Verpleegkundige verdacht van onopzettelijke doodslag nadat 77-jarige bewoonster van woonzorgcentrum in Zaventem sterft door overdosering medicatie

Het slachtoffer nam in oktober 2021 haar intrek in woonzorgcentrum Sint-Antonius in Zaventem na een verblijf in het ziekenhuis. “Bij de intake heeft de beklaagde de fiche met de toe te dienen medicatie onjuist overgeschreven”, klonk het bij de openbaar aanklager. “De bewoonster diende eenmaal per week Ledertrexate te krijgen, maar op het medicatieschema werd ‘dagelijks’ genoteerd.”

In de weken die volgden ging de toestand van de 77-jarige bewoonster snel achteruit, waarna ze in december met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis. Daar kwam de fout in het medicatieschema meteen aan het licht, maar de vrouw overleed niet veel later aan acute complicaties door overdosering.

Het parket opende een onderzoek naar het overlijden na een klacht door de familie van het slachtoffer. Uit de autopsie en de toxicologische onderzoeken bleek dat er een causaal verband was tussen de verkeerde dosis medicijnen en de dood van de zeventigster. Er volgden excuses van het woonzorgcentrum, dat ook meteen de interne werking bijstuurde.

Het gerechtelijke onderzoek leidde uiteindelijk tot de doorverwijzing van de verpleegkundige die de medicatiefiche bij aankomst van de bewoonster onjuist had overgeschreven. “De fout is niet wetens en willens gemaakt”, klonk het dinsdag tijdens het proces bij de magistraat van het parket van Halle-Vilvoorde. “Maar van een verpleegkundige mag wel worden verwacht dat het invullen van een medicatiefiche foutloos gebeurt. Een opschorting van straf lijkt mij echter zwaar genoeg.”

Volgens de advocaat van de verpleegkundige is er geen sprake van een gebrek aan voorzorg en voorzichtigheid bij zijn cliënte. “Op strafrechtelijk gebied moet de fout meer zijn dan louter een vergissing. Ik ben ervan overtuigd dat er een duidelijk signaal moet komen dat zij op strafgebied niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor het overlijden van de bewoonster. Anders heb je morgen geen enkele verpleegkundige meer.”

De raadsman wees in zijn pleidooi op de verantwoordelijkheid van de dokter van het slachtoffer, die zich niet voor de rechtbank moet verantwoorden. “De arts heeft meermaals het voorschrift ondertekend en de patiënte gesproken. Haar familie heeft ook aangegeven dat haar toestand achteruit ging en de zaak is besproken op het medisch overleg. Maar intussen bleef de arts zijn fiat geven om die medicatie toe te dienen. Zodra die man dat voorschrift ondertekent, valt de verantwoordelijkheid van mijn cliënte toch weg? Of baseert hij zich blind op een medicatiefiche, zonder rekening te houden met zijn medische ervaring en de toestand van zijn patiënten?”

Uitspraak op 1 oktober.