Technopera 'Hannibal' opent theaterseizoen in KVS: "Deel van Europees onderzoek naar gelijkwaardigheid tussen mensen"

Wie Hannibal zegt, denkt aan olifanten. In zijn strijd tegen het Romeinse rijk trok de Carthaagse legerleider Hannibal Barkas in de 3e eeuw voor Christus met 70.000 manschappen en 40 olifanten over de Alpen: een verhaal dat tot vandaag tot de verbeelding spreekt. 

De Cock, artistiek leider van KVS, schreef er in 2012 al een boek over, waarin het verhaal verteld wordt vanuit het perspectief van Hannibal zelf. In 2013 volgde een theaterbewerking voor de Zomer van Antwerpen. 

En nu maken De Cock en Mthombeni (die in 2013 nog de rol van Schmun speelde, zoals je kan zien in de reportage hierboven) een nieuwe, eclectische bewerking. Op het podium worden de Punische oorlogen een metafoor voor alle oorlogen die vandaag worden uitgevochten.

De barokopera 'Dido en Aeneas' van Henry Purcell, waarvan de mythische oorsprong van het conflict tussen Europa en Noord-Afrika het decor is, is een startpunt. 

"'Dido en Aeneas' speelt zich af in 1.200 voor onze tijdsrekening", legt De Cock uit. "Aeneas was een vluchteling uit Troje. Hij was aangekomen in Carthago, waar Dido zat. Ze zijn verliefd geworden en hebben een nacht de liefde bedreven. Hij is vervolgens vertrokken. Heksen hadden hem gezegd dat hij naar Rome moest trekken om Italië te stichten. Dido vond dat zo wreed van hem. Hij zegt uiteindelijk: 'wacht, ik blijf toch', waarop zij zegt: 'het moet niet meer, bol het af'." 

Het tragische liefdesverhaal van Dido en Aeneas was dus al bekend in de tijd waarin Hannibal leefde. "Het was een mythe die verteld werd en die de diepe vijandschap tussen Rome en Carthago uitlegt."

"Wij vertellen het verhaal van Hannibal alsof hij met 'Dido en Aeneas' in zijn oren door de Alpen trekt", legt Michael De Cock uit in 'Pompidou' op Klara. "Die muziek is door Purcell gecomponeerd in de 17e eeuw en die is nu gedeeltelijk geremixt door 21e eeuwse producers, waardoor we de grenzen van tijd en genres oversteken." Zo werd er voor de muziek onder anderen samengewerkt met Tsar B (Justine Bourgeus). 

"De grote aria’s uit de opera brengen we. Dat zijn er 3 heel bekende: 'Thanks to these lonesome vales', 'Belinda' en 'When I'm laid', die worden gezongen door prachtige zangeressen." 

'Hannibal' is het sluitstuk van het project Opportunities, een tijdelijk Europees samenwerkingsverband van ngo’s en universiteiten die samen willen nadenken over migratie. 

"Er wordt onderzoek gedaan naar de gelijkwaardigheid tussen mensen. In deze hallucinante tijden waarin Hongarije bussen naar Brussel wil sturen en Duitsland weer grenscontroles invoert, gaat het over de vraag: hoe kunnen we op een gelijkwaardige en menselijke manier met elkaar omgaan, hoe kunnen we een stap terugzetten en eerlijk met elkaar in dialoog gaan over wat we willen en wat we eraan gaan doen? In dat kader vertellen we dit historische verhaal als metafoor voor de 21e eeuw." 

Ook voor het publiek wordt het iets anders dan ze in de KVS meestal gewend zijn. "We zoeken een manier om theater anders te beleven, we halen de stoelen weg (al zijn er wel nog enkele zitplekken), mensen staan rond een soort arena. Het begint met een rave op techno en van daaruit gaan we naar de verbeelding en gaan we terug in de tijd, naar dat verhaal." 

Geen sit back and relax dus voor wie al een ticket voor de voorstelling heeft, integendeel. "Ik ga niet alles verklappen, maar het is wel de bedoeling dat het publiek actief mee kijkt, dat het aangesproken wordt. Dit is onze openingsvoorstelling, er is met een gigantische technische ploeg aan gewerkt, het is ook wel spannend hoe dat publiek 'beheerd' gaat kunnen worden." 

De Cock werkte voor de regie samen met Junior Mthombeni die in de KVS eerder al een boksring ('Rumble in the jungle') liet opstellen en er beklijvende voorstellingen maakte als 'Malcolm X' en 'Who's Tupac'. "Dit is echt een co-regie", zegt De Cock. "Wij zijn heel complementair. Ik vind het heel fijn om zoiets samen te doen. Je moet elkaar graag zien, maar je moet ook tegen een 'neen' van elkaar kunnen."  

Mthombeni liet in Focus Knack al optekenen dat "het publiek wordt meegenomen in een stroom muziek, beelden en verhalen. We vertellen over de migratie anno 247 voor Christus én anno 2024. Er dreigt een oorlog uit te breken. Pure chaos. Tot net uit die chaos de mooiste scène ontstaat waarin alles en iedereen samenwerkt".

Zijn ultieme droom? Een breed publiek bereiken. "Misschien moeten we eens op een festivalweide spelen? Die van Pukkelpop lijkt me perfect", besluit hij met een knipoog.