Verkleedpartij van Daan en zingende Alex Agnew: verrassingsact The Atomic Orchestra haalt 9 gastartiesten naar Pukkelpop

Pukkelpop heeft de laatste jaren een patent op verrassingsacts op zaterdagmiddag in de Marquee. Het doel is om het publiek in de vroege middag al uit hun tent te lokken richting festivalterrein.

Vaste ‘partner in crime’ van Pukkelpop om een gek muzikaal idee uit te werken is trompettist Jo Hermans. Hij haalde de voorbije jaren – met succes – zowel Willy Sommers als Clouseau naar Kiewit. Ook dit jaar loopt de Marquee aardig vol op de middag. En op nieuwsgierigheid staat geen leeftijd, zo blijkt uit het gemengde publiek.

Het mysterieuze verrassingsproject heet dit jaar ‘The Atomic Orchestra’: een 45-koppig gelegenheidsorkest dat hij als dirigent leidt. Hermans is een veelgevraagd trompettist met een goedgevulde contactenlijst in de muzieksector. Zo is hij erin geslaagd om een Night of the Proms op festivalmaat op poten te zetten, met 9 gasten en een jonge gastmuzikant op een bijzonder instrument: de handpan.

Comedian Alex Agnew opent de show met een aankondiging in de coulissen. Niemand kan op dat moment vermoeden dat hij ook zelf een nummer zal zingen. En wat voor een: ‘Cry me a river’ van jazzicoon Ella Fitzgerald.

The Atomic Orchestra giet er een James Bond-saus over en Agnew pakt op indrukwekkende manier zijn noten, met veel warmte in de laagtes. Naast comedian en podcastmaker heeft Agnew veel zangervaring, als voormalig frontman van metalband Diablo Blvd. Hij heeft recent getourd met muziek van The Doors. Op Pukkelpop blaast hij als crooner een volle festivaltent moeiteloos omver met een jazznummer. 

Verder mag Selah Sue de show openen met haar eigen ‘This world’, dat van het orkest een laagje drama meekrijgt. Afsluiten doet ze met ‘Human nature’ van Michael Jackson. Haar stem is gemaakt voor een symfonische omkadering.

Rapper Yong Yello brengt 2 eigen nummers, ‘Als ge slaapt’ en ‘Luchtkasteel’, op een prachtig bedje van harp. Hermans is een van de vaste trompettisten in zijn liveband, en ook bij bevriende rapper Glints die van de partij is. Hij laat met ‘Roma’ de Marquee stevig daveren. En dan moet zijn versie van ‘Housewife’, de Belpopklassieker van Daan nog komen.

Na de live première op Rock Werchter is het een van de nummers van deze zomer geworden. Daan zelf kan natuurlijk niet ontbreken. In lijn met de verkleedact van Clouseau als Tarkastaja vorig jaar blijkt hij al het hele concert vermomd als camerman over het podium te sluipen. Tot zijn baard en pruik worden ingeruild voor een kostuumvestje en gitaar. Het gejoel is oorverdovend: wat een moment.

Een verrassende act is de Belgische metalband Brutus. Na Graspop Metal Meeting en Rock Werchter scoren ze met hun passage op Pukkelpop de perfecte hattrick deze zomer. Heel sterk hoe zangeres/drumster Stefanie Mannaerts tegelijk het ritme aangeeft en met haar klok van een stem de Marquee inpakt.

Zo hard Brutus er tegenaan gaat, zo zacht en zweverig klinkt opvolger Warhaus met zijn filmische muziek. Bij de twee nummers van hiphopduo Blackwave is het vooral dansen geblazen.

Ongeveer halfweg is het gloriemoment van Koné Moerman aangebroken. Hij won de wedstrijd van Studio Brussel om als gelegenheidsmuzikant The Atomic Orchestra te versterken. Moerman bespeelt de handpan: een percussie-instrument dat eruit ziet als een neergestorte ufo. 

"Ik heb nog nooit voor zo'n groot publiek gespeeld: heerlijk om al die hoofdjes te zien", vertelt hij bij Studio Brussel. "Vanaf mijn eerste noot waren de zenuwen weg."

De buitenaardse, sferische klanken zijn een perfecte intro voor Eefje de Visser, die ook perfect past bij de sfeer van een symfonisch orkest. "Ik heb voor mijn derde plaat handpan-opnames gebruikt, dus ik ben blij dat ik nu live begeleid werd", vertelt de Visser na de show bij Studio Brussel.

"Ik vond het ook heel spannend om een nieuw nummer te brengen, maar het orkest was prima ingespeeld. We hadden maar 1 kans om het goed te doen, dus het was voor iedereen spannend. Ik had echt een krop in mijn keel."

"Het is voor veel muzikanten een droom om ooit met een orkest op te treden, maar live is dat moeilijk te organiseren. Veel mensen samenbrengen op een podium is helaas complex en duur."

Bezieler/dirigent Jo Hermans straalt tijdens zijn dankwoord. Dit is duidelijk niet de laatste ‘out of the box’-act op Pukkelpop. Leve het experiment, leve de kracht van een live orkest. Wat een start van de tweede festivaldag.

Na het succes van The Atomic Orchestra bestaat effectief de kans dat dit eenmalig optreden een vervolg krijgt op Pukkelpop, als het van de organisatie afhangt. “De ambitie om hier een vervolgverhaal van te maken is er absoluut, na het overweldigende succes van vandaag. De Marquee heeft genoten en ook dit is helemaal Pukkelpop”, zegt festivalwoordvoerder Frederik Luyten.

“Of dit een vaste waarde kan worden of concertzalen kan vullen, bekijken we nog. Met dezelfde gastartiesten wordt dat wellicht moeilijk. Maar hoe mooi zou het zijn als mensen naar The Atomic Orchestra gaan kijken, zonder erover na te denken wie er komt zingen?”

Een alternatieve versie van de Night of the Proms dus, of een symfonisch intermezzo tussen 'klassieke' festivalmuziek, naar het voorbeeld van het orkest Symphony of Unity op Tomorrowland na enkele succesvolle concerten. "Dit voelt voor mij niet als iets eenmaligs" zegt dirigent/bezieler Jo Hermans na het concert bij Studio Brussel.

"Als mensen live een orkest aan het werk zien, dan genieten ze er altijd van omdat het zo hard binnenkomt. Die combinatie van al die instrumenten klinkt veel dynamischer dan alles wat we popmuziek doen", legt Eefje de Visser uit.

"Ik zou het heel cool vinden als dit een traditie kan worden. Orkesten verdienen het om een groter publiek te bereiken, en niet enkel in de niche van de klassieke muziek te blijven."