God, faalangst en een mysterieus aura: het verhaal achter clash waar atletiekwereld al jaren op wacht

In het Stade de France staat om 21.25 uur de tijd even stil.

Op dat moment weerklinkt het startschot van het meest geanticipeerde titanenduel in de atletiek. Sydney McLaughlin-Levrone versus Femke Bol zou zelfs zonder olympische achtergrond een stadion uitverkopen.

Waarom precies?

Wel, de Amerikaanse voormalige tienersensatie is de wereldrecordhoudster op de 400 meter horden. Op 30 juni scherpte ze haar toptijd aan tot 50"65 tijdens de Trials. 

Een zeldzaam optreden van McLaughlin, die ervoor kiest niet te vaak in competitie te verschijnen. Bovendien enkel in de VS of op grote toernooien. Een schril contrast met haar Nederlandse uitdaagster, die op elke piste in de wereld Europese records breekt en zieltjes wint.

Vanavond staat de 3e krachtmeting tussen de tenoren in hun discipline op de agenda. Dat dankzij een voormalige American footballspeler, die McLaughlin weer liet geloven in God én zichzelf.

Psalm 3:4. "Maar U beschermt mij, Heer. U geeft me kracht. U laat me overwinnen."

Woorden uit de Bijbel die heilig zijn voor Sydney McLaughlin. Ze zorgden voor rust in haar tergend lange strijd tegen de druk van de wereld, die ze meedroeg sinds de Spelen van Rio; 2016.

Daar verscheen "Sid The Kid" als 17-jarige loopster voor het eerst op het grootste toneel. De aalvlugge tiener bereikte er de halve finales.

Al hing die prestatie, sterker nog: haar deelname, aan een zijden draadje.

"Mag ik me alsjeblieft terugtrekken uit deze race?", vroeg McLaughlin aan haar vader vlak voor de Amerikaanse Trials enkele maanden eerder, waar ze de kwalificatie afdwong voor Rio.

Overmand door emoties - paniek incluis - wilde ze niet meer starten. Sussende woorden bezorgden haar alsnog een olympische droom. Of nachtmerrie? "Ik kan niet ademen", liet ze achteraf optekenen. "Ik ben gewoon blij dat het voorbij is."

Het zou een thema worden in de carrière van de inmiddels 25-jarige sprintster. Ze bleef zo veel mogelijk weg van het grote publiek, om niet telkens de torenhoge verwachtingen te moeten trotseren.

Zo ontstond in de media een discours rond haar "mysterieuze aura".

In de luwte bouwde de atlete aan een fort dat haar toekomst verzekerde.

Architect met dienst: voormalig American footballspeler André Levrone. Hij koos na zijn carrière voor een driejarige opleiding bijbelstudies. Kennis die hij sinds hun kennismaking in 2021 - na een berichtje op Instagram - deelt met zijn wederhelft.

De kerk ging een grote rol spelen in het leven en mentale welzijn van Sydney McLaughlin-Levrone. Dat ze vorig jaar een autobiografie uitbracht met titel "Ver voorbij goud - rennen van angst naar God" spreekt boekdelen.

"Angst is niet verdwenen uit mijn leven. Wel heb ik rust gevonden als dochter van God, ongeacht mijn prestaties", deelt de wereldster in haar boek.

De stap om ook mentaal topfit aan de start te staan in Parijs, leek toen gezet.

Nu zijn beide partijen - bij Femke Bol was daar nooit twijfel over - er meer dan klaar voor: dé meest geanticipeerde clash op de piste in Parijs.

"Eindelijk", glimlacht ook onze commentator David Naert. "Vorig jaar op het WK zou McLaughlin alleen de 400 meter vlak lopen, maar had ze een blessure. Daardoor ging ook de geplande clash met Bol op de horden tijdens de Memorial niet door."

"Ze zijn beiden ook nog eens in topvorm: McLaughlin scherpte op de trials haar eigen wereldrecord aan (50"65) en ook Bol tekende met 50"95 onlangs voor een Europees record. Dat belooft."

"Het ziet er de laatste tijd ook allemaal zo gemakkelijk uit, zeker bij uitdaagster Bol", oordeelt de atletiekkenner. Daar was de hele wereld getuige van op de 4x400 meter, waar Bol eigenhandig goud pakte met een straffe laatste beurt.

"Ik las ergens dat ze lijkt te genieten van de verzuring en zo ziet het er ook steeds uit wanneer ze voorbij komt zweven. Je moet er maar eens op letten wanneer ze in actie komt ... Het zal een onvoorspelbaar duel worden om op het puntje van je stoel te gaan zitten."

Leuk weetje: hun 4 clashes (reeksen inclusief) leverden drie keer een wereldrecord op. De schrijvers van de geschiedenisboeken houden alvast hun pen in de aanslag.