Moet een stad of gemeente zelf de regie houden over haar verkeersbeleid of kan ze het (deels) uitbesteden aan een privéfirma met als risico dat die een verdienmodel uittekent op basis van zoveel mogelijk GAS-boetes? Dat is volgens professor lokale politiek Herwig Reynaert (UGent) dé cruciale vraag in de discussie over de zone 30 die op veel plekken woedt, niet het minst in Oostende. "Dit wordt in veel gemeenten een verkiezingsthema."
Hét thema bij gemeenteraadsverkiezingen? Discussie over zone 30 en GAS-boetes woedt volop in Oostende (en lang niet daar alleen)
In alle straten in Oostende die zonder aantoonbare reden zone 30 zijn, de maximaal toegelaten snelheid weer optrekken naar 50 kilometer per uur: daarvoor pleit kandidaat-burgemeester John Crombez (Vooruit). Volgens hem misbruikt het huidige stadsbestuur het argument verkeersveiligheid om overal zone 30 te handhaven én zo zoveel mogelijk boetes te innen.
"We zitten in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen en dit is duidelijk een thema dat leeft in de badstad", erkent Reynaert in De Wereld Vandaag op Radio 1. "In Oostende is zone 30 enkele jaren geleden heel snel ingevoerd en is men kort daarna ook beginnen te beboeten. Bij veel inwoners leeft de perceptie sindsdien dat volop geflitst wordt met als enig doel de stadskas te spijzen. Dat zou politiek cynisch en in een verkiezingsjaar zelfs een politieke own goal zijn."
Regie houden of niet?
Volgens Reynaert is de opbrengst voor de stadskas van GAS-boetes moeilijk in te schatten en al zeker niet te veralgemenen. "De discussie gaat eigenlijk hierover: moet een gemeente de regie houden over haar verkeersbeleid of niet?"
"Als gemeentes dit uitbesteden aan privébedrijven, riskeer je dat het voor die bedrijven een soort van verdienmodel wordt. Want zij zullen toch zoveel mogelijk boetes willen uitschrijven. Dat kan niet de bedoeling zijn."
"Anderzijds merk je ook een soort van dubbelzinnigheid bij de bevolking. Enerzijds vindt men verkeersveiligheid, bijvoorbeeld in een schoolomgeving heel belangrijk, maar tegelijk is er geen enkele burger die graag een boete of belastingen betaalt."
Als lokale overheden toch in zee gaan met een privéfirma dan is het zaak om een waterdicht contract af te sluiten, aldus Reynaert. "Het is logisch dat die bedrijven betaald worden voor het werk dat ze verrichten, maar niet dat er een winstmodel uit ontstaat."
Zo'n samenwerking met een privébedrijf kan volgens hem ook voordelen hebben, bijvoorbeeld wanneer het kostenplaatje met eigen personeel groter uitvalt. "Uiteindelijk is de bedoeling van het plaatsen van flitspalen dat die op termijn overbodig worden en dus geen GAS-boetes meer moeten worden uitgeschreven."
Ideologische keuze
Nog volgens Reynaert wordt verkeersveiligheid hoe dan ook een thema bij de gemeenteraadsverkiezingen. "Wat Oostende zelf betreft zal de discussie over zone 30 de boventoon voeren."
"Er is het argument van burgemeester Bart Tommelein (Open VLD, red.) dat het vooral niet-Oostendenaren zijn die tegen de flitslamp lopen en dat de Oostendenaar zelf er eigenlijk beter van wordt. Ik denk dat de fundamentele vraag hier is wat we overhebben voor onze verkeersveiligheid. Dat is een ideologische keuze en de kiezer heeft daar een belangrijk aandeel in op 13 oktober."
GAS-boetes in zone 30: noodzakelijk voor verkeersveiligheid of louter om gemeentekas te spijzen?
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen


