In Vilvoorde zijn meer dan 100 vrienden samengekomen voor een bijzondere reünie op een schip. Het gaat om de kinderen die in de jaren 60, 70, 80 en 90 samen in een Belgisch dorp hebben gewoond in Neheim-Hüsten (Duitsland). Hun vaders waren soldaten van de Belgische Strijdkrachten in Duitsland (BSD). Dat heeft een hechte band geschapen.
Meer dan 100 kinderen die in 'Belgisch dorp' woonden tijdens bezetting in Duitsland komen samen in Vilvoorde: "Enkel wij hebben dit meegemaakt"
Evi Walschaers
Gepubliceerd:
Neheim-Hüsten en de Belgische Strijdkrachten in Duitsland (BSD)
De 'Belgische bezettingsmacht' of BSD verbleef in de zone van de Britse bezetter in Duitsland na de Tweede Wereldoorlog. In Neheim-Hüsten was er daarom een Belgisch dorp met soldaten. Ze verbleven er vaak met hun gezin in de jaren 60, 70, 80 of 90.
Rudi en Yvonne Zimmermann-Boodts zijn 2 van de vele kinderen die in Neheim-Hüsten woonden in de decennia na de Tweede Wereldoorlog. Samen met honderden andere Belgen woonden ze in een 'Belgisch dorp' waar een eigen winkel en een school waren. "We deden daar alles samen. We gingen samen fietsen, tennissen of zaten in de jeugdclub", herinnert Yvonne zich.
En dat heeft een bijzondere band geschapen: "Ik heb nog altijd contact met veel van mijn vrienden uit die tijd. Maar dat contact verloopt via e-mail of telefoon. We hadden elkaar al die tijd niet meer gezien. Daarom heb ik een mail uitgestuurd om een reünie op te starten."
Speurwerk om elkaar terug te vinden
Aanwezige Elsje woonde van kinds af in het dorp, tot ze 17 jaar oud was. Ook zij hunkerde naar een reünie. Ze hielp Yvonne nog meer mensen uit het Belgisch dorp op te sporen. "Het was lang zoeken, want niet iedereen zit op Facebook. Gelukkig ben ik goed in speurwerk. Zo heb ik in totaal een 150-tal mensen over heel België kunnen terugvinden."
Niemand anders heeft dit meegemaakt, ik kan niet beschrijven hoe het is om elkaar terug te zien
Elsje, een van de aanwezige ex-Neheimers
"Ik kan niet beschrijven wat voor band er tussen ons is. Enkel wij hebben dit samen meegemaakt", zegt Elsje.
"Toen we teruggingen naar België, hadden we het zo moeilijk om ons aan te passen. We spraken een eigen taaltje, ik was 'den Duits'. Ik moest nog een jaar naar school gaan, maar ik kende niemand en moest helemaal opnieuw beginnen", zegt Elsje. "Daarom is het zo fijn om elkaar weer te zien. Hier schitter ik helemaal."
"Als we samenkomen, komt ons taaltje weer boven", springt aanwezige Geert haar bij. Hij is in het Belgisch dorp in Duitsland geboren en vertrok toen de Berlijnse Muur was gevallen. "En ook de mooie herinneringen worden hier natuurlijk opgehaald."
Er was ook een fototentoonstelling te zien tijdens de reünie, met foto's van de aanwezigen. Daar was ook een eerbetoon aan de 12 ex-Neheimers te zien, waarvan Elsje wist dat die ondertussen overleden waren.
Regionaal nieuws uit Brussel en Vlaams-Brabant
Gepubliceerd: