50 jaar na zijn legendarische wandeling tussen de Twin Towers in New York heeft de Franse koorddanser Philippe Petit (74) zijn stunt overgedaan in een kathedraal. Op die manier wil hij de "glorieuze dagen" van de iconische torens vieren, in plaats van te focussen op hun tragische einde op 11 september 2001.
50 jaar na iconische koorddans tussen Twin Towers in New York doet Philippe Petit stunt over (in kathedraal)
Mariska Schalck
Gepubliceerd:
In de ochtend van 7 augustus 1974 schreef Philippe Petit een stukje geschiedenis. Zonder dat hij daar de toestemming voor had, wandelde de Franse koorddanser maar liefst 8 keer heen en weer tussen de Twin Towers. Goed voor 8 keer een afstand van 40 meter.
De gewaagde wandeling vond plaats op meer dan 400 meter boven de grond. Na afloop werd Petit gearresteerd. Maar Petit moest niet naar de cel voor zijn "artistieke misdaad van de eeuw", in ruil voor een gratis show voor de kinderen in Central Park ging hij vrijuit.
Exact 50 jaar later deed Petit de wandeling over, tijdens zijn voorstelling 'towering!' in de Saint John the Divine-kathedraal , op enkele kilometers ten noorden van het World Trade Center (waar de torens deel van uitmaakten). Terwijl Petit zijn gewaagde wandeling hernam (deze keer iets minder hoog), zorgde de Britse muzikant Sting voor de muziek.
Ook de arrestatie van 50 jaar geleden werd opnieuw uitgebeeld.
"Wat ik vandaag gedaan heb, is om mensen te herinneren aan de hoogdagen van de Twin Towers. Ik hoef mensen niet te herinneren aan die vervloekte dag", vertelde Petit na afloop van de voorstelling.
"Wanneer je spreekt over een stukje geschiedenis, krijgt het betekenis. Zelfs wanneer het onderwerp van dat stuk geschiedenis er niet meer is. Dat is het wonder van het geheugen. Ik heb geprobeerd om mensen aan momenten uit mijn werk en mijn avontuur te herinneren. En het was geweldig, dus bedankt daarvoor."
'Man on Wire'
Over de stunt van Petit werd in 2015 de film 'The Walk' gemaakt, maar in 2008 was er al de Oscarwinnende documentaire 'Man on Wire'. Petit liet nu ook in zijn hart kijken, en vertelde dat hij na die documentaire even het noorden kwijt was.
"Na het succes van de film heb ik enkele van mijn vrienden in de steek gelaten, ik weet niet of het bewust of onbewust was. Misschien wou ik nog meer succes. Het was afschuwelijk, en egocentrisch."
Een van die vrienden was Jean-Louis Blondeau, die hij na de voorstelling expliciet bedankte. "Het is dankzij hem dat ik destijds een kabel had om op te wandelen. En nu blijf ik optreden. Ik blijf wandelen. Ik blijf dromen. En dan geef ik de fakkel door aan andere artiesten."
