Vrijwilligers zijn iedere dag onmisbare schakel in werking van Natuurhulpcentrum Oudsbergen: “Veel meer dan enkel diertjes verzorgen”

In totaal telt het Natuurhulpcentrum in Oudsbergen meer dan 100 vrijwilligers. Iedere dag zijn er zo’n 10 vrijwilligers ook daadwerkelijk aan de slag. En het gaat daarbij om veel meer dan enkel diertjes verzorgen.

"Onze vrijwilligers zijn actief op 3 verschillende afdelingen en ze mogen zelf hun voorkeur aangeven", vertelt Eliot Finet van het Natuurhulpcentrum. "Zo is er de intensive care, waarbij het vooral gaat om het verzorgen van jonge en gekwetste dieren."

"Daarnaast hebben we ook vrijwilligers op onze dienst nazorg", gaat Finet verder. "Die dieren zijn niet meer acuut gewond of ziek, maar moeten wel nog verzorgd worden. Sommige van onze vrijwilligers ondersteunen ook op diensten die niets te maken hebben met het verzorgen van dieren. Het gaat dan bijvoorbeeld over de technische dienst of bureauwerk. Die jobs zijn minder aantrekkelijk, maar minstens even belangrijk voor onze werking", klinkt het.

Naast haar job als verzorgende bij het Wit-Gele Kruis werkt de 60-jarige Marina ook al 9 jaar als vrijwilliger op de dienst intensieve zorgen van het Natuurhulpcentrum.“Verzorgen zit bij mij in het bloed denk ik, zowel bij mensen als bij dieren”, lacht ze.

"Op intensieve zorgen ben ik eigenlijk de hele dag bezig met zieke of gekwetste dieren", vertelt Marina. "Ze worden eerst uitgebreid nagekeken door de biologen van het Natuurhulpcentrum en nadien volgen wij hen verder op. Het gaat daarbij vooral over wilde dieren zoals reeën, eekhoorns, vossen of marters. Tamme dieren als honden en katten worden verzorgd op de dienst nazorg. Vaste medewerkers nemen dan weer grote wilde dieren als beren en katachtigen voor hun rekening op de dienst nazorg."

Marina: “De dag op intensive care begint meestal met het wegen en het voeden van de beestjes, om nadien de hokken schoon te maken en te voederen. ’s Avonds kijken we opnieuw na of alle hokken voldoende schoon zijn, want het gaat om dieren die ziek, gekwetst en verzwakt zijn. Met schone hokken en materiaal voorkomen we ontstekingen en infecties”, vervolgt ze.

Er zijn ook heel wat helpende handen nodig bij ondersteunende diensten zoals de technische dienst en administratie. Wanneer Marina niet aan het werk is op intensive care ondersteunt ze bij bureauwerk.

“Bureauwerk en administratie zijn heel belangrijk. Door in gesprek te gaan met de mensen die gekwetste dieren binnenbrengen, kan je erg veel leren over de verschillende diersoorten”, vertelt Marina.

“Je moet nagaan om welke diersoort het gaat en alle gegevens invoeren op de computer. Ook het aannemen van telefoons is erg belangrijk, want mensen hebben vaak veel vragen over een gewond dier. Het is dan belangrijk om de situatie goed in te schatten en de mensen juist te informeren over de stappen die ze moeten ondernemen.”

Marina: “Het is zeker niet zo dat ieder gekwetst dier binnengebracht moet worden, want elke situatie is uniek. Als medewerker van het Natuurhulpcentrum is het daarom belangrijk om de mensen bij te staan met goede raad. Zo is het soms beter om een verzwakt dier te laten zitten en nog even af te wachten of het moederdier nog opduikt. Soms brengt dat moederdier voedsel mee en kan daarmee een stressvolle verplaatsing naar het centrum vermeden worden. In het geven van die uitleg of het juist doorverwijzen kruipt ook heel wat tijd”, vervolgt ze.

De 26-jarige Laetitia komt uit Frankrijk, maar met financiële steun via het European Solidarity Corps kon ze als vrijwilliger aan de slag gaan in het Natuurhulpcentrum. Zij ondersteunen in de kosten van brood en bed.

“Vroeger was ik kapster in Frankrijk, maar ik wilde graag met dieren werken”, vertelt Laetitia. “Vorig jaar werkte ik als vrijwilliger in een opvangcentrum in Griekenland en sinds begin dit jaar werk ik 5 dagen per week in Oudsbergen. Ik woon hier in een kamer, dus ik verblijf momenteel 24 uur per dag in het Natuurhulpcentrum.”

"Ik werk zowel op intensieve zorgen als op de dienst nazorg", gaat de Franse verder. "Mijn werk hier is erg gevarieerd. Door hier te werken kan ik heel dicht bij de dieren komen en ik houd enorm van het contact. Maar het allerleukste vind ik het voeden van de baby eekhoorns. Zij krijgen melkvoeding met de hand, dus dat is erg speciaal. Een echte band opbouwen met de dieren doe je trouwens beter niet, want het maakt hen zwakker wanneer ze opnieuw vrijgelaten worden in het wild”, besluit ze.

Voor veel van de vrijwilligers is het werk in het Natuurhulpcentrum een manier om tot rust te komen en zich nuttig te maken in de maatschappij.

Marina: “Door te werken met gewonde dieren kan ik mijn hoofd leegmaken. Hier kom ik tot rust, want alle taken vragen mijn volledige aandacht. Daardoor kan ik niet aan iets anders denken. Ik combineer het graag met mijn job als verzorgende, want voor mij voelt dit werk aan als ontspanning.”

Katrien haalt vooral heel veel voldoening uit haar werk als vrijwilliger. Omwille van medische redenen kan zij niet terecht in het regulier arbeidscircuit.

“Door 3 dagen per week als vrijwilliger te werken voel ik mij nuttig en zinvol”, vertelt Katrien. “Daarbovenop is dit werk een enorme boost voor mijn mentaal welbevinden, want het voelt echt als een ontzettende meerwaarde in mijn leven. Het bezorgt me een goed gevoel en maakt me gelukkiger. Vroeger was ik werkzaam als logistiek bediende, maar door mijn psychische kwetsbaarheid kan ik moeilijk om met chaos. Het werk hier is ook hectisch, maar het is veel meer gestructureerd. Hier kan ik kooi per kooi afwerken en dagelijks genieten van de buitenlucht”, vervolgt ze.