"Iedereen voelt zich wel eens slecht en het is absoluut niets waar je je voor moet schamen." Dat zegt pianist en componist Jef Neve in 'De zondagen', waarmee hij terugblikt op een donkere periode in zijn leven. "Ik ben toen gevlucht in te veel feesten, drinken, roken en escapades. Daar werd ik niet gelukkiger van." Het was muziek die hem uiteindelijk kon redden.
Jef Neve over donkere periode in zijn leven: "Muziek heeft mij gered"
Wie met vragen zit rond zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de website www.zelfmoord1813.be.
Wie nood heeft aan een luisterend oor, kan terecht bij Tele-Onthaal op het gratis nummer 106 en op de website www.tele-onthaal.be .
"Toen ik in Brussel woonde, een jaar of 20 geleden, kwam ik uit een lange relatie die op de klippen is gelopen. Toen ben ik een hele lange tijd op de dool geweest", vertelt Jef Neve openhartig in 'De zondagen' op Radio 1. Wie ben ik? Waar sta ik? Het zijn maar enkele van de vragen die door zijn hoofd spookten.
Donkere periode
"De mensen rond mij startten een gezin, hadden een huis gekocht… het leek alsof ze een heel stabiel leven hadden. Op dat moment is mijn carrière ontploft. Ik werd wereldwijd uitgenodigd om concerten te spelen, maar mijn privéleven was een puinhoop. Ik maskeerde dat door heel hard te feesten, tot een kot in nacht."
"Ik ben in die periode gevlucht in feesten, te veel drinken, roken en escapades. Daar ben ik toen niet gelukkiger van geworden", vertelt Neve.
Ik kon via mijn muziek wel laten voelen dat het niet goed ging, maar ik had nooit woordelijk kunnen zeggen tegen iemand dat ik het niet meer zag zitten
Jef Neve, pianist en componist
"Ik sliep veel te weinig. Als ik daar iets van heb geleerd, is het dat een mens slaap nodig heeft. Op den duur kwamen er ook echt donkere gedachten aan te pas." Het ging verder dan 'tristesse'. "Heeft dat hier nog zin? Wil ik hier nog zijn? Dat zijn gedachten die ik had."
Muziek als redder
"Na een jaar of 2 ben ik bewust op de rem gaan staan", zegt Neve. Het besef dat het zo niet verder kon, kwam er na één specifieke donkere avond. "Toen was er toch een stem die mij zei dat ik nog het openingsconcert op Jazz Middelheim moest spelen. Erna zie je wel, dacht ik."
"Zonder een woord te zeggen aan het publiek ben ik achter de piano gaan zitten en beginnen te spelen. Ik zweer het: heel die tent was mee aan het janken. Dat was een donkere ouverture van het concert."
Jef Neve over donkere periode in zijn leven: "Muziek heeft mijn leven gered"
Maar het wierp wel zijn vruchten af. "Toen ben ik beginnen te praten. Dat is ook de avond geweest dat een watertje goed was. Dat was een kantelpunt: ik voelde dat die muziek mij gered heeft. Het verantwoordelijkheidsgevoel van dat concert eerst nog te willen spelen, heeft mij er toen doorgesleurd."
"Ik kon via mijn muziek wel laten voelen dat het niet goed ging, maar ik had nooit woordelijk kunnen zeggen tegen iemand dat ik het niet meer zag zitten. Ik heb leren aanvaarden dat dat mijn communicatiemiddel is." Dat beaamt de moeder van Neve. "Ze zegt me altijd dat ze aan mijn muziek kan horen hoe het met me gaat."
Leven als geschenk
"Ik durf er nu openlijk over praten, omdat ik het belangrijk vind. Het is totaal geen ding om je over te schamen. Ik denk dat veel mensen door een periode gaan waarin ze denken 'het moet eventjes niet meer'."
"Het is belangrijk om dat te durven benoemen, en het is totaal geen belemmering om achteraf megagelukkig te kunnen zijn", benadrukt Neve. "Ik zit de laatste 10 jaar al op een fantastisch roze wolk. Ik amuseer mij te pletter, heb een fantastische vent gevonden en heb veel goede vrienden. Ik heb een prachtig leven."
Er is een verantwoordelijkheid om te vechten voor je geluk
Jef Neve, pianist en componist
"Het is een kras, maar die draag ik zonder schaamte", zegt hij. "Die periode heeft mij ook gemaakt tot wie ik nu ben. Misschien had ik die nodig om nu te beseffen hoe mooi het leven is en hoe hard we ervan moeten genieten."
Dat het leven een geschenk is, beseft hij nu maar al te goed. "Elke dag dat je gezond bent, is de beste dag. Je mag dingen beleven en in verbinding staan met mensen. Dat is het mooiste wat er is, de rest is ondergeschikt aan dat samen iets mogen beleven met mensen."
"Er is een verantwoordelijkheid om te vechten voor je geluk. Je mag je kop niet laten hangen. Geluk is bijna een opdracht, je moet het verwerven."
