"Bommeldingen, een schietpartij en de beste wc-mevrouw van het land": Feestvierders nemen nog 1 keer afscheid van oorspronkelijke locatie van Tongerse nachtclub Real

"Ik ben deel van het meubilair", lacht André die van in de jaren 70 tot de sluiting in 2020 als kelner aan de slag was in de discotheek. "Real valt met geen enkele andere zaak te vergelijken. Het was uniek. Er zal altijd maar 1 Real zijn in Limburg. De kern is altijd hetzelfde gebleven en daarmee trokken we een uniek publiek aan." 

Toch staat André er vanavond met een speciaal gevoel. "Je werkt je leven lang ergens en dan verdwijnt die plek echt. Voor mij is dat een erge zaak. Hartpijn overheerst momenteel op nostalgie." 

De voormalige kelner heeft dus heel wat meegemaakt. Geweldige avonden en herinneringen zijn er te veel om op te noemen. Een triest voorval blijft hem ook altijd bij. "De schietpartij (red. in oktober 2001) natuurlijk. Dat blijft altijd in je geheugen zitten. Maar voor de rest ben ik geen enkele dag tegen m'n zin komen werken." 

Jarenlang deelde André de werkvloer met misschien wel een van de bekendste medewerkers van de discotheek: wc-mevrouw en vestiairemedewerker Alberte. "In het begin dansten we de tango, de kusjesdans, de boogie. Mensen kwamen van overal hierheen: Limburg, Nederland, Wallonië." 

Die vonden bij Alberte allemaal een luisterend oor: "Mensen vertelden me wat ze meegemaakt hadden. Ik wist meer over hun leven dan hun eigen ouders. Ze vroegen me ook om raad. Sommigen noemden me zelfs de beste WC-mevrouw van het land. Ik weet niet of dat dat zo was? Veel mensen hebben vandaag al naar me gezwaaid." 

Het is ook voor haar een raar gevoel om terug te zijn. "Eerst wilde ik niet komen. Sinds de sluiting door corona in 2020 kwam ik er elke dag voorbij. Je ziet dat gebouw beetje bij beetje verdwijnen. Dat doet dan toch pijn."

Gevraagd naar specifieke herinneringen staan Alberte twee loze bommeldingen bij. "Maar daarbuiten heb ik alleen goede herinneringen. Feestvierders van toen sturen me berichtjes of nodigen me nog uit voor evenementen. Daar ben ik wat te oud voor geworden." 

Het sentiment wordt duidelijk gedeeld door veel ex-klanten. De 400 tickets vlogen de deur uit. "We hadden verwacht er enkele weken over te doen, maar op anderhalve dag was het gepiept", vertelt Tom Heeren, uitbater van de Hubo die op de locatie komt. 

Heeren vond het belangrijk om respect te tonen voor de locatie. "Het is makkelijk om je opening eraan op te hangen, maar een typische klant is bij ons tussen 40 en 65. Dat zijn de feestvierders in Real van vroeger. Die mensen zijn nu graag geziene klussers bij hun kinderen. Het is een win-win." 

In de speciaal opgezette tent was het warm, maar de lucht was toch vooral gevuld met sfeer, luide muziek en ... liefde. Heel wat bezoekers vonden in Real hun levenspartner of vrienden voor het leven.

"Wij zijn vandaag 37 jaar getrouwd", vertelt Vera uit Hasselt. "We leerden elkaar kennen in de Monty in Alken, maar kwamen ook vaak hierheen. Ik heb de tickets als verrassing geregeld voor mijn man. Het is leuk, net zoals vroeger. Je kwam binnen en meteen was het plezierig."

Ook Saskia uit Hoeselt vond haar man in de Real. "Ik kwam hier de liefde van mijn leven tegen. We hebben ondertussen een huis gekocht. Dat is een van de mooiste herinneringen en ook zo typisch. Je kwam hier altijd de juiste mensen tegen. Als de muziek tegenviel, was het nog sfeer." 

Saskia gooit samen met de Tongerse Stefanie de benen los vanavond. "Bij Real denk ik spontaan aan feestjes en familie", vertelt Stefanie. Het was een grote groep kameraden. Er kwamen veel Walen feesten, maar dat merkte je niet. Het was een beetje thuiskomen voor iedereen. We feesten nog een keer op de juiste locatie", besluit de Tongerse.