Nu nog bij de bronsgieter, straks naast de Maas in Kinrooi: monumentale sculptuur van Laure Prouvost in de maak  

Het gebeurt niet vaak dat je een beeldhouwwerk kunt zien nog voor het klaar is. In een loods van Brons Atelier in Zottegem ligt ‘Moeder! Oui dream till the end’, 6 meter lang en 3 meter hoog, van de Frans-Belgische kunstenares Laure Prouvost. Een moeder is het overduidelijk, maar of het een mens of een dier is? 

Half vrouw, half octopus, met een zwangere buik, armen als tentakels met zuignappen en borsten. Overal zitten kleine vogeltjes van brons. Prouvost begroet de bezoekers al grappend met een nog loszittende hand in zwaar brons. Buik en hoofd kun je van twee kanten bekijken, zegt ze: wie baart wie?  

Deze monumentale sculptuur maakt deel uit van het project ‘Kunst aan de Maas ’, een samenwerking van kunstencentrum Z33 in Hasselt en Regionaal Landschap Kempen en Maasland. Het werk van Laure Prouvost wordt later deze herfst geïnstalleerd in een grindmeer bij de Maas, in het bastion van Kessenich, Kinrooi. 

Kinrooienaar Luc Vanthoor is betrokken bij dit meest noordoostelijke kunstproject. Een grensgeval wordt het zeker. Aan de overkant van de Maas begint Nederland. Een van de tentakels van het beeld zal symbolisch een vlaggenmast vasthouden.

De Maas geeft veel aan de mensen van Kinrooi, veel inwoners halen er ook hun inkomen uit. "In de gesprekken met de kunstenares was het al snel duidelijk dat de sculptuur een ‘Moeder Maas’ zou worden," licht Luc Vanthoor toe.   

Laure Prouvost is internationaal bekend met haar kunst vol verbeeldingskracht en verwijzingen naar natuur, ecologie en vrouwelijkheid. Denk aan de octopus die ze heeft gemaakt voor Beaufort in De Panne of de ademende walvis voor Horst in Vilvoorde.

‘Moeder! Oui dream till the end’: de titel van het nieuwe werk is veeltalig. Prouvost droomt van een wereld met minder scherpe grenzen tussen mensen, andere dieren, planten. “Dit is de moeder die we gevonden hebben, diep in het meer. We brengen haar naar de oppervlakte waar mensen haar kunnen ontmoeten en verhalen en vormen uitwisselen. Misschien zijn ze zelfs met meer! Ik zag onlangs een arm uitsteken aan de andere kant,” lacht de kunstenares.

“Ze is overduidelijk een moeder die aan het nestelen is, de toekomst aan het dragen. Ze vermengt twee werelden met haar armen en tentakels. Ik ben al een hele poos bezig met het thema van de octopus. Een tentakel is heel direct, je voelt en je denkt ermee. Een octopus heeft meerdere breinen en harten!”

“Ik hoop dat de sculptuur je uitnodigt om op haar te glijden, haar te worden. Kunnen wij vloeibaar worden, kunnen wij het water zijn, kunnen we empathie tonen voor wat rond ons is?”

Zelfs dit brons is ooit vloeibaar geweest, stipt Laure Prouvost aan. Ze werkt met heel verschillende materialen en vormen, zoals stof, glas, video, dingen uit de natuur en af en toe ook brons. “De materialen zoeken mij, niet andersom. En het idee blijft hetzelfde.”  

Poreuze grenzen, water en vrouwelijkheid: het zijn thema’s die vaak terugkeren in Prouvosts werk. In het begin van haar loopbaan won ze een prijs voor vrouwelijke kunstenaars. “Dat irriteerde me toen, ik ben eerst en vooral een kunstenaar. Maar nu zie ik dat toch anders. Wij creëren de geschiedenis. Vrouwen waren eeuwen onzichtbaar en mochten niets maken. Dit is een complexe, maar interessante tijd.

Het nieuwe werk ‘Moeder! Oui dream till the end’ wordt nu afgewerkt. Bram Buyse van Brons Atelier in Zottegem vat het afgelopen jaar samen: het begon met een schets en een maquette, daarna volgden een 3D-uitvoering, mallen met was en uiteindelijk het bronsgieten, samen met collega's uit Nederland.

De verschillende onderdelen zijn intussen aan elkaar gelast, nu moeten ze nog gezandstraald en van patine voorzien. En dan wacht nog het transport. “We onderzoeken of dat eventueel over water kan, tot in Kinrooi. Daar zie ik de poëzie wel van in, dat het beeld op deze manier aan zijn verhaal kan beginnen.”

Bram Buyse heeft ervaring met monumentale bronzen sculpturen; hij maakte onder meer ook de grote ‘Wullok’ van Stief DeSmet op de strekdam van Oostende, voor een vorige editie van Beaufort. Met Laure Prouvost klikt het bijzonder goed, ook haar Beaufort-octopus van De Panne zag het levenslicht in het atelier in Zottegem. “Ze heeft grote erkenning voor ons team van 20 mensen. Ik geniet van de samenwerking. Ik beslis over de technische aspecten, de esthetische kant van het verhaal is voor haar. “

En wanneer is het nieuwe werk te zien in Kinrooi? “Tegen het eind van het jaar,” hoopt schepen Anita Meerten. Dan kan het spel van 'Moeder Maas' met het water beginnen en kan het brons groen worden. “Het beeld komt op het water op een voetstuk, maar de Maas kent getijden. Soms zal het onder water staan, soms zal enkel de vlag zichtbaar zijn. Dat is mooie gespreksstof voor wie hier woont of langskomt.”