaire operatie op de bezette Westelijke Jordaanoever en nu uitgebreide bombardementen in Libanon. Sinds de biepers ontploft zijn, is de wurggreep vergroot om steeds harder op te treden."

Vranckx: "Netanyahu wil escaleren om te de-escaleren. Namelijk harder geweld gebruiken om de andere partij (Hezbollah) te dwingen om te stoppen met de beschietingen op het noorden van Israël." "Dat is een van de nieuw gestelde doelen in deze oorlog: de burgers veilig laten terugkeren naar het noorden van Israël." "Wat men nu doet, is al een jaar lang een kille militaire logica volgen. Men vecht, bombardeert, enz. Maar de sleutel is - wat de VS en Hezbollah zeggen - een akkoord in de Gazastrook. Dan stopt het van vandaag op morgen." "De eerste 2 doelen in het begin: zorg dat Hamas bestreden of vernietigd wordt, en bewerkstellig de terugkeer van de gijzelaars. Nu is dit plots verlegd naar Libanon en Noord-Israël. Je zou de indruk kunnen krijgen dat dit de aandacht afleidt van het falen van de operatie in Gaza. Niet alle gijzelaars zijn immers terug."

Vranckx: "Het lijkt weinig waarschijnlijk dat Jordanië, Irak en Egypte zich gaan mengen. Er is zo'n asymmetrie van militaire macht. Israël is zo'n overweldigende supermacht - regionaal gezien - en kan zoveel schade berokkenen. De drempel is groot."  "Wat kan wel? De milities in Irak en Syrië worden misschien mee in de oorlog getrokken en gaan aanvallen uitvoeren, het terrorisme kan toenemen, enz. En wat doet Iran? Gaan zij ook hun middelen inzetten?" "Vanaf wanneer spreek je over een échte regionale oorlog", bedenkt Vranckx zich. "Moeten we terug naar 1967 en 1973 toen er een grote oorlog werd uitgevoerd tussen landen?" "Dit wordt een uitputtingsoorlog, dit is al bijna een jaar bezig. Je kan dat vergelijken met de oorlog in Algerije en Vietnam. Hoelang kan zelfs een superieure grootmacht zo'n strijd volhouden, als de haat en woede in een regio toenemen. Dit brengt op termijn geen normale oplossing dichterbij." 

"De VS blijft behoorlijk onvoorwaardelijk Israël steunen. De Amerikanen zijn ook met handen en voeten gebonden, want de presidentsverkiezingen komen eraan." "Democratisch president Joe Biden en vicepresident Kamala Harris kunnen de verkiezingen niet op het spel zetten door de steun van de Joodse kiezer in Amerika te verliezen. Men hoopt het over de verkiezingen te tillen om dan het ware gelaat van de nieuwe Amerikaanse politiek te laten zien." "Op dit ogenblik blijft het in de VS rond de pot draaien. Je merkt aan alles dat Joe Biden zich moedeloos en machteloos moet voelen. Hij heeft totaal geen greep meer op wat er gebeurt in het Midden-Oosten."

Vranckx: "Ik heb het gevoel dat niemand dit kan stoppen. Misschien als de druk van binnenuit bij Israël groter wordt om tot een politiek onderhandelde oplossing te komen, om uiteindelijk tot de sleutel van het probleem te komen." "Die sleutel is de bezetting van de Westelijke Jordaanoever. Dit is al 60 jaar bezig. Je kan niet eeuwig miljoenen mensen bezet houden. Met deze Israëlische regering ligt deze oplossing echter niet op tafel. Haar agenda is net meer gebied veroveren."  Vranckx merkt ook een verschil op: "Bij Hamas kwam er protest van de families van de gijzelaars, tegen Hezbollah is Israël opnieuw verenigd. Ze hebben een gemeenschappelijke vijand die raketten afvuurt. Strategisch is dit op korte termijn een verstandige zet. Wat dit op langere termijn betekent voor de positie van Israël in de regio, dat is een andere vraag."