'Comfort', het nieuwe kookboek van chef-kok Yotam Ottolenghi, staat volledig in het teken van comfortfood. Radiomaker Linde Merckpoel kon hem en coauteur Verena Lochmuller erover spreken. De koks vertellen hoe veelzijdig comfortfood is en hoe het klaarmaken alleen al veel rust met zich mee kan brengen. "Het zijn gerechten die nostalgie en herinneringen oproepen, maar toch kan andermans comfortfood ook dat van jou worden."
In gesprek met chef Yotam Ottolenghi over comfortfood: "Gerechten die nostalgie oproepen en iets in je losmaken"
"Een definitie van comfortfood? Die is er niet", vertelt chef-kok Yotam Ottolenghi aan Linde Merckpoel in de Radio 1-podcast 'Voorproevers'. "Het betekent voor iedere persoon iets anders."
"Voor ons zijn het gerechten die nostalgie en herinneringen oproepen, die iets in je losmaken", zegt hij. "Je weet dat je het lekker zult vinden voordat je het proeft, omdat je het herkent als je ernaar kijkt of als je het ruikt. Dat veroorzaakt een emotionele reactie."
"Die reactie voel je onmiddellijk", voegt co-auteur Verena Lochmuller toe. "Je neemt een hap, sluit je ogen en dan... pure vreugde. Je weet meteen dat je er meer van wilt eten."
Andere cultuur, ander comfortfood
Hoewel die emotionele reactie volgens Ottolenghi verschilt van persoon tot persoon, legt hij uit dat je comfortfood van iemand anders gemakkelijk kan overnemen. "Daar kwamen we achter tijdens het maken van het boek", zegt de chef die het boek met 3 co-auteurs schreef.
"Belgen denken bij comfortfood misschien aan kaas of kaneel, maar binnen een andere cultuur of in een ander land zou dat niet zo zijn. Zo zou onze co-auteur Helen Goh, die Aziatisch-Australisch is, veel sneller naar rijst of pikante curry's grijpen. Comfortfood hoeft ook niet warm te zijn, want een koude noedelsoep zou op een warme dag in Azië voor veel mensen comfortfood zijn."
"Die verschillende verhalen en verschillende achtergronden, proberen we te bundelen. Daarbij vertellen we over het proces en over wat we voelen bij de gerechten", vertelt hij. "Het delen van die verhalen, is net wat comfortfood zo besmettelijk maakt. Er ontstaat verbinding. Iemand deelt een herinnering bij iets dat hij of zij lekker vindt, en het kan ook mijn comfortfood worden."
Niet te veel moeite of stress
Verder mag je volgens de auteurs ook niet te veel moeite in comfortfood steken. "Er zijn veel sterrenrestaurants waar je geweldig kan eten. Dat kost veel moeite om klaar te maken, maar ook om op te eten. Het is interessant eten, geweldig gepresenteerd, maar voor niemand het ideale comfortfood."
Zo ziet Ottolenghi comfortfood als iets dat je na een drukke en stressvolle werkdag nog wil klaarmaken. "Het is rustgevend om klaar te maken en ontspant je: een kans om je batterijen op te laden."
"Het proces is belangrijk", bevestigt Lochmuller. "Je gsm wegleggen en met je 2 voeten op de grond voor je fornuis staan. Je bent aan het roeren of iets aan het hakken, er is iets aan het pruttelen, en voor de rest hoef je je nergens op te focussen."
Het ultieme comfort-ingrediënt?
Veel mensen denken bij comfortfood misschien aan caloriebommen, zoals chocolade, maar volgens Ottolenghi hoeft dat niet zo te zijn. "Oké, sla met citroensap zal volgens mij niemands comfortfood zijn, maar er zijn zo veel mogelijkheden", vertelt hij. "Zo is een volledig hoofdstuk in ons boek aan groenten gewijd."
En toch: als Linde de 2 koks vraagt om een ultiem comfort-ingrediënt te kiezen, gaan ze niet voor een gezonde optie. Zo kiest Lochmuller voor room. "Zowel als slagroom bij taart of als koude room op een warm dessert. Het is een magische toevoeging en voelt geweldig in je mond."
"Voor mij is dat boter", zegt Ottolenghi. "Het is niet mijn favoriete ingrediënt om mee te werken, maar het heeft de kracht om andere dingen in comfortfood te veranderen. Denk aan boter op toast of in een tomatensaus. Dat voegt net dat extraatje toe."
