Ook op de Olympische Spelen in Parijs worden duchtig pins geruild onder atleten, toeschouwers, journalisten en stafleden. Het is een olympische traditie die al meer dan 100 jaar standhoudt, en die zelfs steeds populairder lijkt te worden. Het is de niet-officiële olympische discipline waar iedereen aan kan deelnemen, topsporter of niet.
Vergeet die gouden medaille: een pin van Simone Biles is dé hoofdprijs op de Olympische Spelen
Mariska Schalck
Gepubliceerd:
Wie op dit moment een wandeling maakt in olympisch Parijs, heeft ze misschien al opgemerkt: de pinverzamelaars die zich ophouden aan het atletendorp. Ze pronken met hun pinverzameling, en dragen de kleine speldjes met trots op hoeden of andere kledij. Ook de deelnemende atleten worden geregeld gespot met de kleine aandenkens op hun lanyards gespeld.
De kleine memorabilia zijn intussen onlosmakelijk verbonden met de Olympische Spelen, en zijn uitgegroeid tot 1 van de vele olympische tradities. Tijdens de Spelen worden de kleinoden vlotjes verruild, zowel binnen als buiten het atletendorp. Ze vormen zelfs een soort informele munteenheid, de ene pin al waardevoller dan de andere. De pins kunnen gebruikt worden als ruilmiddel, om mensen te bedanken, en er zijn zelfs verhalen van verzamelaars die pins inzetten om taxiritjes te betalen.
De eerste 'pins' zouden hun debuut al gemaakt hebben op de eerste moderne Olympische Spelen in 1896, in Athene was dat toen. Op dat moment nog niet meer dan een stukje karton dat gebruikt werd om de drager ervan te identificeren. Even primitief als de Spelen zelf dus, waar op dat moment nog maar 241 atleten aan deelnamen.
In de decennia erna kennen de badges een upgrade, en worden ze kleurrijker en duurzamer. Olympische delegaties beginnen hun eigen pins te ontwerpen, en zelfs voor individuele sporten worden aparte pins ontworpen. Ook de organiserende steden, betrokken mediabedrijven en sponsors springen mee op de kar.
Het aantal pins groeit, en het aantal verzamelaars groeit mee.
Voor het eerst komen bezoekers naar de Spelen die enkel en alleen uit zijn op de meest zeldzame pinnetjes. Tijdens de Spelen van 1988 neemt de populariteit zo hard toe, dat dat jaar alleen al 7 miljoen nieuwe pins worden vervaardigd en verspreid. Een eerste officiële ruilcentrum van sponsor Coca-Cola bevestigt de populariteit van het ruilhandeltje. Er zouden toen dagelijks zo’n 17.000 mensen zijn langsgekomen.
Volgens sommigen bestaan er intussen miljoenen soorten pins. Pins die atleten, fans en stafleden elke 4 jaar gretig met elkaar uitwisselen, tussen de sportieve hoogtepunten (of dieptepunten) door.
"Kleine verzamelplaatsen van olympische herinneringen"
De pins zijn ook online te verkrijgen, maar voor de echte verzamelaar zijn de Olympische Spelen zelf de hoogdagen.
Het is vooral een manier om vriendschappen te smeden en connectie te maken, over verschillende culturen heen. "Pins overstijgen politiek, afkomst en taal. Ze bouwen bruggen en openen deuren. Het zijn kleine verzamelplaatsen van olympische herinneringen", valt te lezen op de website van verzamelclub Olympin.
"Het voelt bijna als een zakenreis, nee?"
Verzamelaar Kiefer Uuksulainen uit Canada is er dit jaar voor de eerste keer bij, maar heeft zich voorbereid: "Ik heb bijvoorbeeld een pin bij uit Sydney. Ik was er toen niet, maar soms heb je geluk op een garageverkoop. Ik wou voorbereid naar hier komen, zodat ik pins kan weggeven aan mensen die er geen hebben, en zodat ik er ook enkele kan ruilen."
"Het voelt bijna als een zakenreis, nee? Dit is nu het centrum van de pinruilhandel. De mensen hier weten wat ze willen, kennen de waarde, en zijn al naar zoveel Spelen geweest. Maar ik hou van die natuurlijke ontmoetingen met mensen van overal ter wereld, dat is waar de Olympische Spelen om draaien. Het gaat erom iedereen samen te brengen, en pins ruilen is maar 1 manier om dat te doen."
De Amerikaanse basketballer Stephen Curry liet zich al opmerken als verwoed verzamelaar, en ook tennisfenomenen Andy Murray en Serena Williams hebben een uitgebreide collectie.
De Amerikaanse topturnster Simone Biles ruilt en verzamelt er ook op los. Dit jaar arriveerde ze zelfs op de Spelen met haar eigen pin: een gouden hartje met haar handtekening in. De pin werd op sociale media meteen gebombardeerd tot meest gegeerde pin van dit toernooi.
Toen de Amerikaanse journalist Scott Bregman eentje kon scoren , kon hij zijn geluk niet op. "Ik zag op Instagram dat Biles een pin had, en ik wist gewoon dat ik er eentje wou. Dus toen ik haar zag in de mixed zone, heb ik haar geroepen", vertelde hij.
Bregman had geluk, want Biles kwam op hem af. In ruil voor 1 van zijn pins, kreeg hij 1 van haar eigen pins. "Ik vertel nu tegen iedereen dat het mijn meest dierbare bezit is. Ik heb het gevoel dat ik heel veel geluk heb gehad, zeker zo vroeg op de Spelen."
Verzamelaar Thomas Ronde is aan zijn 14e Olympische Spelen toe, en hoorde ook al dat er dit jaar een Biles-pin in de omloop is gegaan. "Ik hoorde het nieuws al, maar heb er nog geen gezien. Het is sowieso een beperkte oplage, dus het zal waarschijnlijk een waardevolle pin worden. Dat heb je met een pin: je weet nooit welke de populairste zal worden. Je weet nooit wat er zal gebeuren, of wie er goud zal winnen. En er zijn er maar een aantal. Dus ik zou zeggen: kijk eens op eBay!"
Concurrentie voor Simone Biles: ook rapper Snoop Dogg bracht een eigen pin mee naar Parijs. Hij droeg de olympische toorts tijdens de openingsceremonie, en is er ook als commentator voor NBC Sports.
