Wetenschappers hebben de huid van muizen tijdelijk doorzichtiger gemaakt. Door ze in te smeren met een oplossing van de kleurstof tartrazine konden ze voor even bloedvaten, organen en spierweefsel zien. En dat kan heel nuttig zijn in dierenproeven.
Snoepkleurstof heeft 'magische' eigenschap: tartrazine maakt huid van muizen doorzichtig
Heleen Vander Beken
Gepubliceerd:
Die stof, tartrazine, is je minder onbekend dan je misschien denkt, want het is een gele kleurstof die in voeding wordt gebruikt, aangeduid als E102. In Amerika zit het bijvoorbeeld in Doritos-chips en M&M's, bij ons in sommige pickles en energiedrankjes als Monster Ultra Gold. Of simpelweg in vloeibare kleurstof voor in je desserts.
Blijkbaar bezit tartrazine ook een bijna magische eigenschap. Wie had ooit gedacht dat we zonder röntgenstralen dóór de huid van een dier zouden kunnen kijken?
Het klinkt als sciencefiction, maar het is intussen gepubliceerd in het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Science . De onderzoekers testten het eerst op een dun schijfje kipfilet en in onderstaand filmpje zie je hoe het schijfje kip plots onzichtbaar wordt.
De onderzoekers gingen nog een stap verder en probeerden een oplossing met het stofje uit op levende wezens. Ze masseerden het in op de huid van muisjes. En inderdaad: ze konden bloedvaten, spieren en organen die net onder de huid liggen, observeren. Zodra ze de stof afspoelden, was het effect ook weer weg.
De speling van het licht
En die magie is eigenlijk een speling van het licht. Misschien zag je al dat een lichtstraal afbuigt als die het wateroppervlak raakt, of dat een rietje of lepel ook plots 'breekt' in een glas water. Dat komt doordat de lichtdeeltjes er niet even snel doorheen kunnen 'reizen'. Zo buigen ze dus af.
"Dierlijk weefsel is een combinatie van verschillende materialen, vooral water en vetten, en die twee breken het licht in totaal verschillende hoeken", legt een van de onderzoekers uit aan Popular Science . Met andere woorden: lichtdeeltjes kaatsen in het rond en wij kunnen niet meer door het weefsel heen kijken.
En daar komt tartrazine in beeld. Door het mengsel breekt het licht niet meer in totaal verschillende hoeken, maar gelijker. Zo kan het licht er gemakkelijker door en kunnen wij zien wat daarachter zit.
Nog niet gauw doorzichtige mensen
Dat betekent nog niet direct dat de dokter snel even tartrazine zal smeren om eens onder je huid te piepen, want het effect werkt maar tot op een diepte van pakweg 3 millimeter. En massale hoeveelheden gebruiken op een mens is voorlopig geen goed idee, zeggen de onderzoekers.
Maar voor medisch onderzoek is dit wel interessant. Vaak worden proeven op muizen uitgevoerd en met dit middel kunnen wetenschappers zien wat er onder het huidoppervlak gebeurt, bijvoorbeeld om neurodegeneratieve ziektes te bestuderen (denk aan Alzheimer bijvoorbeeld). En volgens de onderzoekers is het weinig gevaarlijk voor de dieren, in tegenstelling tot andere technieken die niet toe te passen zijn op levende dieren.
Het is dus een soort van doorbraak en wetenschappers worden er poëtisch van. "In H. G. Wells’s roman uit 1897 'De onzichtbare man' vindt het hoofdpersonage een serum uit dat hem doorzichtig maakt, door het licht te doen weerkaatsen zoals de lucht rondom", schrijft Christopher Rowlands in een commentaar. Samengevat: nu blijkt het, 127 jaar later, niet zo vergezocht.
