Victor (99) en Julia (97) vieren 75ste huwelijksverjaardag in woonzorgcentrum in Puurs: "Zij beviel mij en dat is nog altijd zo"

Bij de viering van het albasten huwelijk benadrukt Victor dat hij zich altijd heel goed heeft gevoeld bij zijn Julia. "Je leeft door de jaren heen naar elkaar toe en je blijft dat doen. Zij beviel mij en dat is nog altijd zo. Na ons huwelijk zijn we naar Congo vertrokken. Daar heb ik 10 jaar als sleepbootkapitein op de Congorivier gewerkt." 

Toen Congo in 1960 onafhankelijk werd en niet langer een kolonie van België was, beslisten Victor en Julia om terug te keren. "Wij hadden toen al 2 opgroeiende kinderen die daar op internaat zaten. Dat wilden we niet langer", herinnert Victor zich. "We zijn teruggekeerd naar Vlaanderen en dan heb ik mij omgeschoold tot schilder, behanger en vloerbekleder. En om werk zaten we in de jaren 60 niet verlegen."

Voor Victor was het liefde op het eerste gezicht. Julia kan dat niet meteen bevestigen, want ze hoort niet veel meer en verstaat onze reporter niet. "Ik heb hem altijd heel graag gezien", zegt ze spontaan. 

Zoon Willy Troch is trots op het albasten huwelijk van zijn ouders. "Ik heb het eens opgezocht en zo'n jubileum is toch vrij uitzonderlijk. Vorig jaar waren er in ons land maar 2 koppels die een 75ste huwelijksverjaardag konden vieren. Het geheugen van mijn moeder laat het stilaan afweten. Dat van mijn vader is nog zeer goed. We hopen nu dat ze allebei nog 100 jaar mogen worden."