Meer dan rellen en geweld: 3 redenen waarom een bezoek aan Saint-Denis de moeite waard is

Saint-Denis zal bij velen niet noodzakelijk bekend staan als een kalme en veilige buurt. Begin dit jaar nog bezweken er twee jongeren aan de gevolgen van extreem geweld. Vorig jaar braken er dan weer rellen uit nadat een jonge tiener door een politieagent werd doodgeschoten.

Alleen maar kommer en kwel dan? Toch niet. Jolien De Bouw, een freelancejournaliste die in Parijs woont, ziet hoe de buurten in en rondom Saint-Denis de laatste jaren steeds meer 'gegentrificeerd' of opgewaardeerd worden. Het Aquatics Center, bijvoorbeeld, is 1 van de enige 2 sportcomplexen die na de Olympische Spelen niet opnieuw afgebroken zullen worden, maar voor het publiek worden opengesteld.

Daarnaast zijn de voorsteden op cultureel gebied sterk veranderd. Veel Parijzenaars die vinden dat de hoofdstad te duur geworden is, trekken weg richting de buitenwijken om ruimer en goedkoper te gaan leven. In hun zog openden op tal van plaatsen nieuwe restaurants en cafeetjes, vaak met 'een hoek af', in tegenstelling tot veel etablissementen die je in het centrum van Parijs terugvindt.

Op die manier ontstaan voor toeristen veel meer mogelijkheden. Boottochten, boerderijdieren en een heilig verhaal: dit zijn de drie tips van Jolien De Bouw voor wie in Saint-Denis de Parijse klassiekers wil ontlopen.

Wie Saint-Denis wil bezoeken vanuit Parijs, kan in plaats van de metro te nemen ook een ticketje kopen voor de riviercruise. Die vertrekt in het noorden van de hoofdstad en vaart door het kanaal van Saint-Denis langs het Stade de France, de thuisbasis van de nationale voetbal- en rugbyploeg.

Het stadion doet met zijn 81.000 zitjes ook dienst als muziekarena. Tal van grote namen (Rolling Stones, U2) passeerden hier in het verleden al de revue. Tijdens de Olympische Spelen doet het complex dienst als uitvalsbasis voor de atletiekwedstrijden.

Het Stade de France is bovendien via een voetbrug met het Aquatics Center verbonden.

Ook aan een stukje christelijke geschiedenis ontsnap je niet in Saint-Denis. De stad dankt haar naam aan de heilige Dionysius, die rond het jaar 250 door de Romeinse autoriteiten werd onthoofd in de buurt van de plaats waar nu Montmartre ligt.

Volgens de legende zou hij zijn eigen afgehakte hoofd hebben opgeraapt om het vervolgens in de fontein te wassen. Dan zou hij, nog steeds met zijn eigen hoofd onder de arm, noordwaarts zijn gewandeld en uiteindelijk doodgevallen zijn in Saint-Denis.

Zijn begraafplaats werd een bedevaartsoord en zo ontstond de stad Saint-Denis. Daar vind je een kathedraal waar tal van Franse vorsten en vorstinnen begraven liggen (Louis XIV, Marie-Antoinette etc.). Minstens even mooi als de Sacré-Coeur of de Notre-Dame, maar veel minder druk.

En dan nog eentje voor de natuurliefhebbers: de stadsboerderij. Vroeger was Saint-Denis een van de grootste tuinbouwgebieden van Frankrijk. Er werden voornamelijk groenten geteeld voor de inwoners van Parijs. In de jaren 60 van de vorige eeuw waren er nog een stuk of 60 boerderijen in de voorstad.

Tegenwoordig staan overal appartementsblokken, maar toch is er nog een stukje groen bewaard gebleven: tussen het vele beton staat een stadsboerderij van maar liefst 4 hectare groot. Je kan er naar dieren kijken, maar ook brood bakken en aan andere workshops deelnemen.

Goed eten is voor de inwoners van de wijk een 'politieke daad'. Te midden van de wijk, die veel kansarmoede kent, proberen zij de apostelen van goed eten te zijn. En zo is er in Saint-Denis voor ieder wat wils.