"Aarzelend begonnen, maar enthousiasme groeide snel": Steven Decraene blikt terug op geslaagde Olympische Spelen

"De algemene teneur is dat we een zeer geslaagde Olympische Spelen achter de rug hebben", zegt Steven Decraene. "Dat zie je zeker in de Franse pers, maar ook internationaal. Zelfs de dagbladen uit Groot-Brittannië, vaak de 1e criticus van Frankrijk, zijn overwegend positief."

Volgens Decraene kon je in de Franse hoofdstad voelen dat de sfeer goed zat. "Het is aarzelend begonnen met die openingsceremonie in de regen, maar ik voelde het enthousiasme groeien vanaf dag 4 of 5."

"De Parijzenaars zelf waren grotendeels vertrokken, maar toch zaten de stadions vol", vertelt hij. "De mensen die naar Parijs kwamen, leefden mee met de sfeer van de Spelen. Tijdens de wegrit van het wielrennen stonden zo'n 100.000 fans langs de kant van de weg. Dat is sindsdien eigenlijk alleen maar toegenomen."

Decraene gelooft dat de Spelen goed waren voor het imago van de stad. "De beelden die je zag, waren echt postkaartjes. De Eiffeltoren op de achtergrond en al die tijdelijke stadions vormden een ongelooflijk decor. Het weer was bovendien uitstekend."

"Er waren enkele valse noten, zoals de vuile Seine en de controversiële openingsceremonie, maar er is, om het op zijn Vlaams te zeggen, 'geen wiel afgereden'. Iedereen heeft vooral de indruk dat het echt weer een feest was."

"Vooral bij populaire sporten, zoals wielrennen, kwam je veel landgenoten tegen", zag Decraene. "Bijna overal zag je Belgische shirts. Er waren ook heel veel Nederlanders en natuurlijk nog meer Fransen, want het was een thuiswedstrijd voor hen, maar we kwamen toch dicht in de buurt."

"Heel wat Belgen zijn naar Parijs gekomen om Nafi Thiam aan het werk te zien en ook voor de marathon zijn er bussen vanuit België gekomen", gaat hij verder. "Veel toeristen waren eerst niet van plan om te komen, door de drukte en hoge prijzen bijvoorbeeld, maar zagen dan toch dat het enthousiasme hier echt leefde."

"Ook buiten de stadions was het in Parijs ongelooflijk aangenaam. Veel Fransen zullen zeggen dat dat zo is omdat de Parijzenaars er zelf niet waren", vertelt Decraene. "Verder hebben de aanwezige agenten en militairen, het gaat om tienduizenden, hun werk zeer goed gedaan. Zij waren ook heel open en blij om te communiceren met de toeristen, dus dat werd door veel buitenlanders geapprecieerd."

"Iedereen kon ook makkelijk aangesproken worden in het Engels, al is het Frans natuurlijk de favoriete taal om hier iets gedaan te krijgen. Maar toch: ze stonden open voor de wereld. Zo heeft Frankrijk toch een nieuw gezicht laten zien." 

De ontmoetingsplek voor Belgische supporters, het Belgium House, kreeg daarentegen heel wat kritiek. "Een flop is een groot woord", zegt Decraene erover. "Ik vind het eerder een gemiste kans."

"Het Belgium House lag in een erg chique buurt van Parijs, tussen de hotels en niet ver van de Arc de Triomphe, maar daardoor was de beleving er ook wat minder", zegt hij. "Zo waren er niet veel terrasjes of bistro's in de buurt om iets te eten of drinken."

"Het Parc de la Villette, waar ongeveer 15 nationale huizen waren, had een andere sfeer. Er liepen heel veel mensen rond en je kon er eens binnenlopen bij de Braziliaanse of Zuid-Afrikaanse supporters bijvoorbeeld. Het Belgium House, daarentegen, daar moest je echt wel bewust naartoe gaan."

Decraene merkte ook dat er in andere nationale huizen meer ruimte was voor beleving met de sporters. "In het German House, dat in een rugbystadion lag, kon iedereen bijvoorbeeld foto's nemen met de medaillewinnaars."

"Dat heb ik in het Belgium House bijna niet gezien. Er waren wel mooie momenten op het podium, onder meer met Remco Evenepoel, maar het was voor de gewone supporters heel moeilijk om bij de sporters te komen en een foto te nemen. Daarbovenop lag de kostprijs ook gewoon te hoog."

Decraene zag ook dat de Fransen die in Parijs aanwezig waren, gaandeweg enthousiaster werden. "Het gastland kon dan ook heel veel medailles behalen."

"Door de hoge ticketprijzen kon niet iedereen deel uitmaken van de Olympische Spelen. Toch voelde je dat de olympische voetbalfinale tussen Spanje en Frankrijk, bijvoorbeeld, ook enthousiasme deed opleven in de wijken van Parijs die wat minder goed bedeeld zijn."

Daarbij zegt Decraene ook dat veel Fransen met trots terugblikken op de Spelen. "De olympische vlam steeg elke avond op boven Parijs en dat was echt wel indrukwekkend. Er kwamen elke avond tienduizenden mensen op af. Nu hopen sommige Fransen zelfs dat die vlam kan blijven, al is het in een andere gedaante, omdat dat elke avond mensen samenbracht."

"De Fransen zijn nochtans kampioen in zichzelf neerhalen", zegt hij. "Op voorhand zeiden ze: 'Zal het wel wat worden met die spelen?' Zo zou het openbaar vervoer in Parijs een gedoe worden, door alle supporters die de metro moesten nemen. Toch heb ik van veel Franse en Belgische toeschouwers gehoord dat dat allemaal heel vlot liep en zeer goed georganiseerd was."

De problemen waar Frankrijk de afgelopen tijd mee kampte, waren door de Spelen eventjes naar de achtergrond verdwenen, aldus Decraene. "Heel veel kranten schrijven dat ze bijna vergeten waren dat het land uit een sombere periode komt. Net voor de Olympische Spelen waren hier parlementsverkiezingen, die uitdraaide op een politieke impasse.

"Die problemen zijn natuurlijk niet weg", gaat hij verder. "De begroting is er niet beter op geworden en je zal zien dat de verschillende politieke partijen nu opnieuw druk zullen zetten om snel een premier te laten benoemen. Op dit moment is dat een moeilijke puzzel. "

"President Emmanuel Macron zelf, maakte zijn opwachting bij verschillende olympische wedstrijden. Misschien speelde deze timing ook wel mee in zijn achterhoofd: door die parlementsverkiezingen net voor de Olympische Spelen uit te schrijven, merk je dat de mensen toch in een andere sfeer zitten. Maar het kan snel terug zijn natuurlijk."