Na 21 dagen fietsen: Linde Merckpoel en Nona Van Braeckel ontdekken de "bicycle high" 

"Mijn fiets staat al jaren stof te vangen in mijn bergkot. Alles in mijn buurt is te voet te doen en door mijn gebrek aan routine is de auto vaak de makkelijkste weg", vertelt Linde Merckpoel. 21 dagen geleden ging ze de uitdaging aan en koos ze om haar autosleutels op te bergen. "Ik deed alles met de fiets, het openbaar vervoer of ik carpoolde." 

De switch naar de fiets was iets minder radicaal voor Nona Van Braeckel van Studio Brussel. "Ik zocht naar een manier om fietsen in mijn leven te integreren zonder dat het onhaalbaar werd. Sinds ik werk, zit ik veel op een bureaustoel, in de auto en in mijn zetel. Ik beweeg eigenlijk veel te weinig. Als ik dat jarenlang zo doe, ga ik daar later wel de gevolgen van dragen. Ideaal om daar verandering in te brengen met deze actie."

21 dagen zoveel mogelijk op 2 wielen doorbrengen, zorgt voor memorabele ritjes. Zo fietste Linde in 1 dag naar Parijs voor de Paralympische Spelen. "Ik had er op voorhand niet te veel over gepiekerd of ik dat fysiek zou aankunnen en ik moet zeggen: de trip was redelijk onvergetelijk."

De tocht van 50 kilometer van Antwerpen tot haar bureau op VRT was voor Nona onvergetelijk. "2 uur en 15 minuten fietsen: oorspronkelijk dacht ik vooral 'ver, lang en saai'. Het was de eerste keer wat zoeken, maar het is zo aan me blijven plakken dat ik op dag 17 opnieuw de tocht heb ondernomen, deze keer met een collega."

Tijdens de 21 dagen werd bevestigd hoe essentieel fietsveiligheid is. "Het is niet meer hetzelfde als 30 jaar geleden. Als je die fietssnelwegen en die speedpedelecs ziet: het is bijna zot om geen helm aan te doen", benadrukt Linde. 

"Ik denk dat er echt een shift is gekomen door de speedpedelecs. Die gaan zó snel", zegt ook Nona. "Ik heb al meerdere verhalen gehoord waar een helm een mensenleven heeft gered. Niemand is er mee bezig of zo'n helm cool is of niet. Zeker op de fietssnelwegen zie ik dat bijna iedereen een helm draagt." 

Ook genoeg verlichting zou een evidentie moeten zijn. "Er bestaan zoveel leuke accessoires om goed verlicht op straat te komen. Waarom zou je jouw outfit niet leuker én veiliger willen maken? Wanneer mensen in het zwart gekleed 's avonds rondfietsen, schrik ik harder dan wanneer iemand goed verlicht is." 

"Er is tijdens die 21 dagen een nieuw lampje in mijn hoofd gaan branden: de fiets nemen is echt leuk", klinkt het bij beiden. En niet alleen omdat fietsen goed is voor de economie, het klimaat en de gezondheid. Ook mentaal voelde Nona het voordeel.

"Ik ben helemaal Gen Z: mijn smartphone kleeft aan mijn hand. Tijdens het fietsen kan je daar helemaal niet mee bezig zijn. Dat is meditatief. Zoals een runners high, bestaat er ook een bicycle high. Die voelt zowaar nog beter. Even haren in de wind en aan niks denken."

De fiets vervloeken in die 21 dagen, was nooit nodig. "Ik ben vooral op de gebreken van het openbaar vervoer gestoten", zucht Linde. "Je hebt dan wel fietswagons in de trein, maar als de treinen niet rijden zoals voorzien, heb je daar niet veel aan." 

Linde testte 7 dagen lang een verschillende fiets uit. Waar ze tijdens haar zoektocht op uitkwam, was een "fietsbieb". "Ideaal voor jonge fietsers. Als mijn 4-jarige dochter wil fietsen, kan ze daar een abonnement nemen. Het kost best weinig en als haar fiets te klein is, kan ze gewoon snel overschakelen naar een nieuwe fiets."

"Een fietsbieb is eigenlijk een logisch initiatief en biedt mogelijkheden voor mensen die anders geen fiets kunnen betalen of gebruiken", zegt Linde. "Het maakt van fietsen iets sociaals. Je wordt nog meer deel van een community."

De actie die De Fietsersbond doet, sluit daar volgens haar perfect bij aan. "Ze zamelen geld in voor mensen die geen toegang hebben tot een fiets. Denk aan nieuwkomers, maar ook personen met een beperking die een specifieke fiets nodig hebben die heel wat geld kost. Goed dat ook aan hen wordt gedacht, want een fiets zou voor iedereen moeten zijn."